დღევანდელი ბაღის ქვედა ბაქანზე ძველად მოწყობილი იყო ყაბახი, საასპარეზო ადგილი და ეწყობოდა სხვადასხვა საცხენოსნო შეჯიბრება, ჭიდაობა და მშვილდოსნობა. თაბუკაშვილის ქუჩის გასწვრივ კი განლაგებული იყო აგურის მცირე საწარმოები (აგურხანები).
XIX საუკუნის შუახანებში ძველი ყაბახის ტერიტორიაზე რუსულმა ადმინისტრაციამ მოაწყო სამხედრო პლაცი და მისი ვრცელი ტერიტორია გამოყენებულ იქნა სამხედრო სწავლების მოედნად. მოედანს იმპერატორ ალექსანდრე II-ის სახელი ეწოდა („ალექსანდრეს პლაცი“).
ფერდობზე გაშლილი საზოგადოებრივი ბაღი შეიქმნა 1859 წელს თბილისში მოღვაწე არქიტექტორ ოტო სიმონსონის (1832-1914) პროექტის მიხედვით. პროექტი მოიცავდა ბაღს, მასში განლაგებულ საგამოფენო პავილიონებს, მებაღის სახლს, კაფე-რესტორანს, შადრევნებს და ქაშუეთის ახალ გალავანს. ბაღი საზეიმოდ 1865 წელს გაიხსნა და იმპერატორ ალექსანდრე მეორის სახელი შეუნარჩუნდა. იგი წარმოადგენდა პრივილეგირებული მოსახლეობის სასეირნო ადგილს.
საბჭოთა პერიოდში ბაღს კომუნარების სახელი უწოდეს. მეორე მსოფლიო ომის წინა წლებში ზედა და ქვედა ტერასების შემაერთებელი ფართო კიბე გააუქმეს, რის გამოც რეზო თაბუკაშვილის (ყოფილი საპიორნაიას, საბჭოთა პერიოდში ბ. ძნელაძის) ქუჩა საკოლმეურნეო მოედნამდე გაგრძელდა, რამაც რუსთაველის გამზირი ნაწილობრივ განტვირთა საქალაქო ტრანსპორტის დინებისაგან.
1981 წელს ჩატარდა მისი ქვემო ნაწილის რეკონსტრუქცია. 1991 წელს პარკს 1989 წლის მოვლენების უკვდავსაყოფად 9 აპრილის ბაღი ეწოდა. ბაღის ტერიტორია დაზიანდა 1991-1992 წლების თბილისის სამოქალაქო ომის დროს. 2007-2009 წლებში ბაღის ტერიტორიის განახლება და კეთილმოწყობა განხორციელდა.
