#OK! მაიკლ ჯექსონი გარდაცვალებიდან 17 წლის შემდეგაც გლობალურ მუსიკალურ რეიტინგებში ლიდერობს

მაიკლ ჯექსონის პიროვნება და შემოქმედება ბიოგრაფიული ფილმის Michael-ის გამოსვლის შემდეგ ისევ აქტუალური გახდა. პოპის მეფემ გლობალურ სტრიმინგ ჩარტებში ლიდერის პოზიცია დაიბრუნა, რაც ნათლად აჩვენებს ნოსტალგიის ძლიერ გავლენას, რომელმაც ფილმის პრემიერის შემდეგ განსაკუთრებული მასშტაბი მიიღო.

2026 წლის მაისის Global Digital Artist Ranking-ის მონაცემებით, ჯექსონი რეიტინგში 11 000-ზე მეტი ქულით ლიდერობს და მნიშვნელოვნად უსწრებს თანამედროვე მუსიკის ყველაზე დიდ ვარსკვლავებს. მისი მუსიკა დროის მიღმა არსებობს – კარიერის პიკის შემდეგ ათწლეულების გასვლიდანაც კი მაიკლ ჯექსონი კვლავ განსაზღვრავს გლობალური პოპმუსიკის წარმატების ოქროს სტანდარტს.

ამჟამად მაიკლ ჯექსონი პირველ ადგილს იკავებს Apple Music-ის, iTunes-ის, YouTube-ის, Shazam-ისა და Deezer-ის პლატფორმებზე, ხოლო Spotify-ზე ლიდერობისთვის აქტიურ კონკურენციაშია. ისეთი ჰიტები, როგორიცაა Thriller და Billie Jean, ახალ თაობაშიც კვლავ პოპულარობას იძენს.

მიუხედავად ამისა, ფილმი კრიტიკოსების ნაწილისთვის წლის ერთ-ერთ ყველაზე იმედგამაცრუებელ პროექტად იქცა. მიუხედავად ფილმის მიმართ უზარმაზარი ინტერესისა და გამოსვლამდე არსებული სკანდალებისა, ერთ-ერთი მიმომხილველი წერს, რომ კინოდან გამოსვლის შემდეგ ერთადერთი სიტყვა, რომელიც გონებაში დარჩა, იყო – „საშუალო“.

კრიტიკოსების შეფასებით, მაიკლ ჯექსონის მსგავსი მასშტაბის არტისტზე გადაღებული ფილმი მაყურებელში ძლიერ ემოციას უნდა იწვევდეს – აღფრთოვანებას, შოკს ან თუნდაც დაპირისპირებას. თუმცა Michael-მა ვერ შეძლო რომელიმე მათგანის გამოწვევა და საბოლოოდ გულგრილობის განცდა დატოვა.

ფილმი ჯექსონის ცხოვრების ყველაზე მნიშვნელოვან ეტაპებს ზედაპირულად ეხება. ოჯახის დრამა და ბავშვობის ტრავმები გამარტივებულადაა ნაჩვენები, ხოლო Jackson 5-ის წევრები, რომლებიც მისი კარიერის ფორმირებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობდნენ, პრაქტიკულად მეორეხარისხოვან პერსონაჟებად რჩებიან. ასევე ფილმში თითქმის უგულებელყოფილია მისი დები – ჯანეტი და რები ჯექსონები.

ყველაზე დიდი პრობლემა მაყურებლისთვის თავად მაიკლ ჯექსონის პერსონაჟის ინტერპრეტაცია აღმოჩნდა. ფილმში ის ხშირად პასიურ, მორცხვ და დაბნეულ ადამიანადაა წარმოჩენილი, რომელიც მოვლენებს უბრალოდ მიჰყვება და საკუთარ კარიერაზე სრულ კონტროლს ვერ ამჟღავნებს. კრიტიკოსი წერს, რომ ეკრანზე ვერ იგრძნობა ის სირთულე, სითამამე და შემოქმედებითი გენია, რომელმაც პოპკულტურა შეცვალა.

ფილმი მკვეთრად უსვამს ხაზს ჯოზეფ ჯექსონის სისასტიკეს და მას თითქმის ერთმნიშვნელოვან ანტაგონისტად წარმოაჩენს. თუმცა ასეთი მიდგომა მაიკლ ჯექსონის ცხოვრების რეალურ სირთულეებს ამარტივებს და მის ტრავმას ზედმეტად პირდაპირ და პროგნოზირებად ნარატივად აქცევს.

ამასთან, ფილმში მენეჯერები და პროდიუსერები უფრო მხარდამჭერ ფიგურებად არიან ნაჩვენები, ვიდრე იმ სისტემის ნაწილად, რომელმაც არტისტზე წლების განმავლობაში ზეწოლა მოახდინა. სიუჟეტები ფაქტობრივად გვერდს უვლის ყველაზე რთულ და წინააღმდეგობრივ თემებს – პლასტიკურ ოპერაციებს, ვიტილიგოს და განსაკუთრებით სექსუალური ძალადობის ბრალდებებს.