იტალიაში დაბადებული და საქართველოს საგანმანათლებლო სივრცეში აღზრდილი გიორგი ხატიაშვილის აკადემიური გზა მიზანსწრაფებისა და მუდმივი განვითარების მკაფიო მაგალითია.
გიორგიმ წარმატებით გაიარა რთული და მრავალფეროვანი აკადემიური ეტაპები- იტალიური სკოლიდან დაწყებული, ისეთი საერთაშორისო გარემოებით დამთავრებული, როგორიცაა IB მთიები, ოკლიფი და პრესტიჟული St Edmund’s College. თითოეულმა ამ საფეხურმა მას არა მხოლოდ აკადემიური ცოდნა, არამედ ისეთი მნიშვნელოვანი ღირებულებები შესძინა, როგორიცაა შრომისმოყვარეობა, დისციპლინა და საკუთარი შესაძლებლობების რწმენა.
როგორც თავად აღნიშნავს, ეს წარმატება ერთდროულად არის მისი პედაგოგების ღვაწლის, ოჯახის თავდადებისა და საკუთარ თავზე მუდმივი მუშაობის შედეგი. დღეს კი, როდესაც გიორგის განათლების ახალი ეტაპი მსოფლიო დონის უნივერსიტეტში,George Washington University-ში იწყება, ეს გზა ნათელ დასტურს წარმოადგენს იმისა, თუ როგორ შეიძლება მიზანმიმართული შრომითა და მყარი საფუძვლით ახალგაზრდამ საერთაშორისო მასშტაბით წარმატებას მიაღწიოს.
გიორგი ხატიაშვილი:
იტალიაში დავიბადე, თუმცა ჩემი ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილი საქართველოში გავატარე.. 2013 წელს საქართველოში იტალიურ სკოლაში დავიწყე სწავლა და სწორედ აქედან დაიწყო ჩემი საგანმანათლებლო გზა, რომელიც წლების განმავლობაში სხვადასხვა სკოლასა და საგანმანათლებლო გარემოში გაგრძელდა – IB მთიებში, შემდეგ ოკლიფში და საბოლოოდ St Edmund’s College-ში.
თითოეულ ამ საგანმანათლებლო ცენტრს ჩემს ცხოვრებაში განსაკუთრებული და ძვირფასი ადგილი უკავია. თითოეულმა მათგანმა საკუთარი წვლილი შეიტანა ჩემს განვითარებაში, ცოდნის მიღებასა და იმ ადამიანად ჩამოყალიბებაში, ვინც დღეს ვარ.
თუმცა, ამ გზაზე ყველაზე მნიშვნელოვანი ჩემთვის ადამიანები იყვნენ – ჩემი პედაგოგები.
ყველა მასწავლებელი, რომელიც ოდესმე ჩემს ცხოვრებაში ყოფილა, ჩემთვის განსაკუთრებულია. თითოეულ მათგანს უდიდესი სიყვარულითა და პატივისცემით ვიხსენებ. მათ არა მხოლოდ ცოდნა მომცეს, არამედ მასწავლეს პასუხისმგებლობა, შრომა, დისციპლინა, საკუთარ თავზე მუშაობა და საკუთარი შესაძლებლობების რწმენა.
ვერასოდეს გამოვარჩევ ერთს მეორისგან – თითოეული მათგანი ჩემთვის საუკეთესო იყო და თითოეულმა მათგანმა ჩემს ცხოვრებაში საკუთარი, განსაკუთრებული კვალი დატოვა. მათი ღვაწლი და ჩემდამი გაწეული შრომა არასოდეს დამავიწყდება და დარწმუნებული ვარ, წლების გასვლის მიუხედავად, მათ მიმართ მადლიერების გრძნობა არასოდეს გამიქრება.
ამ პოსტიდან მინდა ყველას, ვინც ოდესმე ჩემი პედაგოგი ყოფილა, დიდი სიყვარულით, პატივისცემითა და მადლიერებით მივესალმო და ვუთხრა: მადლობა.
მადლობა ჩემი ცხოვრების იმ ეტაპებისთვის, რომლებშიც თქვენ მონაწილეობდით მადლობა ცოდნისთვის, რჩევებისთვის, მხარდაჭერისთვის და იმ ადამიანური ღირებულებებისთვის, რომლებიც თქვენგან ვისწავლე. მადლობა უფალს ყველაფრისთვის, რაც ამ გზაზე მომცა — შესაძლებლობებისთვის, ადამიანებისთვის, გამოცდილებისთვის და ძალისთვის, რომ ყოველთვის წინ მევლო.
განსაკუთრებული და უდიდესი მადლობა ჩემს ოჯახს, განსაკუთრებით კი ჩემს მშობლებს, რომელთაც ჩემი განვითარებისა და ჩამოყალიბების საქმეში ლომის წილი მიუძღვით. დღეს თუ ვინმე ვარ, პირველ რიგში, მათი სიყვარულის, მხარდაჭერის, შრომისა და თავდადების დამსახურებაა. მათი წვლილი ჩემს ცხოვრებაში სიტყვებით სრულად ვერასოდეს გამოიხატება.
ვიცი, რომ მეტი შემეძლო და ჩემი შესაძლებლობების მაქსიმუმი ჯერ კიდევ არ გამომიყენებია. თუმცა, წარსულის, მიღებული გამოცდილებისა და იმ ადამიანების გათვალისწინებით, რომლებმაც ჩემს ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს, ზუსტად ვიცი, როგორ უნდა შევუდგე მომავალ გზას.
ჩემი წარსული ჩემთვის მხოლოდ მოგონება არ არის – ის საფუძველია, რომელზეც ჩემს მომავალს ვაშენებ. იტალია, საქართველო, IB მთიები, ოკლიფი, St Edmund’s College – თითოეულმა ეტაპმა ჩემში რაღაც განსაკუთრებული დატოვა. ახლა კი ამ ყველაფერს თან ვატარებ და ჩემი ცხოვრების ახალ ეტაპზე გადავდივარ. ჩემი განათლების ახალი ეტაპი George Washington University-ში იწყება.
