სამხრეთ კორეაში ზოგი ადამიანი ციხეში ნებაყოფლობით მიდის, რათა ოჯახურ პრობლემებს და სამუშაო აურზაურს თავი დააღწიოს.
ციხე მხოლოდ კედლები და გისოსები არაა, რომლებიც თავისუფლებას ზღუდავს, ის განსხვავებული სამყაროა, რომელსაც შეუძლია ადამიანი როგორც გარეგნულად, ისე შინაგანად შეცვალოს. ჩვეულებრივ, ადამიანებს ციხეში მოხვედრა აშინებთ, თუმცა სამხრეთ კორეაში გაიხსნა კეძო ციხე, სადაც ადამიანები სიამოვნებით მიდიან. ეს ციხე დასჯის ნაცვლად, ადამიანს განმარტოების, დასვენების და ძალების აღდგენის შესაძლებლობას აძლევს. დაახლოებით 100 დოლარის გადახდის შემდეგ, ნებაყოფლობით პატიმარს ათავსებენ საკანში, აძლევენ პატიმრის ფორმას, ჩაის ჭიქას, კალამს და რვეულს. საკანში არის ტუალეტი, მაგრამ არ არის საწოლები და სარკეები, ამიტომ პატიმრებს პირდაპირ იატაკზე სძინავთ.
ციხეში აკრძალულია მობილური ტელეფონებისა და სხვა გაჯეტების გამოყენება, ასევე სხვა პატიმრებთან ურთიერთობა. პატიმრები საუზმეზე ბრინჯის ფაფას მიირთმევენ, სადილზე – ორთქლზე მომზადებულ ტკბილ კარტოფილს და ვახშამზე – ბანანის შეიკს.
კორეელები და ზოგადად აზიელები ძალიან შრომისმოყვარეები არიან. ისინი ცხოვრების უმეტეს ნაწილს სამსახურში ატარებენ და ხშირად ავიწყდებათ, რომ ოფისის კედლების მიღმა პირადი ან სოციალური ცხოვრება არსებობს.
სამხრეთ კორეაში დატვირთული სამუშაო და მარტოობა ფსიქიკურ დაავადებებათა და თვითმკვლელობათა უმეტესობის მიზეზია. სწორედ ასეთი ადამიანებისთვის 2013 წელს გაიხსნა კერძო, ფასიანი საპყრობილე, რომელიც ჰონგჩონის ოლქში, სეულიდან 90 კილომეტრში მდებარეობს.
ასეთი დაწესებულების გახსნის იდეა 2008 წელს, ყოფილ პროკურორს, სახელად კვონ იონ-სოკს გაუჩნდა, როდესაც სამსახურიდან სახლში დაბრუნებულმა ცოლთან აღიარა, რომ „100-საათიან სამუშაო კვირაში დაბრუნებას ერთი კვირა სამარტოო საკანში, სიგარეტის, ალკოჰოლისა და ურთიერთობების გარეშე ყოფნა ურჩევნია“.
ასე დაიბადა პროექტი „ციხე ჩემში“, რომელში მონაწილეობა ნებისმიერ სამხრეთ კორეელს შეუძლია.
2013 წლიდან დღემდე კერძო ციხეში ორი ათასზე მეტი „პატიმარი“ იმყოფებოდა. მათი უმეტესობა ოფისის თანამშრომლები და სტუდენტები იყვნენ, რომლებსაც სამხრეთ კორეის მკაცრი სამუშაო პირობებისა და აკადემიური კულტურისგან დასვენება სჭირდებოდათ. „ციხე ჩემში“-სა და ნამდვილ კორეულ ციხეებს შორის მთავარი განსხვავება პატიმრობის ხანგრძლივობაა.
ადამიანს „კერძო ციხეში“ დარჩენა მხოლოდ 24 ან 48 საათის განმავლობაში შეუძლია. უფრო ხანგრძლივი პატიმრობა იშვიათია, რადგან ერთი დღე დაახლოებით, 100 დოლარი ღირს და ასეთი ძვირადღირებული „შვებულების“ აღება ყველა კორეელს არ შეუძლია.
ნებაყოფლობით პატიმრებს სამარტოო საკნებიდან გასვლის უფლება მხოლოდ მკაცრად განსაზღვრულ დროს აქვთ და საკვები როგორც ნამდვილ ციხეში, საკნის კარში არსებული სპეციალური ფანჯრიდან გადაეცემათ. პატიმრები დღის უმეტეს ნაწილს გარე სამყაროსგან იზოლირებულად, მარტოობასა და სიჩუმეში ატარებენ.
ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის მონაცემებით, 2017 წელს თითოეული კორეელი 2,024 საათი მუშაობდა. ამ მაჩვენებლით სამხრეთ კორეას მხოლოდ კოსტა-რიკა და მექსიკა უსწრებს.
ექსპერტები მიიჩნევენ, რომ დატვირთული სამუშაო გრაფიკი და მძიმე სამუშაო ადგილობრივ მოსახლეობაში დეპრესიის მთავარი მიზეზია, რაც თვითმკვლელობას იწვევს. სხვათა შორის, 2017 წელს სამხრეთ კორეა თვითმკვლელობის მაჩვენებლით პირველ ადგილზე იყო…
ამიტომ, ყოველთვის, როცა თავს დაღლილად იგრძნობთ და მიხვდებით, რომ სამუშაო კმაყოფილებას აღარ განიჭებთ, უბრალოდ დახუჭეთ თვალები და თავი რომელიმე წყნარ, უსაფრთხო და განმარტოებულ ადგილზე, მაგალითად, სამხრეთ კორეის ციხეში წარმოიდგინეთ.. სხვათა შორის, დაწესებულების დატოვების შემდეგ, ბევრი პატიმარი აღნიშნავს, რომ ეს ადგილი საერთოდ არ არის ციხე. ციხე არის ის, სადაც ისინი ბრუნდებიან…
ასევე დაგაინტერესებთ
#OK! 2026 წლის ფინანსური ჰოროსკოპი ზოდიაქოს ყველა ნიშნისთვის
