დიზაინერი, თათა ვარდანაშვილი თავისი ცხოვრების აქამდე უცნობ დეტალებზე, ნანუკა ჟორჟოლიანის გადაცემაში საუბრობს:
„ 27 წელია ხალხი, მიცნობს და არასდროს ჩემს პირადზე არ მისაუბრია, ყოველთვის ვერიდებოდი ამ საკითხზე საუბარს, რადგან მგონია რომ ადამიანის პირადი ცხოვრება იმდენად პირადია, მასში შეჭრის უფლება არავის აქვს“
მან ცხოვრებაში ყველაზე მტკივნეული ამბავი – სიყვარულის ისტორია გაიხსენა:
„მეუღლე ისე სიგიჟემდე მიყვარდა, რომ ერთ-ერთ აღსარებაში ვთქვი, რომ ღმერთმა ალბათ იეჭვიანა და ერთად იმიტომ აღარ ვართ-მეთქი..
გიჟურად გვიყვარდა ერთმანეთი, 1 საათიც არ გაგვიტარებია ცალ-ცალკე. შვილის დაბადების შემდეგ სახლიდან წავიდა და თვალით აღარ მინახავს. სამშობიაროდან ერთად გამოვედით. ყველას ახსოვს მისი ემოცია, როცა გაიგო, რომ ბიჭი შეგვეძინა. მესამე დღეს იყო მისი მამის გარდაცვალების დღე. უკვე სახლში ვიყავი. დემეტრეს დაბადების მოწმობა აიღო და თქვა, მამაჩემს უნდა ვახარო, შვილის დაბადებაო, ყველას ჩაგვეხუტა და წავიდა. მას შემდეგ მხოლოდ ერთხელ განქორწინების დღეს ვნახე.
ძალიან დიდხანს მქონდა გაურკვევლობის შეგრძნება. მხოლოდ ერთხელ დავურეკე, 1996 წლის აღდგომას. მშობიარობიდან სამ თვეში. მინდოდა, სახლიდან ჩემი ნივთები წამომეღო.
მაგრამ სახლში მისი და დამხვდა და არ შევსულვარ. ელემენტარული რაც მჭირდებოდა, ისიც იქ დავტოვე.“
ნუცუბიძის ქუჩა, მისთვის ზედმეტად ემოციური იყო, იქამდე სანამ თავისი შვილი ჯვარს არ დაიწერდა. აღსანიშნავია, რომ როგორც დიზაინერი ამბობს, 27 წლის წინ მიყენებული ტკივილის შემდეგ მას პირადი ურთიერთობა აღარ ჰქონია:
„27 წლის წინ ფეხით წამოვედი და ვთქვი, რომ ამ ქუჩაზე, ნუცუბიძეზე, აღარ გავივლი -მეთქი. დემეტრემ ისე დაიწერა ჯვარი, რომ ეს ნათქვამი არ დამირღვევია. ახლა დავდივარ. დემეტრემ დაოჯახებით ჩემი ისტორია წაშალა“.
იხილეთ გადაცემა სრულად:
