რა კარგია, რომ დრომ მოიტანა და დავიჯერეთ – კიბო განაჩენი არ არის.
მაგრამ მაინც ხშირად გვიწევს გამეორება: არ შეგეშინდეთ, ჩაიტარეთ ჩეკაპი, დროული დიაგნოსტირება გადამწყვეტია. მინდა გითხრა შენ, ვინც არ იტარებ გამოკვლევებს იმ მოტივით, თითქოს დრო არ გაქვს – ამაზე უპასუხისმგებლო საქციელი არ არსებობს. შენც, ვინც იმიტომ არ მიდიხარ კვლევაზე, რომ გეშინია, „რამე არ გჭირდეს“ – ჯობს ადრე გაიგო და გამოჯანმრთელდე, ვიდრე მაშინ, როცა ორგანიზმი ვეღარ შეძლებს დაავადების დამარცხებას. მე გეუბნები შენ, მზრუნველო, ლამაზო, დაღლილო, ხშირად დაუფასებელო, ოჯახზე გადაყოლილო, ან მარტოხელა ქალო, არ აქვს მნიშვნელობა, წარმატებული კარიერა გაქვს, თუ საძულველი სამსახური; არც იმას აქვს მნიშვნელობა, საერთოდ მუშაობ თუ არა – შენი სხეული შენი პასუხისმგებლობაა და მის ჯანმრთელობაზე პასუხს თავად აგებ.
ოქტომბერი ვარდისფერი თვეა.
ეს ის თვეა, როცა ერთმანეთს ვახსენებთ – ჩეკაპი ხშირად ჩვენი მხსნელია.
მე არ გიამბობთ ჩემს ისტორიას, მოკლედ გეტყვით, მე ვარ მაგალითი, დროულმა დიაგნოზმა როგორ გადამარჩინა.
საბედნიეროდ, სახელმწიფო აფინანსებს უფასო კვლევებს და აუცილებლად გამოიყენეთ.
ჩვენ დღეს გიამბობთ ორი ქალის სასწაულ ისტორიას, როგორ მოიგეს ომი დაავადებასთან. ეს ქალები იმიტომ ჰყვებიან ამ ამბავს, რომ შენ დაიჯერო, მიხვიდე და ჩაიტარო კვლევები.
ნურაფრის გეშინია, ყველაფერი კარგად არის და იქნება.
მეტსაც გეტყვი – კიბოგადატანილი ადამიანები სხვანაირ ფიქრს იწყებენ, უფრო ღრმა და მნიშვნელოვანს. ეს დიაგნოზი აზროვნებას ცვლის – თითქოს ყველაფერს ცუდს კლავს და ახალი, სიხარულით სავსე ფურცლიდან გაწყებინებს ცხოვრებას.
არ შეგეშინდეს, ცხოვრება მართლა ფანტასტიკურად კარგი რამაა და მას გაფრთხილება სჭირდება.
სიყვარულით,
მაიკო წერეთელი
ჟურნალ OK!-ს მთავარი რედაქტორი
