ჩვენი რესპონდენტი, გიორგი მეგრელაძე, წლების განმავლობაში ქუთაისის „ტორპედოს“ ფეხბურთელი იყო. სპორტის ეს სახეობა მისთვის განსაკუთრებულად ახლობელი და, ამავდროულად, საპასუხისმგებლო გახლდათ. გიორგი ოჯახში მეოთხე თაობის ფეხბურთელია. ახლა ქართველ მოზარდებს ამერიკის შეერთებულ შტატებში, როგორც ფეხბურთის თამაშს, ასევე საქართველოს სიყვარულს ასწავლის.
გიორგი, გაგვეცანით.
ყოფილი ფეხბურთელი. ამ ეტაპზე კი ბავშვთა საფეხბურთო კლუბ fc Georgia Philly-ს მწვრთნელი.
ფეხბურთის თამაში, თავდამსხმელის პოზიციაზე ქუთაისში დავიწყე. პირველი მწვრთნელები თენგო ხელიძე და ედუარდ შავგულიძე იყვნენ.
ჩვენს ოჯახში მამა, მერაბი, ბაბუა ყველანი ფეხბურთელები იყვნენ, მე მეოთხე თაობა ვარ. მამასთან ერთად 2 წელი ქუთაისის „ტორპედოს“ შემადგენლობაში ვითამაშე. ეს საოცარი და სასიამოვნო შეგრძნება იყო, როცა მინდორზე მამის გვერდით ხარ. ასე რომ, პირადად ჩემთვის ფეხბურთი უმნიშვნელოვანეს ადგილს იკავებს და ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია. მამა საოცარი ადამიანი, თავმდაბალი, მოსიყვარულე, თავისი საქმის პროფესიონალი გახლდათ. მკაცრი შემფასებელი არ იყო, ჩემი და ჩემი შვილის, მერაბის დიდი ქომაგი და გულშემატკივარი გახლდათ. ბედნიერი ვარ, ჩემი ვაჟი საამაყო ბაბუის სახელის გამგრძელებელი რომ არის.
ბავშვთა საფეხბურთო სკოლის დაარსების სურვილი როდის გაჩნდა?
საკუთარი ბავშვთა საფეხბურთო სკოლა რომ მქონოდა, ჩემი დიდი ხნის სურვილი იყო. საქართველოში ბავშვთა ფეხბურთში როცა ვმუშაობდი, ამ მიმართულებით ღრმად დავაგროვე გამოცდილება და გარკვეული პერიოდის შემდეგ ამერიკაში ავიხდინე ეს ოცნება. სურვილის შესაბამისად, გადავწყვიტე გამეხსნა ფეხბურთის სკოლა. ჩვენი გუნდის 75 %-ს ქართველი ბავშვები შეადგენენ.
გაგვაცანით ოჯახი.
მყავს მეუღლე და ორი შვილი. ბიჭი 24 წლის, რომელიც ასევე ფეხბურთელი იყო. ჩვენს სკოლაში ჩემი ვაჟი დამხმარე მწვრთნელია. ის ამჟამად საქართველოშია, სურს სამწვრთნელო განათლება აიმაღლოს. გოგონა 15 წლისაა. უკვე მეორე წელია, სკოლის ფრენბურთელთა კლუბში ასპარეზობს. სავარაუდოდ, მომავალი სპორტსმენია.
სამომავლო გეგმებს შევეხოთ.
რაც შეეხება გეგმებს, დიდი სურვილი მაქვს, ჩვენს სკოლაში აღზრდილი ბავშვები წარმატებული ფეხბურთელები გამოვიდნენ და საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს გამოადგნენ.
ქუთაისი რას ნიშნავს თქვენთვის?
პირველ რიგში, ვცდილობ ოჯახმა ზაფხული ყოველთვის ჩვენს საყვარელ საქართველოში გავატაროთ, სადაც მეგობრებისა და ახლობლების სიყვარულით ვივსებით და უკან დადებითად დამუხტულები ვბრუნდებით. ქუთაისი კი მოგონებებთან, მონატრებასთან ასოცირდება. შეუცვლელია ქუთაისის სახლის სიყვარული, სადაც ყოველთვის დაბრუნება მიგიხარია. გასახსენებლად ალბათ ყველა ფიქრი სტადიონსა და „ტორპედოს“ გულშემატკივრებთან მიდის. მახსოვს, ერთხელ გულშემატკივარმა დაიძახა, პასი მიეცი მამაშენს, თორემ ვერ ეღირსები სახლ-კარსო. ქუთაისს შეუდარებელი გულშემატკივარი ჰყავს, მოგეხსენებათ.
ჟურნალ OK!-ის მკითხველს რას ეტყვით?
რაც შეეხება თქვენი ჟურნალის მკითხველებს და ჩვენს ერს, მინდა ვუსურვო მშვიდობა. გვეცხოვროს გაბრწყინებულ საქართველოში!
ტექსტი: ნანა კუკულავა
