პამელა ანდერსონი Playboy-ის ვარსკვლავი, მსახიობი და გასული ათწლეულების სექსსიმბოლო, ამჯერად საზოგადოების წინაშე უკვე მწერლის როლში წარსდგა.
ვარსკვლავი ახალ წიგნში საუბრობს პირად ცხოვრებაზე, ბავშვობაზე, თინეიჯერობის წლებზე, საკუთარ შვილებსა და სექსუალურ შევიწროვებაზე.
როგორც პამელა აღნიშნავს, მას ბავშვობაში ავიწროვებდა ძიძა, რომელიც იყო ქალი.
ამ შემთხვევის შემდეგ თავს ტყვედ ვგრძნობდი. როდესაც ლოს ანჯელესში ჩავედი და იქ რადიკალურად განსხვავებული გადაწყვეტილებები მივიღე, ვიცოდი, რომ ეს ნამდვილად იყო ჩემი ცხოვრების შემცვლელი ფაქტორი. ეს იყო დრო, როდესაც ვგრძნობდი, რომ ჩემი ძალა უნდა დამებრუნებინა.
რატომ გამოიყენა პამელა ანდერსონმა თავისი სხეული და “სექსუალურობა” იმძალის დასაბრუნებლად, რომელიც სწორედ სექსუალური შევიწროვების დროს დაკარგა.
მე რომანტიკოსი ადამიანი ვარ, ყოველთვის მჯეროდა ზღაპრების. მე ველოდი გმირს, რაინდს, როგორიც მაშინ ჩემთვის იყო ტომი ლი, მასთან ერთად წარმოვიდგენდი როგორ ვატარებდი დროს რომანტიკულ სიტუაციებში. სწორედ ასეთად წარმომედგინა ნამდვილი სიყვარული. მაგალითი ჩემი მშობლებისგან ავიღე, ისინი ალკოჰოლიკები იყვნენ და ხშირად ჩხუბობდნენ, მე კი ზუსტად ვიცოდი, რომ ასეთი ცხოვრება არ მინდოდა. როდესაც ადამიანებს ვხვდებოდი და ვხედავდი, რომ მათ ჩემი ავტოგრაფი უნდოდათ და ჩემთან ფოტოს გადაღება, მე ეს ძალიან მიხაროდა, ვხვდებოდი, რომ შევძელი ის, რისი გაკეთებაც დიდი ხანი მინდოდა.
პამელა არასდროს იღებს ადამიანებისგან დაცინვას სერიოზულად, ის ფიქრობს, რომ ნეგატიური კომენტარების წაკითხვა მას ძალის მოკრებასა და მოტივაციის მიღებაში ძალიან ეხმარება.
ყოველთვის ვიცინი, როდესაც ადამიანები დამცინიან და ამბობენ “ნუთუ პამელამ წიგნი მართლა დაწერა”, “დაუჯერებელია, მას წიგნის წერაც შეუძლია?”, ჩემთვის ეს ყველაფერი უბრალოდ ღიმილის მომგვრელია. მე უფრო დიდი მოტივაცია მაქვს გავაკეთო მეტი და დავარწმუნო ადამიანები იმაში, რომ„შეუძლებელი“ შემიძლია.
პამელამ გადაწყვიტა, რომ ზოგიერთი ცხოვრებისეული გამოცდილება წიგნში არ ეხსენებინა და გარკვეული დეტალები საიდუმლოდ დაეტოვებინა.
როდესაც წიგნის წერა დავიწყე, თავიდან მხოლიდ “60 გვერდიანი პოემა” იყო. ამ დროს ვმუშაობდი იმაზე, თუ როგორ შემეცვალა პოემადა გარდამექმნა ნამდვილ წიგნად. რა თქმაუნდა, ის გავაანალიზე, რომ ჩემი ცხოვრების ყოველი დეტალის წიგნში შეტანა არასწორი ნაბიჯი იქნებოდა, მაგრამ უნდა მეპოვნა ბალანსი, რომლითაც შევძლებდი წიგნი მკითხველისთვის საინტერესო და ამავდროულად აქამდე უცნობი დეტალებით სავსე ყოფილიყო.
ყველა რთული პერიოდი, რომელზე საუბარიც წიგნში პამელას გაუჭირდა, ბავშვობის ტრავმები იყო.
საშინლად რთული იყო საუბარი სექსუალურ შევიწროვებაზე, რომელიც ბავშვობაში განვიცადე. ცუდმა ადამიანებმა იციან როგორ შეარჩიონ მსხვერპლი, რადგან მსხვერპლი ყოველთვის დაუცველია.
რატომ გადაწყვიტა ესაუბრა მისი მშობლების პრობლემებზე ალკოჰოლიზმთან დაკავშირებით.
ჩვენ არ ვართ ვალდებულები გავჩერდეთ და ვიცხოვრობთ იმ ადამიანებთან ერთად, რომლებიც არიან ტოქსიკურები. ვინმემ უნდა ამოიღოს ხმა, რომ სხვა ადამიანებმა ამ მაგალითიდან ისწავლონ. არ ვართვალდებულები ვიყოთ ურთოერთობებში, რომლებიც მოიცავს ძალადობას. განსხვავება ჩემსა და დედაჩემს შორის არის ის, რომ მე გადავწყვიტე წამოვსულიყავი, ის კი დარჩა ტოქსიკურ ურთიერთობაში. მე ავირჩიე საკუთარი შვილები, მან კი აირჩია საკუთარი ქმარი.
პამელამ დედის გამო ერთხელ მამასდაარტყა.
ძალიან ხშირად ჩხუბობდნენ, ვერ ვიგებდიდედაჩემს რატომ არასდროს ჰქონდა ამ ყველაფერზე რეაქცია. მე ვეღარ ვიტანდი ამდენჩხუბს და ერთხელაც, როდესაც მამამ დედასკენ გაიწია, მე დავუპირისპირდი მას. სახლიდან წამოსვლა ერთ-ერთი ყველაზე ჭკვიანური ნაბიჯი იყო, რაც ცხოვრებაში გადამიდგამს.
პამელა დღემდე ვერ ხვდება, რატომ პატიობდა დედამისი მამამისს ცემას დამასზე ძალადობას. მაგალითი ვარსკვლავმასწორედ საკუთარი მშობლებისგან აიღო.
ხალხი ხშირად იცინის იმის გამო, რომრამდენჯერმე ვიყავი დაოჯახებული, მე ვეძებდი ადამიანს, კარგ პიროვნებას, რომელიც ჩემი ბიჭებისთვის კარგი მამინაცვალი იქნებოდა, მე მინდოდა მქონოდა მშვიდი და წყნარი ოჯახი, რომელიც სიყვარულით იქნებოდა სავსე, თუმცა, როდესაც ვერ ვხედავდი ამ ყველაფერს, ყოველთვის მოვდიოდი. ვფიქრობ, არავის გამოარ უნდა გაჩერდე ქორწინებაში, თუ ბედნიერი არ ხარ. ბედნიერება ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი რამაა.
