აბრეშუმის მიმართ გულგრილი არასოდეს ვყოფილვარ. ყოველთვის მაინტერესებდა ნაციონალური კოსტიუმის დიზაინი. ჩემი ფოტოპროექტებისთვის თავადვე ვქმნიდი კოსტიუმებს. ყველაფერი კოლექციონერობით დაიწყო. ვაგროვებდი მაო ძედუნის პერიოდში შემოსულ, ბებიების სკივრებში შენახულ, ანტიკვარულ აბრეშუმის ქსოვილებს, მაქმანებს, სამკაულებსა და აქსესუარებს. მოდის სამყარო ყოველთვის მიმზიდველი იყო ჩემთვის და განსაკუთრებულ ლტოლვასა და შთაგონებას ვგრძნობდი, მაგრამ ეს ნაბიჯი გააზრებულად გადავდგი მაშინ, როცა ამ ეტაპისთვის მზად ვიყავი. Irma De Flore-ის ხაზიც მაშინ შეიქმნა.
აბრეშუმი ქართული და კავკასიური ნაციონალური კოსტიუმის განუყოფელი ნაწილია. უძველესი აბრეშუმი არმაზისხევშია ნაპოვნი და ჩვ.წ.აღ.-ის II საუკუნეს მიეკუთვნება. „ჭიჭნაური, ჭიჭნაუხტი“ − სულხან-საბას განმარტებით, აბრეშუმის ქსოვილია და ქართულ წერილობით წყაროებში V საუკუნიდან მოიხსენიება. დიდმა აბრეშუმის გზამ, რომელიც ჩინეთში იწყებოდა და საქართველოს გავლით, ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებამდე ჩადიოდა, მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა აღმოსავლეთსა და დასავლეთს შორის კულტურული ურთიერთობის განვითარებაში. XIII საუკუნის ვენეციელი მოგზაური მარკო პოლო საქართველოს დედაქალაქის აღწერისას აღნიშნავს: „თბილისში ბევრია აბრეშუმი. აქ ამზადებენ აბრეშუმისა და ოქროს ქსოვილებს. ასეთ ლამაზს ვერსად ნახავ!..“
მგონია, რომ ადამიანი იბადება კოლექციონერად. მიყვარს ნივთები, რომლებსაც ისტორია აქვს. ამიტომ, ჩემს სახლში ძალიან ბევრი ანტიკვარული ნივთია. Irma De Flore − ეს ისტორიაც ჩემი ნაციონალური სამოსის, ზოგადად, ქსოვილის სიყვარულითა და კოლექციონერობით დაიწყო. ეს ფანტასტიკური ჩინური აბრეშუმი, რომელიც ბრენდის ინსპირაცია გახდა, თბილისში გასული საუკუნის 40-წლებში ჩინეთიდან შემოვიდა. გვხვდება ძალიან მაღალი ხარისხის ყვავილების, ჩიტებისა და ფარშევანგების მოტივებით. გვხვდება ასევე ხელით ნაქარგი აბრეშუმი. რაც დრო გადის, ქსოვილები უფრო იშვიათია, მაგრამ გარკვეული რაოდენობა რომ დაგროვდა, მივხვდი − ეს სილამაზე მხოლოდ ჩემი არ შეიძლებოდა ყოფილიყო და ასე შეიქმნა საინტერესო კონცეფციის ბრენდი, რომელსაც აქვს ამბიცია, შექმნას სამოსი, როგორც ხელოვნების ნიმუში და კოლექციის წარდგენაც ფანტასტიკურ პერფორმანსებად აქციოს.
