ყველა ადამიანს წარსულთან გარკვეული ემოცია აკავშირებს, რომელსაც ქვეცნობიერში ხშირად გემო აღძრავს. ბავშვობის გემო ხანდახან გვაბრუნებს არაჩვეულებრივ წარსულში, რომელიც ჩვენთვის ძალიან ძვირფასია.
ზოგადად მგონია, რომ ბედნიერი ბავშვობის კარგი მოსაგონარი ბებიასა და ბაბუას უკავშირდება. მე მყავდა ორი არაჩვეულებრივი ბებია. ორივე საოცარი კულინარი იყო. შესაბამისად, ჩვენთან სახლში ძალიან ხშირად მზადდებოდა გემრიელი კერძები. სწორედ ასეთია შემწვარი წიწილა მაყვლის სოუსში. რასაკვირველია, დროთა განმავლობაში ჩემს სამზარეულოში მომზადებულმა კერძებმაც განიცადა გარკვეული ევოლუცია, თუმცა ვცდილობ ტრადიციულ კერძებს ძირითადი გემო შევუნარჩუნო.
ჩემი ერთი ბებია ბაღდათიდან იყო, შესაბამისად, ჩვენს ოჯახში ძალიან ხშირად მზადდებოდა კეცზე შემწვარი წიწილა და ცხვებოდა ნეშოში შეხვეული მჭადი. ტრიალებდა არაჩვეულებრივი სურნელი. მეორე ბებია უფრო ქალაქურ კერძებს მიმზადებდა. სადილის დროს მაგიდას აუცილებლად აფარებდა თეთრ საფარებელს. ბროლის ჭიქაში უნდა დამელია კომპოტი, ფაიფურის თეფშებზე გაწყობილ სადილს მომართმევდა. სადილი წვნიანით იწყებოდა.
ასევე მყავდა ძალიან კარგი ბაბუა, რომელიც მონადირე იყო და ბებიასთან ინტერესთა კონფლიქტის გამო თავისი პირადი სამზარეულო ჰქონდა მოწყობილი ეზოში.
ბაბუა ხშირად მეპატიჟებოდა ნანადირევზე და როდესაც თავის მომზადებულ საჭმელს მაჭმევდა, ბებია ბრაზობდა. ამბობდა, რომ გემოვნებას მიფუჭებდა. ბაბუა მაჭმევდა კეცზე შემწვარ ქაშაყს, მოხარშულ ლორს. მის სამზარეულოში მოიპოვებოდა ნაირ-ნაირი დამჟავებული ბოსტნეული. ჰქონდა პატარა დერგები შიგ ჩაწყობილი ზაფხულის ყველით, შიგ ჩაყოლებული პიტნითა და ტარხუნით. პატარა ჭიქით მასმევდა შავ ღვინოს.
ჩემი კულინარიული გემოვნების ჩამოყალიბებაში სწორედ ამ სამმა ადამიანმა ითამაშა უდიდესი როლი. სამივე მათგანს ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავებული მენიუ ჰქონდა.
დღევანდლამდე ჩემს სამზარეულოში ახალ წელს ინდაური სამი სხვადასხვა წესით მზადდება. აქედან ერთ-ერთი – ნამდვილი სოფლის საცივი ზუსტად ისეთია, როგორსაც ბებია ამზადებდა. ხმელი ქინძით, ყვითელი ყვავილით, მიხაკითა და დარიჩინით. მეორე სახეობის, თეთრი საცივი ჩემი დედამთილისგან ვისწავლე, რომელსაც ასევე განსაკუთრებული კულინარია ჰქონდა. მის სამზარეულოში კეთდებოდა ბროწეულის ბაჟე, ყალია, „გატენილი დედალი“. ამიტომ მაქვს ტრადიცია – ახალ წელს ვამზადებ საცივს ჩემი დედამთილის რეცეპტით, 7 იანვრისთვის ბროწეულის ბაჟეს და 14 იანვარს ბებიას რეცეპტს ვიყენებ. რაც შეეხება ხაჭაპურს, დედაჩემი საუკეთესოს აცხობს. მე პირადად, მიუხედავად დიდი ძალისხმევისა, ვერასდროს ვერ მივუახლოვდი.
შემწვარი წიწილა მაყვლის სოუსში
1 ცალი წიწილა
2 კგ მაყვალი
0.5 კგ წითელი ტყემალი
ნიორი 4-5 კბილი
კაკლიანი ქინძი
ომბალო
წითელი წიწაკა
მარილი.
მომზადების წესი.
მაყვალს და ტყემალს ერთად ვყრით სქელძირიან ჭურჭელში და წყლის დამატების გარეშე ვხარშავთ დარბილებამდე. თუ ძალიან მჟავეა, ცოტა შაქარს ვამატებთ.
მიღებულ მასას გავატარებთ ცხაურში ისე, რომ მაყვლის წვრილი კირწები არ შეჰყვეს.
შეგრილებულს შევანელებთ როდინში დანაყილი მწვანილით, მარილითა და ნივრით.
შემწვარ ცხელ წიწილას ჩავაწყობთ სოუსში.
