1979 წლის ისლამურმა რევოლუციამ წარმოუდგენელი ცვლილებები მოიტანა ირანში, განსაკუთრებით ქალებისთვის. ყურადღებიდს ცენტრში მოექცა ქალის ჩაცმულობა და თმა. ჯერ კიდევ 1930-იან წლებში შაჰმა აკრძალა თავსაბურავის ტარება, მაგრამ 1980-იანი წლების დასაწყისში ახალმა ისლამურმა ხელისუფლებამ დააწესა სავალდებულო ჩაცმულობის კანონი, რომელიც ყველა ქალს ავალდებულებდა ჰიჯაბის ტარებას.
გიზიარებთ რამდენიმე სურათს, რომელიც გვიჩვენებს, თუ როგორი იყო ირანელი ქალების ცხოვრება რევოლუციამდე და როგორ შეიცვალა ის მას შემდეგ.
1950-1960-იანი წლებში ირანში უმაღლესი კლასის წარმომადგენლის იმიჯი სრულად ასახავდა დასავლეთის მოდის ტენდენციებს. აღსანიშნავია, რომ 1960-იან წლებში ქალებმა ხმის მიცემის უფლება მოიპოვეს.
1977 წელი, თეირანის უნივერსიტეტი. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი ქალი უკვე უმაღლეს განათლებაში იყო რევოლუციის დროს, მომდევნო წლებში საგრძნობლად გაიზარდა უნივერსიტეტში დამსწრეთა რაოდენობა. ეს ნაწილობრივ იმიტომ მოხდა, რომ ხელისუფლებამ მოახერხა სოფლად მცხოვრები კონსერვატიული ოჯახების დარწმუნება, რომ თავიანთ ქალიშვილებს სახლიდან მოშორებით ესწავლათ.
1976 წელს, ქალები ატარებდნენ ჰიჯაბს, თუმცა ბევრმა ქალმა არჩევანი დასავლური სტილის ტანსაცმელზე გააკეთა, მათ შორის მჭიდრო ჯინსებზე და მინი ქვედაკაბებზე.
პიკნიკი, თეირანი, 1976 წელი: ოჯახები და მეგობრები იკრიბებოდნენ პარასკევობით. „პიკნიკები ირანული კულტურის მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო და ძალიან პოპულარულია საშუალო კლასში. ეს არც რევოლუციის მერე შეცვლილა. განსხვავება მხოლოდ ისაა, რომ დღეს ქალები და კაცები, რომლებიც ერთად სხედან, უფრო ფრთხილები არიან და მეტ დისტანციას იჩენენ ერთმანეთთან.
1971 წელი, ახალგაზრდა ქალი უახლოვდება შაჰ მოჰამედ რეზა ფაჰლევის უზარმაზარ წვეულებაზე, რომელიც სპარსული მონარქიის 2,500 წლის იუბილეს აღსანიშნავად გაიმართა. ღონისძიების ექსტრავაგანტულობა მკაცრად დაგმეს შაჰის ოპონენტებმა: მემარცხენე პარტიებმა და სასულიერო პირებმა.
სეირნობა თეირანში, 1976 წელი. დღეს უკვე არსებობს „მოკრძალებულობის“ კონცეფცია ირანში — ქალებს, რომლებიც ქუჩებში სეირნობენ, აცვიათ მუხლამდე და თავსაბურავი ახურავთ.
1977წელი, სილამაზის სალონი თეირანში: მიუხედავად იმისა, რომ ისლამური რევოლუციის შემდეგაც კი თმის სტილისტებმა არსებობა გააგრძელეს, დღეს თქვენ ვერ ნახავთ კაცს სილამაზის სალონში და ქალმა ძალიან კარგად იცის, რომ სალონიდან გამოსვლისთანავე თმა უნდა დაიფაროს.
რევოლუციის შემდეგ:
1979 წელი, ქალები გამოდიან ჰიჯაბის წინააღმდეგ. ძალაუფლების აღების შემდეგ მალევე, ირანის ახალმა უზენაესმა ლიდერმა, აიათოლა რუჰოლა ხომეინმა გამოაცხადა, რომ ყველა ქალმა უნდა ატაროს ჰიჯაბი – განურჩევლად რელიგიისა და ეროვნებისა. 8 მარტს – ქალთა საერთაშორისო დღეს – ათასობით ქალი გამოვიდა ამ კანონის გასაპროტესტებლად.
საპროტესტო აქცია აშშ-ს საელჩოსთან, თეირანი, 1979 წელი: რევოლუციონერმა სტუდენტებმა მძევლად აიყვანეს ამერიკის საელჩოს პერსონალის ნაწილი, სანამ ათასობის ანტიამერიკული იდეოლოგიით გაერთიანებული დემონსტრანტი ალყას არტყამდა შენობას.
ოჯახი მიემართება პარასკევის ლოცვაზე, 1980 წელი: ქალები აქაც კაცების მფარველობისა და ზედამხედველობის ქვეშ არიან. ქალი არ დაიშვება იმ ოთახში, სადაც კაცია — ისინი ცალკე სივრცეში სხდებიან სალოცავად, კაცებისგან მოშორებით.
საქორწინო კაბის საყიდლებზე, თეირანი, 1986 წელი: ვიტრინაში გამოკიდებული ყველა კაბა დასავლურია — ირანელ ქალებს შეუძლიათ ისინი ჩაიცვან, მაგრამ მხოლოდ დახურულ კარს მიღმა.
სეირნობა თეირანში, 2005 წელი: ირანში ყველა ქალი არ ატარებს შავ ჩადრს — მოსასხამს, რომელიც ფარავს სხეულს თავიდან ფეხებამდე და მხოლოდ სახეს აჩენს. ბევრი ამჯობინებს მოშვებულად დაფარებულ თავსაბურავს და პალტოს.
კასპიის ზღვის სანაპირო, 2005 წელი: ირანელ ქალებს ეკრძალებათ საჯაროდ საცურაო კოსტუმებით ბანაობა.
ჰიჯაბის მხარდამჭერი მსვლელობა, თეირანი, 2006 წელი: რევოლუციიდან 25-ზე მეტი წლის შემდეგ, რევოლუციური ისტაბლიშმენტის მხარდამჭერი ქალები მართავენ მსვლელობას, რათა გააპროტესტონ ჰიჯაბის ტარების არასაკმარისად მკაცრი კანონი.
წყარო: https://www.bbc.com/news/world-middle-east-47032829
