სიმონ პორტ ჟაკმუსი იმ მცირერიცხვოვან ფრანგ დიზაინერებს მიეკუთვნება, რომლებიც შემოქმედებას არა პარიზის გლამური ცხოვრების სტილითა და რიტმით, არამედ საკუთარი წარმომავლობის, მშობლიური ადგილების ინსპირაციითა და თანამედროვე დეტალების ნაზავით ქმნიან.
ახალგაზრდა შემოქმედს პროვანსული სტილი პოდიუმზე გადმოაქვს. ჟაკმუსის “კრეატიულობის ელექტროსადგური” კონცეპტუალიზმსა და კომერციულობას შორის შესანიშნავად დაცული ბალანსით ყოველწლიურად აოცებს საზოგადოებას. მისი კოლექციები როგორც წესი „ავტობიოგრაფიულია“, თუმცა არასდროს კარგავს რელევანტურობას.
მინიმალისტურიი დეტალები, მრავალფეროვანი პალიტრა და რომანტიკული ელემენტები ბრენდის ინდივიდუალურ მხარეს ყოველთვის თვალსაჩინოდ გამოხატავს, რაც ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებს მოიცავს, როგორებიც მრავალფეროვმება, ინკლუზიურობა და ავთენტურობაა.
სიმონ პორტ ჟაკმუსი 1990 წელს მარსელის ახლოს მდებარე პატარა ქალაქ სალონ-დე-პროვანსში დაიბადა. იქიდან გამომდინარე, რომ მისი მშობლები ფერმერები იყვნენ, მან ახალგაზრდობის უმეტესი ნაწილი სწორედ ფერმაში გაატარა. პატარა სიმონი ადგილობრივ ბაზარზე ბებია-ბაბუასთან ერთად ხილისა და ბოსტნეულის გასაყიდად ხშირად დადიოდა. სწორედ ვაჭრობის პროცესში წარმოიშვა დიზაინერის ფრანგული ცხოვრებისადმი სიყვარული და ამავდროულად ობსესია.
სკოლის დამთავრებისთანავე ჟაკმუსი ოცნების ასახდენად და კინოკარიერის დასაწყებად პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად. ფილმების საშუალებით შემოქმედს ადამიანებისთვის საინტერესო ისტორიების მოყოლა სურდა. მოგვიანებით ახალგაზრდა სიმონი ქალის სამოსის შექმნით დაინტერესდა და პარიზის მოდის სკოლაში დაიწყო სწავლა. სამწუხაროდ ახალგაზრდა ხელოვანს მასწავლებლები ზედმეტი პრეტენციოზულობის გამო ხშირად აკრიტიკებდნენ.
პარიზში ჩასვლიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ ჟაკმუსის დედა ავტოკატასტროფაში გარდაიცვალა, რამაც დიზაინერს გააცნობიერებინა ის, რომ ცხოვრება ხანმოკლე იყო იმისთვის, რომ უარი ეთქვა საქმეზე, რისი გაკეთებაც ყველაზე მეტად სურდა.
19 წლის ასაკში სიმონ პორტ ჟაკმუსმა სწავლა მიატოვა და საკუთარი ლეიბლი დაარსა. ბიზნესის დასაფინანსებლად კი დამწყები დიზაინერი Comme des Garçons-ის ბუტიკში მუშობდა. წინასწარგანუსაზღვრელი გადაწყვეტილება ჟაკმუსისთვის წინგადადგმული ნაბიჯი აღმოჩნდა, რადგან მოგვიანებით რეი კავაკუბო მისი ბრენდისა და დიზაინის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მხარდამჭერი გახდა.
დედის დაკარგვით დანაღვლიანებული ჟაკმუსი იმდენად იყო დროის ფაქტორით შეპყრობილი, რომ საკუთარ თავს წესები შეუდგინა, რომლის მიხედვითაც ყველაფერი სწრაფად უნდა გაეკეთებინა და მინიმალურ დროში უნდა მიეღწია წარმატებას.
“პარიზში დაახლოებით ერთი თვის ჩასული ვიყავი, როდესაც დედა დავკარგე. ჩემთვის ძალიან რთული იყო ამის გადატანა, მისმა სიკვდილმა იმდენად შემაშინა, რომ მეგონა ვერც მე მოვასწრებდი ამ ცხოვრებაში რამის გაკეთებას. საკუთარ თავს ვუთხარი, რომ თუ რამე საქმის წამოწყება მსურდა, დრო უაზროდ არ უნდა დამეკარგა.”
“19 წლის ასაკში შევქმენი საკუთარი ბრენდი, რომელსაც დედის საპატივსაცემოდ ჟაკმუსი დავარქვი. ოჯახის წევრები ხშირად მეუბნებიან, რომ მან საკუთარი სიცოცხლე ჩემი წარმატებისთვის გაწირა. ეს ტრაგიკული ამბავი რომ არ მომხდარიყო შეიძლება არ ვყოფილიყავი იქ, სადაც დღეს ვარ.”
თავდაპირველად დიზაინერს არ ჰქონდა შესაძლებლობა მეტად გამბედავი, ეგრეთწოდებული ‘bold’ სტილის სამოსი შეექმნა, შედეგად ბრენდის მინიმალისტური სახე აუცილებლობის გამო წარმოიშვა, რაც წლების შემდეგ უფრო მკვეთრ, აშკარა ვერსიად ჩამოყალიბდა.
სიმონ პორტ ჟაკმუსი სოციალური მედიის საშუალებით ფრანგული პასტორალური ცხოვრების სტილს ხშირად აგვიღწერს. ახალგაზრდა დიზაინერს, როგორც შემოქმედს, აქვს მარტივი და საზრიანი მიდგომა, რომლის მიხედვითაც მისი სამოსი ყურადღებას ისევე როგორც პოდიუმზე, ასევე სოციალურ მედიაშიც იქცევს.
ჟაკმუსს ადრეულ ასაკში, ჯერ კიდევ ინსტაგრამის დაარსებამდე იტაცებდა ცხოვრების მნიშვნელოვანი დეტალების აღბეჭდვა და შემდეგ სხვებისთვის გაზიარება. 13 წლის ასაკში მას უკვე საკუთარი ბლოგი ჰქონდა, რომლის საშუალებითაც ადამიანებს ფრანგული ისტორიების შესახებ მოუთხრობდა.
“როდესაც ბავშვი ვიყავი ფილმების გადაღება, ისტორიების მოყოლა და წერა მსურდა, შეპყრობილი ვიყავი ფრანგი ქალების ტელევიზორში ყურებით. დიზაინერობის იდეა მოგვიანებით გაჩნდა.”
„ხშირად მეუბნებოდნენ, რომ მოდის სამყაროში ყოფნით სიამოვნება უნდა მიმეღო, მაგრამ თუ ტანსაცმლის შექმნას დავიწყებდი ამაო და ზედაპირულ სამყაროში მომიწევდა ცხოვრება. დიახ, მე სოფლიდან ვარ, ხშირად დავფიქრებულვარ იმაზე, რომ ჩემს შემოქმედებაზე დიდ ზეგავლენას ახდენს ჩემივე წარმომავლობა, თუმცა მე თავიდანვე მსურდა დამემტკიცებინა, რომ მოდა ზედაპირული არ იყო და კოლექციებში რეალობის იდეის შემოტანა მსურდა.
“არ მინდა ჩემი შემოქმედებით აღვწერო პარიზელი ქალი, მინდა საზოგადოებას ჩემი კოლექციებით სამხრეთ საფრანგეთის სილამაზეზე პოეტურად ვესაუბრო.“
2019 წელს ჟაკმუსმა ქალისა და მამაკაცის კოლექციის ერთად წარდგენა გადაწყვიტა, რამაც შოუების რაოდენობის შემცირების საშუალება მისცა. სიმონი თანამედროვე დიზაინერებს შორის ერთ-ერთი პირველია, რომელმაც მსგავსი გადაწყვეტილება მიიღო.
ჟაკმუსის სამოსი წლების განმავლობაში უფრო ფემინური და ელეგანტური ხდება, თუმცა საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილისადმი სიყვარული, ადგილობრივი კულტურა, სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების დამახასიათებელი დეტალები და ფერები კვლავ უცვლელი რჩება.
