ენდრიუ გარფილდმა გასული წლების განმავლობაში საზოგადოებას თავი არაერთი საკულტო როლით დაამახსოვრა, რომლებისთვისაც მან British Academy of Film-ის, Television Arts Award-ისა და Tony Award- ის ჯილდოები მიიღო. გარფილდი ასევე ნომინირებული იყო „ოსკარებზე“, „ოქროს გლობუსსა“ და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოზე. არაერთი საინტერესო როლის მორგების მიუხედავად ენდრიუ ფართო საზოგადოებამ ფილმებიდან Hacksaw Ridge და The Amazing Spider-Man გაიცნო. ენდრიუ გარფილდმა ამჟამად გადაწყვიტა ცოტახნით დაისვენოს და კინოსამყაროს საკუთარი თავი გარკვეული პაუზის შემდეგ უფრო მომზადებული სახით დაუბრუნოს.
როგორც ბოლოდროინდელ ინტერვიუებშიაღნიშნეთ, ახლა ისვენებთ კარიერულისაქმიანობისგან, მაგრამ ამჟამად სწორედ ამსაქმიანობის შესწავლაში ხარჯავთ ამ დროს. ბუნებრივად მოხდა ეს ყველაფერი, თურომელიმე რეჟისორთან თანამშრომლობამგაიძულათ გადაგედგათ ეს ნაბიჯი?
საბედნიეროდ, არა. ეს გადაწყვეტილება თავადმივიღე. მინდა, ცოტახნით ყველაფრისგანდავისვენო, როგორც ფიზიკურად, ასევესულიერად. ჩემი აზრით, ამაში ძალიან დიდიწვლილი შეიტანა დედაჩემის გარდაცვლებამ, თითქოს დასვენება წყალივით მჭირდებოდა. ადამიანები არაფრით ვართ ხოლმეკმაყოფილი, რამდენად წარმატებული ნაბიჯიცარ უნდა გადავდგათ, თითქოს მაინც გვიჩნდებაუკმაყოფილების გრძნობა. ამიტომაც მომინდა პაუზა ამეღო და ყველაფერზე ნორმალურად მეფიქრა.
შენთვის “ადამიანი-ობობა” ძალიან მალედასრულდა, სხვა მსახიობებთან შედარებით. როდესაც ახალ ფილმში შემოგთავაზესმონაწილეობის მიღება, იგრძენით თუ არა ის, რომ თითქოს დაუმთავრებელი საქმედაამთავრეთ, თითქოს “ადამიანი-ობობას” წრე ჩაკეტეთ?
არ ვიცი მანამდე მქონდა თუ არა მეტისგაკეთების მოლოდინი. ძალიან მარტივი იყოჩემთვის ყველაფერი, ზუსტად ვიცოდი ადრერამდენ ნაწილში უნდა მიმეღო მონაწილეობადა ასე ვთქვათ, გათავისებული მქონდა უკვე ეს. მაგრამ, გულწრფელად რომ გითხრათ მაინცსულ მქონდა დაუსრულებლობის შეგრძნება. საძინებელ ოთახში საღამოობით სულვფიქრობდი ხოლმე, როგორ დავასრულებდიჩემთვის ადამიანი-ობობას ისტორიას.
სულ მავიწყდება ხოლმე ის ფაქტი, რომ შენ25-26 წლის იყავი. “ადამიანი-ობობა” კი უფროახალგაზრდა, სიცოცხლით სავსე უნდა ყოფილიყო, ვგულისხმობ ასაკით უფროპატარას.
დიახ, მე ასაკით შედარებით დიდი ვიყავი, მაგრამ ეს ფაქტი ჩემს პერსონაჟს არ“ამძიმებდა“. მთავარი ამ შემთხვევაში ასაკი არიყო. იყო მომენტები, რომლებსაც უკეთვიაზრებდი ჩემი ასაკის გამო. ძალიან მინდა,სანამ პატარა ასაკი მაქვს, დავიწყო თეატრშითამაში. თუნდაც მომიწიოს დარჩენილიცხოვრება ყოველ საღამოს 50 კაციანაუდიტორიას ჩემი შესრულება ვაჩვენო, ამითძალიან ბედნიერი ვიქნები და ზუსტად ვიცი, რომ ჩემი ცხოვრება უკეთესობისკენ შეიცვლებაამ ბედნიერებით.
თქვენ ხართ ახლა თქვენი კარიერის ყველაზე წარმატებულ ეტაპზე, სულ სხვა მხარეს, იმისგან რადიკალურად განსხვავებულადგილას, ვიდრე თავდაპირველად დაიწყეთ. რას ფიქრობთ, როდის იგრძენით პირველად, რომ ყველაფერი იცვლებოდა?
ეს იყო Angels In America, რასთან ერთადაცწარმატების წინათგრძნობა მიჩნდებოდა. გრძნობა, რომ გადავრჩებოდი… შოუს არავითარ შემთხვევაში არ ვტოვებდი, რამდენიმე თვისგანმავლობაში, ლონდონში, შემდეგ ამერიკაში. ამ სპეკტაკლში ამდენი ხნის განმავლობაშიყოფნა ჰგავდა სარეცხ მანქანაში დაახლოებითწელიწად ნახევარი ცხოვრებას...
ეგზისტენციალური სარეცხი მანქანა, ანგელოზებთან, დემონებთან, შეყვარებულებთან და მოჩვენებებთან ერთად. ამ პერიოდში, მოულოდნელად დედა შეუძლოდგახდა და 69 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ადამიანი, რომელმაც მე სიცოცხლე მაჩუქათავად აღარ ცოცხლობდა, ძალიან გამიჭირდა, თითქოს ეს იყო მომენტი, როდესაც მივხვდი, რომ მე უნდა დამემთავრებინა მისიდაუსრულებელი სიმღერა.
როდესაც პირველად განაცხადეთ, რომცოტახნით აპირებდით პროფესიულისაქმიანობისგან დასვენებას, ძალიან ბევრისტატია გავრცელდა, საზოგადოებაავრცელებდა ინფორმაციას, თითქოს თქვენმსახიობობას საერთოდ დაანებეთ თავი დამიდიოდით დიდი კინოდან. ეს ახლანდელიკულტურის სახეა, საზოგადოების, რომელსაცთითქოს უნდა, რომ სულ ზეწოლის ქვეშ იყოთ.
ვიცი, რომ ბევრი ადამიანისგან განსხვავებით, ამჟამად უფრო პრივილეგირებულ პოზიციაზევარ. მე უფრო განსხვავებული თაობისწარმომადგენელი ვარ, ვიდრე ეგრეთწოდებულიiPhone თაობა, ვიცი, რომ ჩვენ სხვანაირიღირებულებები გვაქვს, მე გამზარდა მამამ, რომელიც მწვრთნელი იყო, მე მომწონს დამაინტერესებს ის, რაც ჩემთვისმნიშვნელოვანია. ამას მიჩვეული ვარ.
მართალია, თქვენ იყავით სპორტსმენი, სანამმსახიობი გახდებოდით, როგორც ჩანსსპორტსმენის სული არასდროს ტოვებსთქვენს სხეულს.
რა თქმა უნდა, მე ვიყავი სპორტსმენი, ჩემიმამაც სპორტსმენი იყო, შესაბამისად, მეზუსტად ვიცი, რომ არასდროს დავკარგავ ჩემსიდენტურობას.
როგორც ჩანს, თქვენ თქვენს საქმიანობაშიყოველთვის ცდილობთ ისწავლოთ რაღაცახალი, ეძებთ პასუხებს კითხვებზე დაცდილობთ აიღოთ მაგალითი იმლეგენდარული მსახიობებისგან, რომლებიცუკვე მრავალი წელია მოღვაწეობენ ამინდუსტრიაში.
მე ძალიან იღბლიანი ვარ, რადგან ისეთიადამიანები იყვნენ ჩემი მენტორებიცხოვრებაში, რომლებმაც ძალიან ბევრი რამმასწავლეს. არამხოლოდ მასწავლებლები, ასევე მეგობრები, ადამიანები, რომლებიციყვნენ მიზანდასახულები და მე მოტივაციას მაძლევდნენ. მე თუ არ ვარ იმ ადამიანებისგარშემო, რომელთან ერთადაც მე შევძლებგავყვე იმ საქმეს, რომელიც მინდა, მაშინნამდვილად არ ვარ კარგი არც მათთვის და არც მათ მიმართებაში(იცინის). მოკლედ რომ ვთქვა, არ მინდა ვიყო, არასწორ ადგილას, არასწორიადამიანების გარშემო. მინდა მქონდეს ძალა დამოტივაცია რათა ჩემს მიზანს მივაღწიო.
