პრიანკა ჩოპრა ინდოელი მსახიობი და პროდიუსერია. ის არის 2000 წლის „მის მსოფლიოს“ გამარჯვებული და ინდოეთის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი ვარსკვლავი, მას მიღებული აქვს ისეთი ჯილდოები, როგორებიცაა National Film Awards-ისა და Filmfare Awards-ის პრიზები. 2016 წელს ინდოეთის მთავრობამ პრიანკა საპატიო Padma Shri-ით დააჯილდოვა, Time-მა კი 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანს შორის დაასახელა. პრიანკა რამდენიმე წელში Forbes-ის 100 ყველაზე ძლევამოსულ ქალს შორის, ხოლო 2022 წელს კი BBC-ის ქალთა ასეულსშორის მოხვდა. პრიანკა ჩოპრას კარიერა თინეიჯერობის ასაკიდან მუდმივად საზოგადოებისგანხილვის თემაა, სწორედ ამიტომ ვარსკვლავმა საკუთარი გამოცდილების, შეცდომების, წარმატების, პირადი ცხოვრებისა და ცხოვრებისეული გამოცდილების შესახებ საკუთარ მემუარში „დაუსრულებელი” ისაუბრა.
რატომ გადაწყვიტეთ წიგნის დაწერა?
ძალიან ბევრი რამის თქმა მინდოდა ადამიანებისთვის. ჩემი ცხოვრება გამუდმებითპუბლიკის განხილვის თემაა, ზოგჯერ ვრცელდება სწორი ინფორმაცია, თუმცა, ზოგჯერ არა. მინდოდა საზოგადოებას ჩემი ნამდვილი სახე უკეთ დაენახა. ეს მემუარი იყო საუბარი ჩემს პატარა თავთან, ეს უნდა ყოფილიყო წერილები ახალგაზრდა გოგონასთან, თუმცა უფრო მეტი რამის მოყოლა გადავწყვიტე ამის შემდეგ. მთელი ცხოვრება მუშაობაში გავატარე, როდესაც კარანტინის დროს სახლში მიწევდა ყოფნა, ვფიქრობდი: “მე ხომ არანაირი მემუარები არ მაქვს, არანაირი ისტორია, რომელიც მოყვება იმას, რა გზა გავიარე და რა გზას გავდივარ ახლა, რისი გაკეთება მინდა და როგორ მივიღე გამოცდილება”. ჩემთვის ეს წიგნი ძალიან ბევრს ნიშნავს და ადამიანები, რომლებიც ჩემსავით ფიქრობენ, მათთვის საინტერესო იქნება ამისწაკითხვა.
რატომ “დაუსრულებელი”? რა დატვირთვა აქვს თქვენთვის წიგნის სათაურს?
როდესაც Vogue-ის 73 Questions-ის დროს შეკითხვა დამისვეს, წიგნი რომ დამეწერა რას დავარქმევდი, დაუფიქრებლად ვუპასუხე “დაუსრულებელი”. შემდეგ დავფიქრდი ამ სახელზე და მივხვდი, რომ საინტერესო იყო და შესაფერისი სათაური იქნებოდა იმ წიგნისთვის, რომლის დაწერასაც ვგეგმავდი. ჩვენ ხომ ერთი ადგილიდან მეორეზე გავრბივართ, ცხოვრების რიტმი ასეთია, ბევრი რაღაცის გაკეთება ისედაც დაუსრულებელი გვრჩება.
ფილმი დაწერილია როგორც დღიური, რატომ აირჩიეთ წერის ასეთი სტილი?
დიახ, როგორც დღიურს, ნამდვილად ისე ვწერდი, მე თითოეული გვერდი წერილის მსგავსად მივწერე საკუთარ თავს ახალგაზრდობაში. ცხოვრებაში ბევრი რამ მავიწყდება, მავიწყდება ისეთი უბრალო, თუმცა ამავდროულად ისეთი მნიშვნელოვანი მომენტები, რომლებიც ნამდვილად ღირებულია ჩემთვის.
პრიანკა, თქვენ არ გიყვართ პირადი ცხოვრების შესახებ ჟურნალისტებთან საუბარი, თუმცა წიგნში ახსენებთ ბევრ ისეთ დეტალს, რომელზე საუბარზეც ეკრანზე არაერთხელ გითქვამთ უარი. როგორ ფიქრობთ, რა იყო ის ამბავი, რომელზეც აუცილებლად უნდა გესაუბრათ?
მე ძალიან მინდოდა 2013 წელს მამის სიკვდილზე მესაუბრა, იმიტომ რომ ამ ამბავმა ჩემიპიროვნულობა სრულიად შეცვალა. შემდეგ Quantico-ს გადასაღებ მოედანზე ყოფნა ძალიან გამიჭირდა. ცხოვრება ზოგჯერ ძალიან რთულია, მაგრამ უნდა ვიპოვოთ სიცოცხლის წვეთი, ის, რაც იქნება ჩვენთვის ძალისმომცემი.
ასევე მინდოდა ყველასთვის მეჩვენებინა ის, რომ, რასაც მივაღწიე, ყველაფერი მაქვს ჩემი შრომით, ჩემი გადაწყვეტილებებით, ჩემი შეცდომებით და ძალისხმევით.
რა შეიძლება ადამიანებმა წიგნთან დაკავშირებით არასწორად გაიგონ? არის თუ არა დეტალები, რაზეც წინასწარ ამახვილებთ ინტერვიუების დროს ყურადღებას?
დიახ, რა თქმა უნდა. ჩემი წიგნი არ არის “ჩემზე” დაწერილი, ვინ ვარ და რას წარმოვადგენ. წიგნი დაწერილია ჩემს განვლილ გზაზე, პრობლემებზე, მიღწევებზე, სირთულეებზე, როგორც ჩვეულებრივ ადამიანებს გვახასიათებს ეს ყოველდღე. წიგნი არ არის სელებრითზე და მის გლამურულ ცხოვრებაზე, წიგნი არის ჩვეულებრივ გოგონაზე, რომელიც ყოველდღე იბრძვის იმისთვის, რომ იყოს საკუთარი თავის საუკეთესო ვერსია.
თქვენ ბოლო პერიოდში დაინტერესებული ხართ უფრო პროდიუსერული, ვიდრე სამსახიობოსაქმიანობით. რომელი საქმის გაგრძელება გსურს და სად გინდა იმუშავო, ინდოეთში, შენსსამშობლოში თუ ჰოლივუდში, ამერიკაში?
როგორც პროდიუსერს, ძალიან მინდა გადავიღო ბევრი ინდური ფილმი, თუმცა, ამჟამადკონცენტრირებული ვარ ჩემი კარიერის განვითარებაზე ჰოლივუდში. ძალიან დიდი დროდამჭირდა დამემკვიდრებინა ადგილი ამერიკაში, მაგრამ არ მინდა დავივიწყო ბოლივუდი, მომავალ წელს ინდოეთში ფილმის გადაღებასაც ვგეგმავ.
