როცა აგვისტოს ნომერზე მუშაობა დავიწყეთ და თემას ვარჩევდით, ერთხმად თქვით, რომ საზაფხულო საკითხავი უნდა გაგვეკეთებინა.
წიგნი, ჰამაკი, დასვენება – ეს სამეული იდეალურ სურათს ქმნის გონებაში. ურთიერთობა მკითხველსა და წიგნს შორის შეუდარებელია – ნელა იწყება, თითქოს რთულად შედიხარ ამბავში და მერე ერთი სული გაქვს დაუბრუნდე. დასრულებისას ცოტა ხნით თვალებს ხუჭავ და კიდევ იაზრებ, მერე უბრუნდები „მიფუჩეჩებულ“ ადგილებს, უკეთ რომ გაიგო, მერე კიდევ რამდენიმე ხანი იმ გმირის ცხოვრებაში, იმ მწერლის ნააზრევში ხარ.
ეს სამყარო ნამდვილი ხდება, რეალობაზე ნამდვილი.
რა თქმა უნდა, მხატვრულ ლიტერატურაზე ვსაუბრობ.
ფილოსოფია? – ეს საერთოდ სხვაა, თან იგივეა. უბრალოდ, უფრო ნელა წასაკითხი, სადაც ვერც ერთ სიტყვას ვერ „მიაფუჩეჩებ“ და ერთ აბზაცს უამრავჯერ უბრუნდები, სხვადასხვანაირად გაიგებ, მოარგებ, შეეკამათები.
და მერე პოულობ თანამოაზრეებს, თანამკითხველებს, განიხილავ, მსჯელობ, იმ სხვის დანახულს ან არ ეთანხმები, ან გიკვირს – შენ როგორ ვერ შეამჩნიე…
საბედნიეროდ, ქართული საგამომცემლო სექტორი არასდროს ნებდება. მიუხედავად უამრავი დაბრკოლებისა, მუდმივად ახალ ავტორებს, გამოცემებსა და პროექტებს გვთავაზობს. დღეს ეს ნამდვილად გმირობის ტოლფასია – აკეთო მართლაც ძალიან მნიშვნელოვანი საქმე ჯიუტად და შეუპოვრად.
ჩვენი კარგი მწერლის სიტყვებით დავასრულებ:
„- ბედნიერი კაცი ყოფილხართ!
– რატომ?
– რატომ და წინ ისეთი დიდი ბედნიერება გელით, მე კი ეს ბედნიერება უკვე განვლილი მაქვს. ეეჰ…
– რა ბედნიერება?
– პირველად წაკითხვის“.
გ.დოჩანაშვილი / „კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძალიან უყვარდა“
სიყვარულით,
მაიკო წერეთელი
ჟურნალ OK!-ის მთავარი რედაქტორი
