თითოეულმა ჩვენგანმა კარგად ვიცით, თუ რა დიდ პასუხისმგებლობასთან და სირთულეებთან არის დაკავშირებული ექიმის პროფესია. ხშირად მიჩნდება შეკითხვა, როგორ ახერხებენ საქმისა და პირადი ცხოვრების დაბალანსებას, მაგრამ ყველაფერი ხომ მონდომებაზეა დამოკიდებული? ჩვენმა რესპონდენტმა, მეან-გინეკოლოგმა ხათუნა გაბრიჭიძემ არათუ მოახერხა და ეს ყველაფერი არაჩვეულებრივად შეუთავსა ერთმანეთს, არამედ დამატებითი პროფესიაც კი შეიძინა. რა სახის სირთულეებთანაა მისი პროფესია დაკავშირებული, რატომ არის ქალთა რეპროდუქციული ჯანმრთელობის შესახებ ინფორმირებულობა აუცილებელი, და სხვა საინტერესო თემებზე OK!-ის მეან-გინეკოლოგი ხათუნა გაბრიჭიძე უამბობს.
რატომ გადაწყვიტეთ, გამხდარიყავით ექიმი?
ყოველთვის მინდოდა ადამიანებისთვის სასარგებლო ვყოფილიყავი, რაიმე მნიშვნელოვანი გამეკეთებინა. სწორედ ექიმობა მივიჩნიე იმ გმირულ პროფესიად, რაზეც ბავშვობიდან ვოცნებობდი. ექიმობა ნიშნავს, გქონდეს განსაკუთრებული პასუხისმგებლობა და მუდმივად ზრუნავდე ადამიანების სიცოცხლესა და ჯანმრთელობაზე. ეს საქმე მოითხოვს ულევ ენერგიას, შრომას, მუდმივ განვითარებას, რომელსაც სჭირდება შინაგანი მოწოდება და ძალიან დიდი სიყვარული პროფესიის მიმართ.
რა გზა გაიარეთ პროფესიის არჩევიდან დღემდე?
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ, სწავლა მეანობა-გინეკოლოგიის მიმართულებით განვაგრძე. მიმაჩნია, რომ ის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო, რთული და ამავდროულად, სასიხარულო მომენტებთან დაკავშირებული დარგია. მეანობა-გინეკოლოგიის სირთულესა და ხიბლს ვეზიარე უდიდესი ტრადიციების მატარებელ ექსპერიმენტულ სამშობიარო სახლში. 2015 წლიდან დავიწყე დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობა ჩაჩავას კლინიკაში. 2020 წლიდან კი ვმუშაობ ჟორდანია-ჩიქოვანის კლინიკაში.
უფრო კონკრეტულად გვიამბეთ, რას მოიცავს თქვენი პროფესიული საქმიანობა?
ვზრუნავ ქალთა ჯანმრთელობაზე, რაც გულისხმობს სხვადასხვა გინეკოლოგიური დაავადების პროფილაქტიკას, დიაგნოსტიკასა და მკურნალობას; პატრონაჟს ვუწევ ორსულ ქალბატონებს. ვხელმძღვანელობ მშობელთა სკოლას. პირადად ჩემთვის უპირველესია პაციენტთან სწორი, გულითადი და მეგობრული ურთიერთობა. მაქვს მუდმივი უკუკავშირი მათთან. ჩემი სამუშაო დღე კლინიკიდან გასვლის შემდეგ შინ, ონლაინ და სატელეფონო კონსულტაციებით გრძელდება.
რატომ არის მნიშვნელოვანი ქალებისთვის რეპროდუქციული ჯანმრთელობის შესახებ ინფორმირებულობა?
ინფორმაციის ნაკლებობამ ქალს შესაძლოა დაუზიანოს ჯანმრთელობა და სიცოცხლის ხარისხი. სწორი ინფორმაციის მიწოდებით, პროფილაქტიკითა და დროული დიაგნოსტიკით, სავსებით შესაძლებელია, თავიდან ავიცილოთ მძიმე გამოსავალი. ინფორმირებულობა ადრეული ასაკიდანვე უნდა დავიწყოთ. სასურველია, ვესაუბროთ მოზარდებს კონტრაცეფციაზე, სქესობრივი გზით გადამდებ დაავადებებზე, ოჯახის დაგეგმვაზე, რათა შევამციროთ აბორტების რაოდენობა. მშობლებს უნდა მივაწოდოთ ინფორმაცია პაპილომა-ვირუსის ვაქცინაციის შესახებ, რათა აცრან შვილები 9-დან 14 წლამდე და შემცირდეს საშვილოსნოს ყელის კიბოს შემთხვევები. საჭიროა მენოპაუზაში მყოფ ქალბატონებს ვურჩიოთ, როდის მიმართონ ექიმს, როგორ აიცილონ თავიდან ამ პერიოდისათვის დამახასიათებელი პრობლემები და იცხოვრონ კომფორტულად.
ყველაზე ხშირად რის შესახებ გიწევთ საუბარი პაციენტებთან?
ჯანსაღი ცხოვრების წესზე, რომელსაც ადამიანის სრულფასოვანი ცხოვრებისთვის ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს. საკმარისი ძილი, რეგულარული ფიზიკური აქტივობა, ბალანსირებული კვება, პოზიტიური აზროვნება, დადებითი განწყობა და რაც ძალიან მნიშვნელოვანია − მავნე ჩვევებზე უარის თქმა (თამბაქო, ალკოჰოლი, ნარკოტიკი), ქალის ჯანმრთელობის საწინდარია. ჯანმრთელი ქალი კი ჯანმრთელი მომავლის გარანტია.
რა მიგაჩნიათ თქვენი პროფესიის ყველაზე რთულ გამოწვევად?
მეანობა-გინეკოლოგია − ეს ის დარგია, სადაც გამოწვევა ბევრია. სავსეა ბარიერებით, მაგრამ მაინც სასიამოვნო საქმეა. ყველაზე დიდი გამოწვევა თითოეული დაავადების დამარცხებაა. მიზნის მისაღწევად, აუცილებელია მონდომება და მოთმინება. ვცდილობ უკან არ დავიხიო, მიუხედავად დიდი სირთულეებისა და წინაღობისა.
რას ურჩევდით დამწყებ ექიმებს?
წარმატების მისაღწევად ბევრი იშრომეთ, ისწავლეთ, ეძიეთ, ყველა კარი შეაღეთ და ნახეთ, რა არის კარგი და რა − ცუდი. ყველაფერი გააკეთეთ, რაც ნორმისა და ადამიანობის ფარგლებშია; გიყვარდეთ პაციენტი და გულთან მიიტანეთ მათი პრობლემები; იყავით კოლეგიალურები და ხელი შეუწყვეთ დამწყებ ექიმებს, რადგან მათი წარმატება ჩვენი ქვეყნისთვის მნიშვნელოვანია.
როგორ ატარებთ თავისუფალ დროს და რა არის თქვენი ჰობი?
მთელ ჩემს თავისუფალ დროს ვუთმობ საკუთარ შვილებს, მათ აღზრდას, სწავლას, განათლებას. ისინი ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანნი არიან ცხოვრებაში. მყავს 2 შვილი − გივიკო და მარიამი. გივიკო 10 წლის არის, მარიამი – 4-ის. მათი არსებობა მოდუნების საშუალებას არ მაძლევს. რაც შეეხება ჰობის, გატაცებული ვარ ფოტოგრაფიით. მოვახერხე და დროც კი გამოვყავი ფოტოგრაფიის შემსწავლელი კურსისთვის. ძალიან მიყვარს მოგზაურობა, რომელიც საშუალებას მაძლევს მეტი ვისწავლო და გავეცნო სხვადასხვა ქვეყნის კულტურას. დაუვიწყარი შთაბეჭდილებები ენერგიით მავსებს და ჩემს ქვეყანაში დაბრუნებული, ახალი შემართებით განვაგრძობ შრომას.
