რედაქტორისგან
არის მომენტები, როდესაც გინდა დამთავრდე, როდესაც ვერაფერს აკეთებ და არაფერი გსურს. ეს ძალიან დიდი, რთული და ტკივილიანი გრძნობაა და მას ადამიანები „დეპრესიას“ უწოდებენ.
ერთხელ მეც ვიყავი დეპრესიაში.
სულერთი იყო დღე და ღამე, სიცივე, სითბო, სიცილი, ჭამა… არ მინდოდა ბრძოლა და მინდოდა საბნის ქვეშ ყოფნა. ვერ მესმოდა სიხარულის, სილამაზის… ჰოდა, ვიპოვე ერთი მარტივი ძალა – შევძელი სიარული, ბევრი სიარული, ბევრი მოძრაობა და ბოლომდე მივხვდი სიტყვების ძალას: „მოძრაობა და მარტო მოძრაობა, არის, ჩემო თერგო, ქვეყნის ღონისა და სიცოცხლის მიმცემი!“
თურმე ადგილზე დგომა არ არსებობს, ადგილზე დგომა უკან სვლაა.
წინსვლა და მოძრაობა – ეს ისაა, სიყვარულთან ერთად, რაც ადამიანებად გვტოვებს.
სწორი გზის არჩევა რთულია და ჩემი ბოლო დროის ლოცვაც ესაა: სწორი გზა მაპოვნინე, ღმერთო, და მომეცი ძალა, ამ გზით ვიარო.
სწორ გზაზე სიარულს გისურვებთ ყველას.
სიყვარულით,
მაიკო წერეთელი
ჟურნალ OK!-ის მთავარი რედაქტორი
