ინდირა კოპალეიშვილის პროფესიული გზა მედიცინის სიყვარულსა და ადამიანების დახმარების სურვილს უკავშირდება. ექიმი პულმონოლოგის, შინაგანი მედიცინის სპეციალისტისა და ინფექციონისტისთვის მედიცინა მხოლოდ დიაგნოზისა და მკურნალობის სწორად შერჩევა არ არის – ეს პაციენტის ნდობა, პასუხისმგებლობა და ადამიანური დამოკიდებულებაა. დღეს ის კლინიკურ გამოცდილებას სამედიცინო მენეჯმენტთან აერთიანებს და განსაკუთრებულ მნიშვნელობას პაციენტებზე ზრუნვასა და გუნდურ მუშაობას ანიჭებს. OK!-სთან ინტერვიუში ინდირა კოპალეიშვილი პროფესიულ გზაზე, ექიმის მთავარ ღირებულებებსა და პაციენტთან ურთიერთობის მნიშვნელობაზე საუბრობს.

როგორ განვითარდა თქვენი პროფესიული გზა და რა იყო მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპი?
ჩემი პროფესიული გზა მედიცინის სიყვარულითა და ადამიანების დახმარების სურვილით დაიწყო. წლების განმავლობაში დაგროვილმა კლინიკურმა გამოცდილებამ მასწავლა, რომ ექიმობა მხოლოდ სწორი დიაგნოზის დასმა და მკურნალობის დანიშვნა არ არის – ეს პასუხისმგებლობა, თანაგრძნობა და პაციენტისთვის რთულ მომენტში იმედის მიცემაცაა. პროფესიული განვითარების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ეტაპი კლინიკურ საქმიანობასთან ერთად სამედიცინო მენეჯმენტში ჩართვა გახდა, რამაც გუნდის მართვის, პროფესიონალების მხარდაჭერისა და ორგანიზებული სამუშაო გარემოს შექმნის მნიშვნელობა დამანახვა. დღეს, როგორც შინაგანი მედიცინის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, ვცდილობ, კლინიკური გამოცდილება მენეჯერულ ხედვას შევუთავსო. ჩემთვის მნიშვნელოვანია მკურნალობის ხარისხი, ადამიანური ურთიერთობები, სამართლიანობა და გუნდური მუშაობა, რადგან მჯერა, რომ ძლიერი დეპარტამენტი საერთო მიზნის გარშემო გაერთიანებული პროფესიონალებით იქმნება.
წლების განმავლობაში როგორ შეიცვალა თქვენი, როგორც ექიმის, პროფესიული ხედვა?
მივხვდი, რომ მედიცინა მხოლოდ ცოდნა, დიაგნოზი და მკურნალობის სწორად შერჩევა არ არის. პროფესიული ცოდნა და მუდმივი განვითარება, რა თქმა უნდა, აუცილებელია, თუმცა გამოცდილებამ მასწავლა, რამდენად მნიშვნელოვანია პაციენტის ყურადღებით მოსმენა, მისი შიშებისა და საჭიროებების გაგება, იმ გარემოებების გათვალისწინება, რომლებშიც ის ცხოვრობს. ჩემი პროფესიული ხედვა უფრო ჰუმანური და, ამავდროულად, უფრო პასუხისმგებლიანი გახდა. ვისწავლე, რომ ექიმმა უნდა იცოდეს არა მხოლოდ როდის იმოქმედოს, არამედ ისიც, როდის მოუსმინოს, როდის აუხსნას პაციენტს მდგომარეობა და როდის მისცეს მას იმედი.
როგორ მოიპოვებთ პაციენტის ნდობას და რა მნიშვნელობას ანიჭებთ მას მკურნალობის პროცესში?
პაციენტის ნდობა ჩემთვის მკურნალობის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საფუძველია. ნდობა ვერ მოიპოვება მხოლოდ თეთრი ხალათით ან ექიმის სტატუსით. ის იქმნება გულწრფელი საუბრით, ყურადღებით მოსმენით, მკურნალობის გეგმის გასაგებად ახსნითა და პასუხისმგებლობით. პაციენტს უნდა ჰქონდეს განცდა, რომ მის კითხვებს მნიშვნელობა აქვს და მასთან გულწრფელები არიან. არასოდეს ვთვლი, რომ პაციენტს მხოლოდ იმიტომ უნდა სჯეროდეს ჩემი, რომ ექიმი ვარ. ჩემი მოვალეობაა, ეს ნდობა ყოველდღიური დამოკიდებულებით დავიმსახურო. როდესაც პაციენტი ექიმს ენდობა, მას უფრო უადვილდება თავისი ჩივილების გაზიარება, მკურნალობის პროცესში ჩართვა და რეკომენდაციების შესრულება. ჩემთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტმა კლინიკიდან მხოლოდ მკურნალობა კი არა, განცდაც წაიღოს, რომ მასზე იზრუნეს.
რა მიგაჩნიათ თქვენს ყველაზე მნიშვნელოვან პროფესიულ მიღწევად?
ჩემთვის პროფესიული მიღწევა მხოლოდ კონკრეტული თანამდებობა, სტატუსი ან კარიერული წინსვლა არ არის. რა თქმა უნდა, მიხარია ჩემი პროფესიული განვითარების თითოეული ეტაპი, მაგრამ ყველაზე დიდ მნიშვნელობას იმ შედეგებს ვანიჭებ, რომლებიც ადამიანების ცხოვრებაში რეალურ ცვლილებას ქმნის. როგორც ექიმისთვის, განსაკუთრებული ღირებულება აქვს იმ მომენტებს, როდესაც მძიმე პაციენტის მდგომარეობა უმჯობესდება და კიდევ ერთხელ გიჩნდება განცდა, რომ შენმა ცოდნამ, გამოცდილებამ და გუნდურმა მუშაობამ შედეგი გამოიღო. როგორც დეპარტამენტის ხელმძღვანელისთვის კი, ჩემთვის მნიშვნელოვანია ისეთი გარემოს შექმნა, სადაც თანამშრომლები თავს დაფასებულად გრძნობენ, პროფესიული პასუხისმგებლობა და სამართლიანობა რეალური ღირებულებებია, ხოლო პაციენტის უსაფრთხოება ყველას საერთო საზრუნავია.

თქვენი პრაქტიკიდან გამომდინარე, რა არის ყველაზე გავრცელებული შეცდომა, რომელსაც ადამიანები ფილტვების ჯანმრთელობაზე ზრუნვისას უშვებენ?
ჩემი, როგორც პულმონოლოგის პრაქტიკიდან გამომდინარე, ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული შეცდომა რესპირატორული სიმპტომების უგულებელყოფაა. ადამიანები ხშირად ეჩვევიან ხველას, ქოშინს, ადვილად დაღლას და ფიქრობენ, რომ ეს ასაკის, მოწევის ან გადატანილი გაციების ბუნებრივი შედეგია. განსაკუთრებით საყურადღებოა ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება, რომლის დროსაც სიმპტომები ნელა ვითარდება და ადამიანი თანდათან ზღუდავს ფიზიკურ აქტივობას. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი შეცდომაა თვითმკურნალობა და დანიშნული მკურნალობის თვითნებურად შეწყვეტა. ფილტვების ჯანმრთელობაზე ზრუნვა მოიცავს თამბაქოს მოხმარების შეწყვეტას, მავნე გარემო ფაქტორებისგან დაცვასა და დროულ სამედიცინო შეფასებას. ჩემი მთავარი გზავნილია: ნუ შეეგუებით ქოშინს და ხანგრძლივ ხველას – დროული მიმართვა დაავადების ადრეულ ეტაპზე გამოვლენასა და მისი პროგრესირების შენელებას უწყობს ხელს.
რა გამოწვევები ახლავს ექიმის საქმიანობისა და სამედიცინო მენეჯმენტის შეთავსებას?
ექიმობისა და სამედიცინო მენეჯმენტის შეთავსება რთული, მაგრამ ამავე დროს საინტერესო პროცესია. ექიმის მთავარი ამოცანა პაციენტის ჯანმრთელობაზე ზრუნვაა, ხოლო ხელმძღვანელის პასუხისმგებლობა, მთელ გუნდზე, პროცესების სწორ ორგანიზებაზე, მომსახურების ხარისხსა და პაციენტების უსაფრთხოებაზე ვრცელდება. ყველაზე დიდი გამოწვევა ამ პასუხისმგებლობებს შორის ბალანსის პოვნაა. ჩემთვის მნიშვნელოვანია, რომ მენეჯმენტმა ექიმი არ დააშოროს პაციენტს, პირიქით, დაეხმაროს სისტემური პრობლემების დანახვასა და ხარისხიანი მუშაობისთვის საჭირო პირობების შექმნაში. ხელმძღვანელობა მხოლოდ კონტროლი არ არის – ეს არის მოსმენა, სამართლიანობა და რთული გადაწყვეტილებების მიღების პასუხისმგებლობა. მჯერა, რომ ძლიერი ხელმძღვანელი ის არის, ვინც გუნდს საკუთარი პროფესიონალიზმის სრულად გამოვლენის შესაძლებლობას აძლევს. ჩემი მიზანია, შევინარჩუნო კლინიკური აზროვნება და, ამავდროულად, შევქმნა ორგანიზებული, უსაფრთხო და ადამიანური სამუშაო გარემო.
რას ნიშნავს თქვენთვის იყო კარგი ექიმი?
ჩემთვის კარგი ექიმობა ნიშნავს, რომ პროფესიული ცოდნა და ადამიანური დამოკიდებულება ერთმანეთისგან არასოდეს გამიჯნო. კარგი ექიმი მუდმივად სწავლობს, საჭიროების შემთხვევაში კოლეგებს მიმართავს და არასოდეს წყვეტს განვითარებას, რადგან მედიცინაში არ არსებობს მომენტი, როდესაც შეგიძლია თქვა, რომ ყველაფერი იცი. ცოდნასთან ერთად მნიშვნელოვანია ადამიანობა – პაციენტს ყოველთვის ვერ დაჰპირდები გამოჯანმრთელებას, თუმცა შეგიძლია დაჰპირდე გულწრფელობას, ყურადღებასა და მაქსიმალურ ძალისხმევას მის დასახმარებლად. კარგი ექიმი უსმენს პაციენტს, პატივს სცემს მის ღირსებას და არასოდეს ივიწყებს, რომ სამედიცინო ისტორიის მიღმა ცოცხალი ადამიანი დგას. ამასთან, კარგი ექიმი მარტო არ იქმნება – მას სჭირდება ძლიერი გუნდი და გარემო, სადაც თითოეული ადამიანის შრომა ფასდება. ჩემი მთავარი პრინციპია, არასოდეს დავკარგო ის, რის გამოც ეს პროფესია ავირჩიე – ადამიანების დახმარების სურვილი. ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია, რომ ყოველი სამუშაო დღის ბოლოს ვიცოდე: რაც შემეძლო, გავაკეთე პაციენტისთვის, ჩემი გუნდისთვის და იმ საქმისთვის, რომელსაც ვემსახურები.
ტექსტი: მარიამ შულაია
ფოტო: ლანა ვახტანგაძე












