PSP – ჩემი ოჯახის აფთიაქი, საქართველოს ფარმაციის ლიდერი, ხარისხის გარანტი, ევროპული ღირებულებების მქონე კომპანია წარმოგიდგენთ ,,ევროპულ ისტორიებს”.
აბრეშუმის წარმოებამ და გადამუშავებამ ფართო განვითარება საქართველოში ჯერ კიდევ ადრეულ ხანაში პოვა. არმაზში, დიდგვაროვანის სამაროვანის გათხრისას, ქალბატონის ნეშტზე ნანახია აბრეშუმნარევი შალის ქსოვილის ნარჩენი (ძვ.წ.აღ.-ის II ათასწლეული).
აბრეშუმის დიდი გზა საქართველოზე გადიოდა, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ აქ აბრეშუმით ვაჭრობდნენ კიდეც. პლინიუს უფროსი (ახ.წ.აღ.-ის I ს.) ამბობს, რომ რომიდან შორაპანში ყოველწლიურად იგზავნებოდა 100 ათასი სესტერცი (ფულის ერთეული) აბრეშუმის საყიდლად (ვახუშტი ბატონიშვილის „საქართველოს გეოგრაფია“).
ცნობილი იტალიელი მოგზაური მარკო პოლო (მე-12 ს.) აღნიშნავს, რომ საქართველოში მეაბრეშუმეობა და აბრეშუმის ქსოვა ძლიერ არის განვითარებული, რომ ქართველები აბრეშუმის ქსოვილის დამზადებისას იყენებენ ოქროს ძაფებს და იღებენ აბრეშუმის ისეთ ლამაზ ქსოვილებს, რომლის მსგავსი მას არსად უნახავს. საქართველოში, 1848 წელს ჩატარებული აღწერის მიხედვით, აბრეშუმის გადამუშავებას აწარმოებდა 210 000 ოჯახი.
ამავე პერიოდში (1828 წ.), ფრანგი ვაჭრის, კასტელას მიერ თბილისში დაარსდა აბრეშუმსახვევი ფაბრიკა. ფაბრიკის პროდუქცია თვეში 4-5 ფუთს შეადგენდა, რომელიც ადგილზეც იყიდებოდა და უცხოეთშიც გადიოდა.
უფრო გვიან, კერძოდ, 1850-1860-იან წლებში, დასავლეთ საქართველოში არსებობდა რამდენიმე აბრეშუმსახვევი საწარმო. აქ დამზადებული აბრეშუმი იყიდებოდა უცხოეთში (რუსეთში, კონსტანტინოპოლში, საფრანგეთში).
საქართველოს აბრეშუმის სახელმწიფო მუზეუმი მსოფლიოში ერთადერთი აბრეშუმის მუზეუმია, რომელმაც XIX საუკუნეში დაარსებისთანავე მისთვის საგანგებოდ აშენებულ შენობაში დაიდო ბინა.
