ისტორია სტიგმების გარშემო ტრიალებს. არა მხოლოდ დიდი ისტორია – ომები და რევოლუციები – არამედ პირადი, ჩუმი ამბებიც. ის ისტორიები, სადაც ადამიანს ბავშვობიდანვე ასწავლიან, რა არ შეუძლია, ვინ არ არის და სად არ ეკუთვნის. სტიგმა ხშირად წინასწარ წერს ცხოვრების სცენარს.
სტიგმები იბადებიან ოჯახში, სკოლაში, მედიაში, საზოგადოებრივ ნორმებში – იქ, სადაც ვიღაც წყვეტს, რა არის „ნორმალური“ და რა – არა. ის, რაც ვიღაცის გამოგონილია, ჩვენი გზის განმსაზღვრელი ხდება ხოლმე. ალბათ იმიტომ, რომ სხვისი დადგენილი წესებით ცხოვრება ხანდახან უფრო მარტივია, ვიდრე საკუთარი გზის პოვნა.
სტიგმა ხშრად იმდენად აღწევს ადამიანში, რომ რთულია რეალური „მე“ და თავს მოხვეული კლიშეები ერთმანეთისგან გაარჩიო.
სტიგმების სამყაროში თავისუფლება თეორიული ცნებაა. შეიძლება გითხრან – „იყავი საკუთარი თავი“, მაგრამ თუ მთელი ცხოვრება გიმტკიცებდნენ, რომ შენი თავი არასწორია, ეს მოწოდება უაზრო ხმაურად რჩება.
გამოსავალი არ არის სამოტივაციო ფრაზები. გამოსავალია გაცნობიერება – სად მთავრდება სხვისი მოლოდინი და სად იწყება ჩემი არჩევანი. ეს რთული პროცესია და ხშირად მტკივნეულიც, მაგრამ ეს გამოსავალია.
ადამიანები, რომლებმაც სტიგმა დაარღვიეს, რომლებმაც საკუთარი გზა იპოვეს, ნამდვილად იმსახურებენ მოსმენას – სწორედ აქ იწყება ნამდვილი ისტორია – არა იდეალური, მაგრამ უნიკალური.
ალბათ დიდი სიბრძნე, გამბედაობა, ძალა და სურვილია საჭირო, რომ მარცხი გააანალიზო და ისწავლო. დიდი ცვლილებები ხშირად დიდი რყევის მერე ხდება ხოლმე და როგორც კამიუ იტყოდა – „ზამთრის შუაგულში საბოლოოდ მივხვდი, რომ ჩემში დაუმარცხებელი ზაფხული ბუდობდა“.
არასდროს დაკარგოთ სურვილი, არასდროს შეწყვიტოთ მოქმედება და თქვენი მარადიული, დაუმარცხებელი ზაფხულით გახარებას შეძლებთ. არ დაგავიწყდეთ – სიყვარული ერთადერთი ვალდებულებაა, რომელიც უნდა აღიაროთ.
სიყვარულით,
მაიკო წერეთელი
ჟურნალ OK!-ს მთავარი რედაქტორი
რედაქტორის არჩევანი:
ზამთარში ჩემს კანს განსაკუთრებულად ეს ორი პროდუქტი მოსწონს: სუპერ სერუმი და მერვერიანსი – ნუქსისგან.
უნაზესი სტრუქტურა და ძლიერი დატენიანება, ნაზი სურნელი ძალიან მოგეწონებათ.
