შესაძლოა მათი მშობლები გასული წლების ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ამერიკელი ბიზნესმენი რენდი გერბერი და 90-იანი წლების საკულტო სუპერმოდელი სინდი კროუფორდი არიან, თუმცა პრესლი და კაია გერბერები ყოველთვის ცდილობენ საზოგადოებას საკუთარი თავი არამხოლოდ როგორც პოპულარული მშობლების შვილებად, არამედ წარმატებულ მოდელებად დაამახსოვრონ.
როგორი იყო სუპერმოდელ დედასთან ერთად ცხოვრება?
პრესლი: მე ვერ ვაანალიზებდი იმას, რომ დედაჩემი ცნობილი მოდელი იყო, სანამ 10 წლის არ გავხდი, მიუხედავად იმისა, რომ ხშირად მასთან ერთად გადასაღებ მოედანზეც კი მივდიოდი. ის ჩვეულებრივი ადამიანი იყო ჩემთვის, ნორმალური დედა, როგორიც მაგალითად ჩემს თანატოლებს ჰყავდათ. სინდის დავყავდით სკოლაში, გვიკითხავდა ზღაპრებს ძილის წინ, თამაშობდა ჩვენთან ერთად და დავყავდით სხვადასხვა ადგილებში. არ ჰქონდა მნიშვნელობა რამდენად გადატვირთული იყო მისი გრაფიკი, მას ყოველთვის ჰქონდა დრო ჩვენთვის, ალბათ ამიტომაც იყო რთული ჩემთვის იმის გაანალიზება, რომ დედაჩემი იყო იმ დროის საკულტო სუპერმოდელი. ზოგჯერ პაპარაცები ცდილობდნენ ჩვენთვის ჩუმად გადაეღოთ ფოტოები, ამ დროს მიხსნიდან ხოლმე დედა, რომ პოპულარული იყო და ამიტომ გვიღებდნენ უცხო ადამიანები ყველგან და ყოველთვის მოულოდნელად ფოტოებს.
მოგონება, რომელიც ყველაზე მეტად გახსოვთ თქვენი პირველი ნაბიჯებიდან, რომელიც სამოდელო ინდუსტრიაში მოხვედრისთანავე გადადგით?
პრესლი: ეს იყო ფოტოსესია CR Fashion Book-ისთვის. ერთ-ერთი პირველი სერიოზული პროექტი, რომელიც მნიშვნელოვანი იყო ჩემთვის.
კაია: როდესაც პატარა ვიყავი Versace-ს ფოტოსესიაში მივიღე მონაწილეობა, ეს იყო პირველი ჯერი, როდესაც ჩემი ასაკის ბავშვები გამოიყენეს ბრენდის კამპანიაში. Mert & Marcus-მა შესანიშნავი ფოტოები გადაიღეს, მაშინ ვერ ვაანალიზებდი ეს რამხელა შესაძლებლობა იყო ჩემთვის, თუმცა ახლა ვხვდები და სიამაყით ვივსები.
რომელიმეს თუ გაქვთ რაიმე განსაკუთრებული ტალანტი, რომლის შესახებაც საზოგადოებამ არაფერი არ იცის?
კაია: ჩემს შესახებ არვიცი რა გითხრათ საინტერესო, თუმცა პრესლი ძალიან ნიჭიერია თითქმის ყველაფერში. მას შეუძლია გაფუჭებული ნივთების შეკეთება და ზოგჯერ ახლების გაკეთებაც. ასევე ძალიან უყვარს ფოტოების გადაღება, ვფიქრობ, თუ სერიოზულად მოეკიდა ამ საქმეს, ვიცი, რომ წარმატებას ფოტოგრაფიაშიც აუცილებლად მიაღწევს.
რომელ ვარსკვლავთან შეხვედრა/ მუშაობა გახსოვთ ყველაზე ემოციურად?
პრესლი: ძალიან კარგად მახსოვს დღე, როდესაც T.J. Miller-ს შევხვდი, ბევრმა ადამიანმა არ იცის, რომ ის შესანიშნავი მსახიობი და კომიკოსია, მან მონაწილეობა მიიღო სერიალ Silicon Valley-ში.
კაია: ჩემთვის ერთ-ერთი ყველაზე ემოციური მომენტი იყო, როდესაც შევხვდი სტივენ მეისელს, მე ისე ვიქცეოდი, თითქოს ჩვეულებრივი მომენტი იყო ეს ჩემთვის, თუმცა შინაგანად ისეთი ბედნიერი ვიყავი, არ მჯეროდა ეს ყველაფერი. ის ლეგენდარული შემოქმედია, ასევე აღფრთოვანებული ვიყავი მაშინ, როდესაც კარინ როიტფელდს შევხვდი, ზოგადად ემოციების ზედმეტად გამოხატვა არ მიყვარს, თუმცა თუ გამოვხატავ ესეიგი ნამდვილად გახარებული ვარ.
ყოველთვის გსურდათ, რომ მოდელები გამხდარიყავით?
კაია: ჩემს შემთხვევაში ასე იყო, როგორც კი გავაანალიზე მოდის ინდუსტრია რას ნიშნავდა, მაშინათვე მივხვდი, რომ ეს იყო საქმე, რომელიც მთელი ცხოვრების განმავლობაში უნდა მეკეთებინა.
პრესლი: ერთი წამითაც არ მიფიქრია ბავშვობაში მოდელობაზე. არასდროს მომწონდა კამერების წინ მუშაობა, მაგრამ როდესაც პირველად ვცადე ეს საქმე მივხვდი რომ ძალიან მომწონდა. მომეწონა სხვადასხვა ქვეყნებსა და ქალაქებში მოგზაურობა, მრავალფეროვანი სამუშაო გამოცდილება და ადამიანები, რომლესაც მუშაობის დროს ვიცნობდი.
ორივე დიდი პოპულარობით სარგებლობთ სოციალურ მედიაში. არის თუ არა ისეთი პოსტები, რომლებიც არ გსურთ ხოლმე რომ თქვენმა მშობლებმა ნახონ?
კაია: დღევანდელ სამყაროში სოციალურიქსელები ძალიან მნიშვნელოვანია, განსაკუთრებით კი ისეთ ინდუსტრიაში, რომელზეც ინსტაგრამმა ძალიან დიდიზეგავლენა მოახდინა. ვფიქრობარსებულმა კავშირმა სარგებელი მოუტანაისევე როგორც დიზაინერებს, ასევემოდელებს, რადგან ჩვენ უფროხელმისაწვდომები გაგვხადა.
შეიძლება ადამიანს 300 გამომწერიჰყავდეს და დიდი პასუხისმგებლობა არეკისრებოდეს, მაგრამ როდესაც ბევრიადამიანი ნახულობს შენს სოციალურქსელს ერთგვარი წნეხის ქვეშ ხარ. სანამ სოციალურ მედიაში რამეს გამოვაქვეყნებ, ყოველთვის ვფიქრობ, როგორ მოეწონებოდათ ეს დედაჩემს და მამაჩემს, მაშინ როდესაც რამე მნიშვნელოვანი მაქვს სოციალური მედიის საშუალებით სათქმელი, ვიცი, რომ თუ მშობლებს მოეწონებოდათ ის, ესიგი სხვებიც დადებითად შეხვდებოდნენ ჩემს გამოქვეყნებულ პოსტებს.ზოგადად არასდროს ვწერ იმას ჩემს საიტზე, რას მოგვიანებით ვინანებ.
