ჩვენი გმირის დღევანდელ დღემდე მოსასვლელი გზა არცთუ ისე მარტივი იყო, თუმცა უამრავი დაბრკოლების მიუხედავად, საკუთარ თავში თავდაჯერებულობამ და რწმენამ გადაალახვინა სირთულეები და დღეს უკვე ამაყად უძღვება მისთვის სასურველ მიმართულებებს. მაშ ასე, წარმოგიდგენთ გარემოსდამცველს, გლობალური ჯანმრთელობის სპეციალისტს და ლექტორს, დალი კეკელიძეს.
უპირველესად, გაგვეცანით და გვიამბეთ თქვენი საქმიანობის შესახებ.
მოგესალმებით, მე ვარ დალი კეკელიძე, გარემოსდამცველი, გლობალური ჯანმრთელობის სპეციალისტი. ამჟამად ვმუშაობ დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ეროვნულ ცენტრში, გარემოს ჯანმრთელობის მიმართულებით.
სამი წელია, რაც აკადემიური საქმიანობით დავინტერესდი და გახლავართ ილიას სახელწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებისა და მედიცინის ფაკულტეტის მოწვეული ლექტორი. ვკითხულობ სამ სალექციო კურსს: გლობალური ჯანმრთელობა; გარემოს ჯანმრთელობა და საზოგადოებრივი ჯანდაცვა. ჩემთვის დიდი პატივია ვასწავლო და გავუზიარო ჩემი ცოდნა მომავალ გონიერ თაობას.
გზა, რომელიც დღევანდელ დღემდე გაიარეთ.
დღევანდელ დღემდე მოსასვლელი გზა არცთუ ისე მარტივად გავიარე. მქონია დაბნეულობის მომენტი, თავი ლაბირინთშიც კი მიგრძნია, თუმცა საკუთარ თავში თავდაჯერებულობა და რწმენა დამეხმარა, სირთულეები გადამელახა. თითოეულ მიღწევას ბევრი შრომა და ენერგია დასჭირდა. ამ ყოველივემ განაპირობა არასამთავრობო თუ საჯარო სექტორში 14-წლიანი მუშაობის გამოცდილების დაგროვება ჰოსპიტალური მენეჯმენტის, ჯანდაცვის ადმინისტრირებისა და საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მიმართულებით. გამოცდილებასთან ერთად შევიძინე არაჩვეულებრივი მეგობრები და კოლეგები, რომლებსაც საერთო მიზნები და ღირებულებები გვაკავშირებს.
გაიხსენეთ პირველი ნაბიჯები და ის სირთულეები, რასაც გადააწყდით?
პირველი სერიოზული ნაბიჯი გადავდგი, როდესაც გლობალური ჯანმრთელობით დავინტერესდი. სამწუხაროდ, გლობალური ჯანმრთელობის სამაგისტრო პროგრამა საქართველოში ჯერჯერობით არ გვაქვს, ამიტომ მომიწია უცხოეთში სწავლის გაგრძელებამ. არჩევანი ბარსელონის უნივერსიტეტზე შევაჩერე, რომელიც ესპანეთის ნომერი პირველი უნივერსიტეტია და 100 საუკეთესო გლობალური უნივერსიტეტების რეიტინგშია, ამერიკის შეერთებული შტატებისა და დიდი ბრიტანეთის საუკეთესო უნივერსიტეტებს შორის. ესპანეთში სწავლამ მომცა არა მხოლოდ უმაღლესი განათლება, არამედ მქონდა შესაძლებლობა, მემუშავა ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის წამყვან სპეციალისტებთან ერთად. რა თქმა უნდა, როცა მიდიხარ ქვეყნის ფარგლებს გარეთ სასწავლებლად, სირთულეებიც თან ახლავს. სულ მიწევდა ლექტორებისა და კურსელებისთვის იმის ახსნა, თუ სად მდებარეობდა საქართველო, მაქსიმალურად ვცდილობდი გამორჩეული ვყოფილიყავი სწავლის მიმართულებით და მათთვის ქართველებზე დადებითი შთაბეჭდილება შემექმნა. დიდ პასუხისმგებლობას ვგრძნობდი, რადგან ბარსელონის უნივერსიტეტის გლობალური ჯანმრთელობისა და კლინიკური კვლევების – საერთაშორისო ჯანდაცვის მაგისტრატურის პირველი ქართველი კურსდამთავრებული ვარ.
რა გაძლევთ მოტივაციას?
მოტივაციას ჩემი ოჯახი მაძლევს. დედაჩემი, ნანა ლოლაშვილი, ონკოჰემატოლოგი და „მედინვესტის“ – ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის ინსტიტუტის მთავარი ექიმი და ერთ-ერთი დამფუძნებელია. დედაჩემი პატარაობიდანვე ზრუნავდა, ჩემში სწორი მსოფლმხედველობა ჩამოეყალიბებინა. 90-იან წლებში მშობლებმა პირველ კერძო სკოლაში („ჯეჯილი“) შემიყვანეს, დამატებით სახლში რეპეტიტორი მამეცადინებდა, რომელმაც ისე შემაყვარა ინგლისური ენა და უცხო ენებისკენ ისეთი მიდრეკილება გააღვიძა ჩემში, რომ დღეს მისი დამსახურებით ხუთ ენაზე ვსაუბრობ. მიუხედავად იმისა, რომ განებივრებული ბავშვი ვიყავი, დედაჩემი ჩემს გადაწყვეტილებებში არ ერევა და ყველაფერს აკეთებს, ჩემი შრომით დავიმკვიდრო ჯანდაცვაში თავი და არა როგორც ცნობილი ექიმის შვილმა.
მამაჩემი, ვახტანგ კეკელიძე, ევროპის თასის მფლობელი იყო კალათბურთში და ბიზნესმენი, სწორედ მან შემაყვარა და მიბიძგა სპორტისკენ. 3 წლის ასაკიდან უკვე დამოუკიდებლად ვცურავდი, ვსრიალებდი თხილამურებით. შემდეგ, როცა წამოვიზარდე, ცხენოსნობამ გამიტაცია. მჯერა, რომ ერთ-ერთი სარგებელი, რაც შეგვიძლია მივცეთ ერთმანეთს, არის ჯანსაღი ცხოვრების წესისკენ მოტივაცია. სპორტი გვეხმარება ვიყოთ მოტივირებულები და კონცენტრირებულები ჩვენს მიზნებზე, შევინარჩუნოთ გონებრივი კეთილდღეობა.
როგორ ფიქრობთ, რა არის მთავარი მიზნების და შემდეგ უკვე წარმატების მისაღწევად?
წარმატების მიღწევა მიზნის გარეშე შეუძლებელია. მთავარია არ დაიღალო და ადეკვატურად შეაფასო შენი შესაძლებლობები და სწორად გათვალო რისკები.
რა არის თქვენი მთავარი მიდგომა სტუდენტებთან მიმართებით?
ვცდილობ არ ვიყოთ მასწავლებელი-სტუდენტის ამპლუაში. ჩემს სტუდენტებს ვუყურებ როგორც მომავალ კოლეგებს. ჩემი ძირითადი მიდგომა სტუდენტების მიმართ არის ინკლუზიური სასწავლო გარემოს შექმნა, რომელიც ხელს უწყობს ჩართულობას, კრიტიკულ აზროვნებას და პიროვნულ ზრდას, სადაც თითოეული სტუდენტი თავს დაფასებულად გრძნობს.
გაგვიზიარეთ თქვენი სამომავლო გეგმები და მიზნები.
საჯარო სექტორში მოღვაწეობისა და აკადემიური საქმიანობის პარალელურად ვარ საქართველოს ახალგაზრდა მკვლევართა აკადემიის ხელმძღვანელი და თანადამფუძნებელი. ჩემს ბიზნესპარტნიორთან ერთად ვმუშაობ ახალ ინოვაციურ, თანამედროვე პროექტზე, რომელსაც საზოგადოებას მალე გავაცნობთ.
ტექსტი: ციაკო ღამბაშიძე
ფოტო: ალექსეი სეროვი
ლოკაცია: Hotel Monday
