ჩვენი ვიდეორუბრიკის #OK ჭიქა ყავასთან სტუმარია “კერამიკ სტუდიო 1300”-ის დამფუძნებელი ტასო გომელაური, რომელსაც OK!-ის ინტერვიუთი გაიცნობთ როგორც დედას, შვილს და საკუთარ პროფესიაზე შეყვარებულ ადამიანს.
რუბრიკის პარტნიორია მალონგო 
როგორ გაჩნდა “კერამიკ სტუდიო 1300”-ის დაარსების იდეა?
მე და ჩემი პარტნიორი ირინა ჯიბუტი ორივე კერამიკოსები ვართ. ერთმანეთს როცა შევხვდით, მივხვდით, რომ სამუშაო სივრცე გვჭირდებოდა, ამიტომ გავხსენით სტუდია ჩემს სახლში, სადაც არავინ ცხოვრობდა. შემდეგ უკვე 1 წელში გადავედით ფაბრიკაში. უბრალო შემთხვევითობა იყო, ჩვენი მიზანი კი იყო სახელოსნოს გახსნა, მაგრამ არ გვქონია მოლოდინი, რომ ასე ძალიან გავიზრდებოდით.
როგორი პროცესია თიხასთან მუშაობა?
თიხასთან ურთიერთობა არის საკმაოდ საინტერესო, თერაპიულიც, მაგრამ როდესაც სამსახურს ეხება, დედლაინები გაქვს, იქ უკვე თერაპია აღარ არის. მაგრამ მე ძალიან მიყვარს ჩემი პროფესია და მიხარია, რომ არაგამიზნულად ეს პროფესია ავირჩიე.
გარდა ხატვისა სხვა ჰობი ხომ არ გაქვს?
დრამზე ვუკრავ, დავდივარ უკვე 2 წელზე მეტია. ვგეგმავ კიდევ ერთ ინსტრუმენტზე დაკვრას, კონტრაბასი არის ეს ინსტრუმენტი და იმედი მაქვს, რომ ვისწავლი.
როგორი დედაა ტასო გომელაური?
როგორი დედა ვარ ჩემს თავზე რთულია რომ ვთქვა. იმედი მაქვს კარგი დედა ვარ. ორი გოგო მყავს და მინდა, რომ მათთან ახლო ურთიერთობა მქონდეს.
როგორი ურთიერთობა გქონდა ნიკოსთან?
მამაჩემთან მქონდა საკმაოდ კარგი ურთიერთობა. თუმცა მქონდა ძალიან დიდი რიდი. მის ყოველ სიტყვას ჩემზე დიდი გავლენა ჰქონდა და პატარა შენიშვნასაც ყოველთვის ვითვალისწინებდი. ვიღაცის სიტყვა რომ შენთვის კანონია, ეგ ადამიანი იყო ზუსტად ჩემთვის ნიკო…
