რამდენიმე წლის წინ ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად, წვრილი წელი და ქვიშის საათის ფორმის ტანი ქალის სილამაზის სტანდარტად ითვლებოდა. გასულ საუკუნეებში ქალები წელის დასაწვრილებლად ვიწრო კორსეტებით და ხანგრძლივი დიეტებით იტანჯებოდნენ, დღეს ოცნების ასრულებისთვის მეტი საშუალება აქვთ. ბოლო პერიოდში, ექიმები ნეკნების ამოღების ოპერაციაზე აქტიურად საუბრობენ და აღნიშნავენ, რომ ქალები ამ ალტერნატიულ გზას მაშინ ირჩევენ, როცა ლიპოსაქცია ან მუცლის პლასტიკა სასურველ შედეგს არ იძლევა.
პროცედურის დროს პაციენტის ქვედა ნეკნების (მე-11, მე-12 და ზოგჯერ მე-10) გადაჭრა და ახალ პოზიციაში დაფიქსირება ხდება. ზოგჯერ საჭიროა პაციენტის დიაფრაგმის ადგილმდებარეობის კორექცია. ამისთვის ექიმები ფილტვებს ჰაერისგან დროებით ცლიან, რათა მეტი სივრცე გაათავისუფლონ და ტრავმის რისკი შეამცირონ. ოპერაციის ბოლოს მჭიდრო და მკვრივი კორსეტით უფიქსირებენ ნეკნებს, რომელიც პაციენტმა დაახლოებით 8-12 კვირის განმავლობაში უნდა ატაროს.
პროცესის ყველაზე რთული ნაწილი ოპერაციის შემდეგ, რეაბილიტაციის პერიოდში იწყება. როგორც უკვე აღვნიშნეთ, პაციენტი სახლში მჭიდრო კორსეტით მიდის, რომელიც 2–3 თვის განმავლობაში, ყოველდღე უნდა ატაროს. კორსეტის მოხსნა მხოლოდ შხაპის მიღების დროს შეიძლება.
პირველი 20 დღე განსაკუთრებით მტკივნეულია, რადგან ყოველი მოძრაობა ან ღრმა ჩასუნთქვა ძლიერ ტკივილს იწვევს. კორსეტის მუდმივი ზეწოლის და აქტიურობის შემცირების გამო ლიმფის გადინება ირღვევა. ამ დროს ექიმები პაციენტებს ტკივილგამაყუჩებლებს, ანთების საწინააღმდეგო და შარდმდენ საშუალებებს უნიშნავენ.
თუ პაციენტის საქმიანობა ფიზიკურ დატვირთვას არ მოიცავს, ჩვეულ სამუშაო რეჟიმში დაბრუნება 1 ან 2 კვირაში შეუძლია. სპორტი – 6 კვირა, კარდიოვარჯიშები – 1.5 თვე, ძალოვანი ვარჯიშები და იოგა კი 3 თვე ეკრძალება. ნეკნების საბოლოოდ შეხორცების შედეგ ყველა შეზღუდვა სრულად იხსნება.
ინფექციები, სითხის დაგროვება, ჰემატომები, ტკივილი, ცუდი შეხორცება თითქმის ყველა ქირურგიულ ჩარევას ახლავს, თუმცა ნეკნების ამოღების დროს საფრთხე უფრო დიდია. პნევმოთორაქსი – ეს სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობაა, რომელიც შეიძლება განვითარდეს, თუ მანიპულაციის დროს პლევრა დაზიანდა. სუნთქვას არღვევს და შეიძლება სიკვდილი გამოიწვიოს. რაც შეეხება სხვა მოსალოდნელ გართულებებს, ესაა ნერვებისა და თირკმელების დაზიანება, ქრონიკული ტკივილი, სუნთქვის დარღვევა და ა.შ.
და ბოლოს, ყველაზე მთავარია, რომ ჩვენ ვსაუბრობთ რეალურ ოპერაციაზე, რეალური რისკებით, ამიტომ ბევრი ექიმი პაციენტებს უარით ისტუმრებს. სამედიცინო საზოგადოებას ინფორმაცია აკლია, თითქმის არ არსებობს გრძელვადიანი კვლევები პროცედურის უსაფრთხოების შესახებ.
