სტეფანე მღებრიშვილის, შვილი სტეფანი მღებრიშვილი საზოგადოებაში იშვიათად ჩნდება და მედია საშუალებებსაც ინტერვიუზე იშვიათად თანხმდება. ცოტახნისწინ „Movement“ – თან ინტერვიუში სტეფანიამ თავისი ცხოვრების მნიშვნელოვან დეტალებზე ისაუბრა.
„როცა ცუდად ვარ ხოლმე, ცუდ ხასიათზე ან მოწყენილი, სკოლის მერე დავდივარ და მუსიკას ვუსმენ. ხანდახან არანაირი მიზეზი არ აქვს ჩემს ცუდ ხასიათზე ყოფნას, მაგრამ ასეთი ამინდია. პანდემიის მერე ძალიან სტრესული პერიოდი იყო, იმის გათვალისწინებით, რომ მარტოობა მიყვარს 24 საათიან რეჟიმში სახლში ჯდომა ძალიან სტრესული აღმოჩნდა ჩემთვის, როცა ყველაფერი ჩაიკეტა, ძალიან დავიბენი.
14 წლის ვარ და ძალიან შუაში ვარ. ჩემი ასაკი, მგონი, ყველაზე ცუდი ასაკია, რაც ადამიანს შეიძლება ჰქონდეს. გარდატეხის ასაკში ხასიათი გეცვლება, ვერაფერს აკეთებ, ჩემთვის მუსიკა არის კომფორტის ზონა, რისი მეშვეობითაც შემიძლია ჩემი ხასიათი გადმოვცე. ძალიან ბევრი რამის გაკეთების უფლებას არ ვაძლევ ჩემს თავს ჯერ, იმიტომ, რომ ვიცი მერე ვინანებ. “
სტეფანიმ ინტერვიუში, მამისზეც ისაუბრა:
„რომ ვთქვა, რომ მამაჩემს ვუსმენ, მოვიტყუები. რომ წერს, ვსწავლობ და მერე აღარ ვუსმენ. მშობლების გავლენით ვხედავ, როგორია მუსიკალური ცხოვრება და მინდა გავიარო ის, რაც მამაჩემმა გაიარა. ყველაზე დიდი ინსპირაცია მამაჩემისგან მაქვს. ძალიან მომწონს მუსიკის წერის პროცესი. დედა უფრო სხვა ჟანრში მღერის, მისი ხმა ძალიან ძლიერია და ძალიან მომწონს, ის ჩემთან უფრო ახლოს არის.“
მან ასევე ისაუბრა იმ მიზეზებზე, რის გამოც არ ჩანს მედია-საშუალებებში :
„არ ვჩანვარ და ეს ჩემი არჩევანია. მამაჩემმაც მითხრა, რომ ჯობია, ახლა არაფერი გააკეთოო. მართალიც იყო. მაშინ ძალიან მეწყინა, რას ჰქვია, არაფერი უნდა გავაკეთო, მეც მინდა, რომ ცნობილი ვიყო-მეთქი. დღეს ძალიან მიხარია, რომ არ გამატანინეს ჩემი. დღეს შემიძლია ვთქვა, რომ ძალიან ახლოს ვარ ჩემს მშობლებთან“
იხილეთ სრული ინტერვიუ:
