ბუნებით მაქსიმალისტი თვლის, რომ ექიმობა უწყვეტი სწავლა და განვითარებაა, საკუთარ თავზე წინ საქმიანობის დაყენებაა და სჯერა, ყველა გამოწვევა, ადამიანის ცხოვრებაში, ხდება იმისთვის, რომ გაიზარდო, უფრო მეტი ცოდნა მიიღო და სხვებს გაუზიარო. უყვარს მოგზაურობა და მისგან მიღებული ადრენალინი, უყვარს საყვარელ ადამიანებთან ერთად დროის მხიარულად გატარება. თუმცა, ამბობს, რომ ზოგჯერ სენტიმენტალურიც არის, მარტოობა და მშვიდ გარემოში ყოფნა იზიდავს. რას ნიშნავს მისთვის იყოს ექიმი, რას ურჩევს ქალბატონებს და რა არის ის, რასაც დიდი სიამოვნებით უთმობს დროს. OK! ბათუმის ფურცლებიდან გაიცანით ექიმი, გინეკოლოგ-რეპროდუქტოლოგი, მარინა ბეჟანიძე.
რამ განაპირობა თქვენი პროფესიული არჩევანი?
მედიცინა ყოველთვის ჩემს ირგვლივ იყო, ექიმების დინასტიიდან ვარ. დედაჩემს ძალიან სურდა ექიმი გავმხდარიყავი. მეც მომწონდა ეს პროფესია, მაგრამ უცხო ენებზეც ვფიქრობდი… თუმცა, დღეს ძალიან კმაყოფილი ვარ ჩემი არჩევანით.
იყო ექიმი, ნიშნავს…
„ყველაზე დიდი წამალი სიტყვაა, ხოლო ყველაზე კარგი ექიმი – გონება“. და მაინც, ექიმობა უძლიერესი და განსხვავებული პროფესიაა. არ არის მხოლოდ სტატუსი, ის უწყვეტი სწავლა და განვითარებაა, უძილო ღამეებია, რისკებია, დიდი პასუხისმგებლობაა, გამარჯვებაცაა და დამარცხებაც. ექიმმა საკუთარ თავზე წინ უნდა დააყენოს თავისი საქმიანობა, რომ წარმატებას მიაღწიოს. იყო ექიმი, პირველ რიგში, ნიშნავს, იყო პროფესიონალი, საუკეთესო ამ სფეროში.
კოვიდ პანდემიამ შეცვალა მსოფლიოს ცხოვრების რიტმი, ადამიანების ყოველდღიურობა. გვითხარით, როგორი იყო თქვენი, როგორც ექიმის ცხოვრება პანდემიამდე და პანდემიის შემდეგ?
პანდემია მოულოდნელად დაგვატყდა თავს, ამისთვის მზად არ ვიყავით, არც მოსახლეობა, არც მედიცინა და არც მედპერსონალი. გარკვეული პერიოდით შეჩერდა მუშაობა, თუმცა მალევე გავაგრძელეთ პროფესეული საქმიანობა, რადგან უმრავლესი პაციენტებისთვის დროის ფაქტორი მნიშვნელოვანია ჩვენს სფეროში. რაც უფრო გადაიდებოდა მკურნალობა, მით უფრო ნაკლები იქნებოდა შვილოსნობის ალბათობა.
გაიხსენეთ ერთი დღე, ან კონკრეტული შემთხვევა, რომელმაც ბევრ რამეზე ახლებურად დაგაფიქრათ…
ერთ კონკრეტულ დღეს კი არა, ერთ კონკრეტულ სიტყვას თუ წინადადებას შეუძლია თავდაყირა დააყენოს ადამიანის ცხოვრება. ხშირად ადამიანები პირადი სიამოვნებისთვის გწირავენ და გულს გტკენენ…
მოგვიყევით თქვენს ოჯახზე, მათ დამოკიდებულებაზე თქვენი პროფესიის მიმართ…
ჩემი ოჯახი ჩემი შვილებია – დანიელი და ანრი – ღვთის საჩუქრები, დედა და ჩემი ორი და. ისინი მილამაზებენ ცხოვრებას და მაძლევენ ძალას. შვილებს ჯერ სათანადოდ არ აქვთ გაცნობიერებული ჩემი პროფესია, თუმცა ყველანაირად ხელს მიწყობენ, ერთმანეთზე ზრუნავენ, როცა სამსახურში ვარ, ან სახლში დაღლილი ვბრუნდები. ოჯახის სხვა წევრების მხარდაჭერასაც ვგრძნობ, ექიმის პროფესიას ყველაზე მეტად მაინც ისევ ექიმი თუ ჩასწვდება. ჩემი უმცროსი დაც წარმატებული ექიმია და ძალიან ვამაყობ ამით.
როგორი დიასახლისი ხართ და თუ ამზადებთ კერძს, რომლის დაგემოვნებაც ძალიან უყვართ თქვენი ოჯახის წევრებს, მეგობრებს?
რაც შეეხება ხელსაქმეს: კულინარიას, ქსოვას, ქარგვას, ყველაფერი შესანიშნავად გამომდის, თუმცა დროის უქონლობის გამო ამას ხშირად ვერ ვახერხებ. როცა ჩემს საფირმო „აჩმას“ ვამზადებ, ოჯახიც და მეგობრებიც ძალიან ბედნიერები არიან.
თანადგომის ძალა…
მაძლევს მოტივაციას და ენერგიას ჩემს საქმიანობასა და ცხოვრებაში. ყველაზე მეტად მაშინ ვითრგუნები, როცა თანადგომის ნაცვლად ინდიფერენტულ სახეებს ვხედავ. უდიდესი ძალა სიყვარული და თანადგომაა, თუნდაც ერთი უბრალო, თბილი და გამამხნევებელი სიტყვა.
ფსიქოლოგიური ბალანსი ექიმისთვის…
აუცილებელი და მნიშვნელოვანი ნაწილია. ვცდილობ პირადი ემოციების და პროფესიული დატვირთვის სეპარირებას. პაციენტთან ყოველთვის ვახერხებ ვიყო გაღიმებული და დადებითად განწყობილი, ოჯახში ვცდილობ არ ვაჩვენო ჩემი სტრესი და დაღლილობა.
რას ურჩევთ ქალბატონებს, რა ასაკიდან არის აუცილებელი და რა ინტენსივობით, რომ მიმართონ გინეკოლოგს შემდგომი გართულებების პრევენციის მიზნით…
ქალბატონებმა მინიმუმ წელიწადში ერთხელ მაინც უნდა მიმართონ გინეკოლოგს, ჩივილების შემთხვევაში – გადაუდებლად.
უშვილობის შემთხვევაში – 35 წლამდე ერთი წლის მანძილზე თუ არ შედგა ორსულობა, 35 წლის ზემოთ – 6 თვის მანძილზე, 40 წლის ზემოთ – 3 თვის – არ გადადოთ ვიზიტი რეპროდუქტოლოგთან.
რა განიჭებთ ყველაზე შთამბეჭდავ ემოციებს…
შვილების ბედნიერება და სიხარული, დადებითი შედეგები ჩემს საქმიანობაში, მოგზაურობა, უცხო ქვეყნებისა და საინტერესო ადგილების დათვალიერება.
ჰობი, საქმიანობა, რომელსაც გარდა პროფესიისა სიამოვნებით უთმობთ დროს…
მიყვარს ქარგვა, სპორტი და თანამედროვე ცეკვები.
განცდა, რომელიც არასდროს გტოვებთ…
ეს არის საყვარელი, ადამიანის გარდაცვალებით გამოწვეული ტკივილი, რომელსაც დღემდე ვერაფერი ანელებს. 55 წლის ასაკში მოულოდნელად გარდაიცვალა მამა, რომლის მსგავსი და ბადალი არავინ მყოლია. მედიცინა უძლური აღმოჩნდა მის წინაშე…
ბოლო წლებში, რა შეიცვალა შობადობის თვალსაზრისით, რამდენად ხშირია მომართვიანობა…
შობადობის მაჩვენებელი დაბალია საქართველოში, მომართვიანობა და მაღალტექნოლოგიური დახმარების მოთხოვნილება – მაღალი. სამწუხაროდ, ხელოვნური განაყოფიერება საკმაოდ ძვირადღირებული პროცედურაა საქართველოს მცხოვრებლებისთვის. დიდი იმედი მაქვს, რომ სახელმწიფო სულ მალე საქართველოს ყველა მოქალაქეს, ვისაც ესაჭიროება მკურნალობა, მხარს დაუჭერს და უზრუნველყოფს ფინანსურად, რათა ყველას მიენიჭოს ეს უდიდესი ბედნიერება, გამრავლდეს ერი.
თქვენი გზავნილი ადამიანებს…
მოახდინეთ საკუთარი თავის რეალიზება, იმოგზაურეთ, გიყვარდეთ და გაუფრთხილდით ერთმანეთს.
ტექსტი: ნანა აბულაძე
