და აი, მოვიდა თბილი, სურნელოვანი, წვიმიანი, მზიანი და ნამდვილი გაზაფხული. თითქოს გათენდა და გავიღვიძეთ. რაღაცის მოლოდინმაც გაიღვიძა და რა არის ის „რაღაც“, არავინ ვიცით, მაგრამ ვგრძნობთ, რომ აუცილებლად ძალიან კარგი, თბილი და კეთილია. შემთხვევითი არაა, რომ ყველაზე მისტიკური დღესასწაული – აღდგომა ყოველთვის გაზაფხულზეა, სწორედ გაზაფხულზეა სიცოცხლის ნამდვილი ზეიმი.
ბოლო წლებია, ძალიან მოდური და ტრენდული გახდა სამოტივაციო ფრაზები – „შენ ამას შეძლებ“, „მიზანს ყოველთვის მიაღწევ“, „იბრძოლე“… არადა, რეალურად რისთვის ღირს ბრძოლა? ბრძოლასა და შრომას შორის დიდი სხვაობაა. ხანდახან მგონია, რომ თუ სიყვარული შეუძლია ადამიანს, მაშინ ბრძოლაც არაა საჭირო, სიყვარული თითქოს ყველაფერს ალაგებს და ამშვიდებს, საკუთარ ადგილზე აყენებს და ისეთ ძალას გაძლევს, რომ თავად მიდიხარ სწორი, ნამდვილი გზით. „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ“ (პავლე მოციქული, ეპისტოლე კორინთელთა მიმართ) – ეს სიტყვები დროსთან ერთად მეტად გასაგები ხდება ჩემთვის, სიყვარული სწორედ რომ სულგრძელობაა, პატივისცემა და ზრუნვა. სიყვარული, რომელსაც „დამსახურება“ სჭირდება, სიყვარული არაა. როცა გიყვარს, ყველაფერი შესაძლებელი ხდება.
სიყვარული ადამიანს შეუპოვარს, ჩემპიონს ხდის.
ჰოდა, ძვირფასო მკითხველებო, შეიყვარეთ, აპატიეთ, იშრომეთ და იაზროვნეთ ჩემპიონებივით.
გაზაფხულს გილოცავთ!
სიყვარულით,
მაიკო წერეთელი
ჟურნალ OK!-ის მთავარი რედაქტორი
