თუ მარსზე გაფრენა გაქვთ გეგმაში და არ იცით რა ჩაიცვათ, უპირველესად, თვალი 1960-იანი წლების მოდას უნდა გადაავლოთ. გასული საუკუნის 60-იან წლებში მეცნიერება საოცარი სისწრაფით ვითარდებოდა. ამ დროს დედამიწის ხელოვნური თანამგზავრი პირველად იქნა გაშვებული კოსმოსში. 1969 წლის 20 ივლისს კი ადამიანმა პირველად დადგა ფეხი მთვარეზე. ამ ყველაფერმა უდიდესი გავლენა იქონია მოდის ინდუსტრიაზეც. იფეთქა ახალმა, სრულიად განსხვავებულმა, ფუტურისტულმა მიმდინარეობამ. უეცრად გამოჩნდა ვერცხლისფერი კოსტიუმები, გეომეტრიული ფორმები, კოსმონავტის ჩაფხუტები და პლასტმასისგან დამზადებული სამოსი. ამ პერიოდს კოსმოსურ ეპოქასაც კი უწოდებენ − Space Age, რომელიც ანდრე კურაჟის, პაკო რაბანის, პიერ კარდენისა და კიდევ სხვა ცნობილი დიზაინერების შემოქმედებას მოიცავს.
ფრანგი დიზაინერი ანდრე კურაჟი ცნობილია, როგორც ფუტურისტული მოდის შემქმნელი. ის იყო პირველი დიზაინერი, რომელმაც პლასტმასი გამოიყენა. მისმა 1964 წლის კოლექციამ რადიკალურად განსაზღვრა იმ დროის მოდა ფუტურისტული look-ებით – განსხვავებული ჭრები, მოკლე, A-ს სილუეტის კაბები, ნაქსოვი სვიტრები, მოტკეცილი შარვლები, სათვალეები და ასტრონავტის ჩაფხუტები. მისი სამოსი, უმეტესად, თეთრ ფერშია შექმნილი (თეთრი, როგორც მთვარის ფერი), ასევე გამოყენებულია ფერადი მეტალის მასალები. სანამ კურაჟი თავის ბრენდს დააარსებდა, „ბალენსიაგას“ მოდის სახლის წევრი იყო 10 წლის განმავლობაში.
ლეგენდარულ პაკო რაბანს მიაწერენ ფრაზას, რომელიც ალბათ, საუკეთესოდ ასახავს 1960-იანი წლების განწყობას: „იდეალური გოგონა სხვა პლანეტაზე ცხოვრობს“. დიზაინერი აღფრთოვანებული იყო სივრცის თემით. ამ გატაცების ნაყოფი წარმოუდგენელი სკულპტურული კოსტიუმები და მეტალის ელემენტებისგან დამზადებული კაბები გახლდათ. დღეს რაბანის შემოქმედება ხშირად შედის მსოფლიოს წამყვანი მუზეუმების „კოსმოსურ“ გამოფენებში. სწორედ მან შექმნა ჯეინ ფონდას ცნობილი იმიჯი ფილმიდან „ბარბარელა“. ლეოტარული კაბა კი სამუდამოდ შევიდა მოდის ისტორიაში.
პიერ კარდენის სახელიც მკაფიოდ ასოცირდება კოსმოსური ფუტურიზმის მოდასთან. დიზაინერმა სერიოზულად გამოიკვლია „მომავლის სამოსის“ შექმნის იდეა. მან ექსპერიმენტები ჩაატარა მასალებსა და ტექსტურებზე, შექმნა ახალი ავანგარდული სილუეტები და გააფორმა სამოსი უცნაური აქსესუარებით. მან 1968 წელს წარმოადგინა ვერცხლისფერი ფუტურისტული კოლექცია, რომელიც უნისექსის სტილში იყო შესრულებული. მისი კოლექციები არაორდინარულობით და ამავდროულად, დახვეწილობით გამოირჩეოდა. 1969 წელს დიზაინერმა თავადაც კი მოირგო NASA-ს კოსმოსური კოსტიუმი − Apollo 11.
სამოცდაათიანი წლების შუა პერიოდში პლანეტებისადმი ინტერესი ოდნავ გაქრა, მაგრამ ჯორჯ ლუკასის გამოშვებული ფილმი − „ვარსკვლავური ომები“, კვლავ გახდა დიზაინერებისთვის შთაგონების წყარო. კოსმოსური თემა დაუბრუნდა პოდიუმებს. ტიერი მიუგლერმა დაიწყო სამეცნიერო ფანტასტიკის სტილში სკულპტურული სილუეტების ექსპერიმენტები. კაბების დიზაინში მან კოსმოსური ოდისეას ატმოსფერო პარიზულ მაღალ მოდას შეუთავსა.
ფუტურისტული მოდის ელემენტები დღესაც ხშირად გვხვდება სხვადასხვა დიზაინერთა კოლექციებში, ვარსკვლავები კი თამამად იწონებენ თავს მეტალიკი ვერცხლისფერი look-ებით წითელ ხალიჩებზე.
1960-იან წლებს კიდევ ერთი გამორჩეული დიზაინი − „ბრანიფის კოსმოსური ბუშტი“, ემილიო პუჩის ეკუთვნის. პუჩის სილამაზის, ფერებისა და დიზაინის აღქმის საოცარი უნარი ჰქონდა. მან შექმნა ცნობილი ფსიქოდელიური პრინტი. იტალიელმა დიზაინერმა ავიახაზების ბორტგამცილებლებისთვის ახალი, ფუტურისტული უნიფორმები შეკერა, ფერად კოსტიუმებთან ერთად კი, მინის გამჭვირვალე ჩაფხუტები წარმოადგინა, რომელსაც მოგვიანებით „კოსმოსური ბუშტი“ უწოდეს.
