18 ოქტომბერს თბილისში საერთაშორისო გამოფენა – „ბენქსი: ლეგენდის დაბადება“ გაიხსნა.
4 თვის განმავლობაში ხელოვნების მოყვარულებს საშუალება ექნებათ იხილონ არტისტის ექსკლუზიური ფოტო და ვიდეო მასალა.
ამბობენ, რომ ლეგენდებად არ იბადებიან, ლეგენდები ხდებიან. როგორ იქცა ხორცის გადამამუშავებელი კომბინატის მუშა მსოფლიო ლეგენდად, ეს უკვე ცალკე ისტორიაა.
ამ იდუმალი და ამოუცნობი მხატვრის ვინაობა დღემდე უცნობია. არავინ იცის, ვინ არის სინამდვილეში ბენქსი, თუმცა მისი დიდებულებაც ამაში მდგომარეობს.
იგი გრაფიტის ხელოვნებით 1980-იანი წლების ბოლოს დაინტერესდა. არტისტის, ინტერესის საგანი პოლიტიკა, ხელოვნება და ეთიკა გახლდათ. ყველაფერ ამას კი არაორდინალურ, რევოლუციურ, ეპატაჟურ სტილში წარმოაჩენდა.
2003 წელს ბენქსის სახელი პოპულარობის ზენიტში იყო. უცნაურია, მაგრამ მან თავისი პირველი ინტერვიუ სწორედ ამ დროს მისცა. ამის პატივი საიმონ ჰეტენსტონს ერგო. მან არტისტი ლონდონის ერთ-ერთი ჰაბში ჩაწერა, შემდეგში კი ბენქსი ასე დაახასიათა „ეს ქუჩის მხატვრობაში ჯიმი ნაილსა და მაიკ სკინერს შორის გადაკვეთაა“.
ბენქსის ფილმი „გასვლა საჩუქრების მაღაზიიდან“ 2010 წელს ოსკარებზე იყო ნომინირებული, საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის კატეგორიაში. თუმცა მან მოითხოვა, რომ დაჯილდოებაზე შენიღბული გამოსულიყო. მის წინადადებაზე გილდიამ უარი განაცხადა, ოსკარი კი, საბოლოოდ, ფილმმა Inside Job აიღო.
იმავე წელს ბენქსი ბარაკ ობამასთან და სტივ ჯობსთან ერთად ჟურნალ Time-ის 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანს შორის დასახელდა. ჟურნალს ნომრისთვის მისი პორტრეტი სურდა, მაგრამ არტისტმა მათ ხატოვანი გამოსახულება გაუგზავნა, რომელსაც თავზე ქაღალდის ჩანთა ჰქონდა ჩამოცმული.
2014 წელს მან გახსნა სატირული პარკი, Dismaland, ცნობილი სატირული გრაფიტის გამოსახულებებით, უგემური საკვებით და გამოუსადეგარი ატრაქციონებით, თუმცა ეს ადგილი ყველას უყვარდა.
ბენქსიმ ქუჩის კედლებიდან თანდათან მუზეუმებში გადაინაცვლა. მან საკუთარი ნამუშევრების არალეგალურად გამოფენა დაიწყო, მათ შორის ლუვრშიც. აქედან მისი გაყიდვები რეკორდულად გაიზარდა.
2018 წელს ბენქსის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარი „გოგონა წითელი ბუშტით“, სოთბის აუქციონზე მოხვდა. მფლობელის ვინაობა ანონიმური დარჩა, მხოლოდ ის ფაქტი გახდა ცნობილი, რომ მან ნამუშევარი მხატვრისგან 2006 წელს შეიძინა.
თუმცა, როგორც კი, ჩაქუჩის ხმა გაისმა და ნახატი გაიყიდა, ჩარჩოში მალულად განთავსებულმა მექანიზმმა ნამუშევარი ნაწილებად დაჭრა და გაანადგურა. შემდეგში გაირკვა, რომ ხელოვანს ეს წინასწარ ჰქონდა დაგეგმილი.
მისი ექსცენტრიული და არაორდინალური ცხოვრების სტილი უამრავი არტისტისთვის შთაგონების წყაროდ იქცა. ბენქსი არ არის პიროვნება, იგი ჩარჩოა, რომელსაც კუთხეები არ აქვს და რომელშიც ყველა თავისუფალ ხელოვანს შეუძლია დაინახოს საკუთარი თავი.
ბენქსის ხელოვნება თავისუფლებაა და ბენქსის თავისუფლება მისი ხელოვნებაა.
არტისტის ნამუშევრების გამოფენას თბილისში, სახვითი ხელოვნების მუზეუმში, შეგიძლიათ ეწვიოთ.
