შეფმზარეული
ზუკა, მოგვიყევით თქვენ შესახებ. რატომ და როდის გადაწყვიტეთ საკუთარი თავი ამ პროფესიისთვის დაგეკავშირებინათ?
როდესაც უნივერსიტეტს ვამთავრებდი, მივხვდი, რომ არ იყო ეს ის საქმე, სადაც თავს კომფორტულად ვიგრძნობდი. შესაბამისად, კულინარიის მიმართ ინტერესი მოგვიანებით გამიჩნდა. მივხვდი, რომ ეს იყო პროფესია, რომელიც მაინტერესებდა და გადავწყვიტე პროფესიულ დონეზე დავუფლებოდი.
დავიწყე სწავლა კულინარიის აკადემიაში, პარალელურად − ვმუშაობდი. ამავე პერიოდში გადავწყვიტე უკეთ გამეცნო ღვინო და დავიწყე სიარული Vino Underground-ში, სადაც ნატურალურ ღვინოზე ძალიან დიდი ცოდნა შევიძინე. აქვე აღმოვაჩინე ორგანიზაცია Slow Food, რომელიც მთელი მსოფლიოს მასშტაბით ნატურალურ ფერმებს და მეურნეობებს ეხმარება. მათი დაარსებულია გასტრონომიული მეცნიერებების უნივერსიტეტი იტალიაში, სადაც გამოცდები ჩავაბარე მაგისტრატურაზე. ერთი წლის განმავლობაში ძალიან დიდი ცოდნა და გამოცდილება მივიღე. გავიცანი ბევრი შთამბეჭდავი შეფი. უნივერსიტეტში 40% საერთაშორისო სტუდენტები იყვნენ და უდიდესი ინსპირაცია, ცოდნა მივიღე მათგანაც.
სწავლის დასრულების შემდეგ ცოტა ხნით დავბრუნდი საქართველოში და შემდეგ წელიწადნახევრით აშშ-ში წავედი სამუშაოდ.
შემდეგ ისევ საქართველოში დავბრუნდი, რადგან ჩემთვის მნიშვნელოვანია საკუთარი ცოდნისა და გამოცდილების აქ გამოყენება. მე და ჩემმა მეუღლემ 3 წლის წინ დავაარსეთ ბისტრო, სადაც მაქსიმალურად ვცდილობთ გვქონდეს მცირე ფერმერებისგან აღებული ადგილობრივი პროდუქტი, ასევე, ბუნებრივი ღვინო და სხვა საინტერესო სასმელები. სეზონურად ყოველთვის განახლებულ მენიუს ვთავაზობთ ჩვენთან მოსულ სტუმრებს. ვცდილობთ ძალიან საინტერესო, დინამიკური გარემო შევქმნათ ყოველი მათგანისთვის და ასევე, ჩვენთან დასაქმებული თითოეული ადამიანისთვის.
ზუკა, ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში კულინარია განსაკუთრებით აქტუალური და მოთხოვნადი პროფესია გახდა. როგორ ფიქრობთ, რამ გამოიწვია ეს მიდგომა და დამოკიდებულება საზოგადოების მხრიდან?
ალბათ ბევრმა სხვადასხვა ფაქტორმა განაპირობა ეს დამოკიდებულება. ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი როლი კულინარიის აკადემიას უჭირავს, რომელმაც საზოგადოებაში საგრძნობლად შეცვალა ამ პროფესიის მიმართ მიდგომა – ბევრად უფრო მოთხოვნადი და პრესტიჟული გახდა, ვიდრე ეს რამდენიმე წლის წინ იყო. დამკვიდრდა კვებისა და მომზადების კულტურა.
კულინარიის აკადემიის როლზე უფრო ვრცლად გვიამბეთ. რა გარდატეხა მოახდინა საზოგადოებაში?
კულინარიის აკადემია პირველი სასწავლებელი იყო და არის, სადაც კარგი ცოდნისა და ბაზის მიღება შეუძლია ადამიანს. მანამდე, ჩემი აზრით არ არსებობდა ორგანიზებული სასწავლებელი, სადაც მსურველი განავითარებდა საკუთარ შესაძლებლობებს ამ პროფესიაში. აკადემიის წარმატების უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად მიმაჩნია ის, რომ უშუალოდ აკადემია წლიდან წლამდე ვითარდება და თანამედროვე კულინარიულ სამყაროს უწყობს ფეხს. ბევრი კურსდამთავრებული, მათ შორის მეც, დღეს აკადემიაში ვასწავლით და მაქსიმალურად ვცდილობთ ჩვენი ცოდნისა და გამოცდილების დამწყები მზარეულებისთვის გაზიარებას.
გარდა ცოდნისა და განათლებისა, რა არის საჭირო იმისათვის, რომ ადამიანი გახდეს პროფესიონალი კულინარი?
უმთავრესია შრომა, როგორც ნებისმიერ სხვა პროფესიაში. მით უფრო მაშინ, თუ გავითვალისწინებთ, რომ კულინარია არის მუდმივად განვითარებადი სფერო. უნდა ეცადო, არასოდეს ჩამორჩე თანამედროვე ტენდენციებს და თან ეს ისე გააკეთო, რომ ტრადიციაც არ დაკარგო.
ბოლოს იქამდე მივდივართ, რომ საჭიროა ყველაფერი ერთად: განათლება, შემოქმედებითობა და შრომა. მუდმივად ინსპირაციის ძიებაში უნდა იყოს ადამიანი, რომელიც ამ პროფესიით მუშაობს.
რას ურჩევდით დამწყებ მზარეულებს?
იშრომონ ძალიან ბევრი. იპოვონ საინტერესო და შესაფერისი ადგილი, სადაც იმუშავებენ და შეძლებენ განვითარებას. რამდენადაც ამის შესაძლებლობა ექნებათ, ნახონ ბევრი, გასინჯონ და გაიფართოონ თვალსაწიერი. ჩამოიყალიბონ სწორი ფილოსოფია სამზარეულოში.
