„მე რომ მკითხოთ, ქუთაისის საფეხბურთო პოზიცია აუცილებლად იქნებოდა ცენტრალური ნახევარმცველი, რადგან ის სამყაროს ცენტრია და ანაწილებს სიყვარულს მთელ საქართველოში“, – ამბობს სპორტსმენი ჩვენთან საუბრისას. საქართველოს ეროვნული ნაკრებისა და ამჟამად საფეხბურთო კლუბ „კარლსრუეს“ თავდამსხმელი, მებრძოლი ხასიათის მქონე ღირსეული მოქალაქე, ბუდუ ზივზივაძე.
პასუხისმგებლობა, რომელსაც ეროვნული ნაკრების მაისური ჰქვია
უდიდესი პასუხისმგებლობაა, როცა იცი, რომ მოედანზე მთელი ქვეყნის სახელით გამოდიხარ. ძალიან საამაყოა, როცა ნაკრების მაისური გაცვია და ქვეყანას წარმოადგენ. ვცდილობ, მოედანზე ყოველთვის ბოლომდე დავიხარჯო ჩემი ქვეყნისთვის და გულშემატკივარს ვპირდები, რომ ეს მომავალშიც ასე იქნება.
ისტორიული, ევროპული გამარჯვება
უზომოდ ბედნიერები ვიყავით და გვიხაროდა, რომ ქართული ფეხბურთისა და მთლიანად ქვეყნისთვის ისტორია დავწერეთ და ოცნება ავუხდინეთ იმ ადამიანებს, ვინც ამას დიდი ხნის განმავლობაში ელოდნენ.
ქართველი გულშემატკივარი
კრიტიკულები არიან, თუმცა, ამავდროულად, გვერდში დგომა იციან, რაც მნიშვნელოვანია ფეხბურთელებისთვის. მადლობას გადავუხდი მათ ყველაფრისთვის.
საკუთარი ქალაქის კლუბში დაცული ღირსება
ყველა ფეხბურთელის სურვილია მშობლიური ქალაქის კლუბში ითამაშოს. მე წილად მხვდა ეს პატივი, „ტორპედოს“ მაისური მომერგო და მოედანზე მისი ღირსება დამეცვა. რა თქმა უნდა, ეს ემოციური და საამაყო იყო. დიდი გამოცდილება შევიძინე, რომელიც ევროპაში უკვე გამომადგა.
გერმანული გამოცდილება
ვერ ვიტყვი, რომ ახალ გუნდთან ადაპტაცია მარტივად და სწრაფად გავიარე, რადგან იყო ბარიერები, რომელთა დაძლევაც მომიხდა, თუმცა ამან უფრო გამაძლიერა და მეტი გამოცდილება შემძინა. ახლა რა მდგომარეობაშიც ვარ, იმ ყველაფრის დამსახურებაა, რომ თავიდან ცოტა რთულად დაიწყო ჩემი გერმანული კარიერა.
ბავშვობის წლები…
პატარაობიდანვე უკვე ძალიან გატაცებული ვიყავი ფეხბურთით. როცა თავისუფალი დრო მქონდა, ეზოში მეგობრებთან ერთად ყოველთვის ვთამაშობდი და ამ ყველაფერმა გამოიწვია ის, რომ ძალიან შემიყვარდა ეს სპორტი. უშუალოდ ფეხბურთზე სიარული 8 წლიდან დავიწყე სკოლა „იმედში“. სწორედ აქედან დაიწყო ჩემი საფეხბურთო კარიერა. ვიტყოდი, რომ კარგი ბავშვობა მქონდა, მხიარული და ლაღი. მიუხედავად იმისა, რომ არ იყო ისეთი ცხოვრება, როგორიც ახლა არის, თავისუფალ დროს სულ მეგობრებთან ერთად ვიყავი, სხვადასხვა თამაშს ვთამაშობდით, რაც ბედნიერებას გვანიჭებდა, მე განსაკუთრებით ფეხბურთის თამაში მიყვარდა და ეს დღემდე ასე გაგრძელდა.
ოჯახი, როგორც მნიშვნელოვანი მხარდამჭერი
ოჯახის როლი ძალიან დიდია ჩემს კარიერაში, ყოველთვის ჩემ გვერდით არიან და მამხნევებენ. იყო რთული პერიოდები და ამ დროს მათგან უდიდეს მხარდაჭერას ვგრძნობდი, ამიტომ მინდოდა გამემართლებინა ის ამაგი და შრომა, რაც მათ ჩემში ჩადეს და დახარჯეს. ბედნიერი ვარ, რომ ეს შევძელი. მათ გარეშე არაფერი გამომივიდოდა, მთელი ცხოვრება მათი მადლობელი ვიქნები.
როგორც მამამ, რა მთავარი ღირებულებები გინდათ თქვენს შვილს ასწავლოთ?
მინდა, რომ თავისუფალი იყოს, ადამიანების პატივისცემა იცოდეს. იყოს შრომისმოყვარე, მიზანდასახული, თავმდაბალი და ნებისმიერ სიტუაციაში ადამიანად დარჩეს.
ბუდუ ზივზივაძის ქუთაისი
ჩემთვის მშობლიური ქალაქია, რომელიც ყველა ქალაქზე მეტად მიყვარს. როცა სეზონი მიმთავრდება ხოლმე კლუბში, მეორე დღესვე ქუთაისში მოვფრინავ. ამ ქალაქმა განსაკუთრებული მონატრება იცის მაშინაც, როცა ცოტა ხნით ტოვებ. თბილი ქალაქია, სიყვარულით სავსე. მე რომ მკითხოთ, ქუთაისის საფეხბურთო პოზიცია აუცილებლად იქნებოდა ცენტრალური ნახევარმცველი, რადგან ის სამყაროს ცენტრია და სიყვარულს მთელ საქართველოში ანაწილებს.
ტექსტი: მაკუნა შავგულიძე
ფოტო: Violetta
