OK! გაესაუბრა ყველასათვის საყვარელ ქართველ დიზაინერ ელენე შავდიას, რომელიც ცნობილია განსაკუთრებული ისტორიისა და უმაღლესი ხარისხის მქონე ტანისამოსის შექმნით. მან ინტერვიუში ისაუბრა თავისი ბრენდის შექმნის, საკუთარი ინსპირაციის წყაროსა და სხვა არაერთი საინტერესო საკითხის შესახებ.
ელენე, გვიამბეთ „შავდიას“ ისტორია.
რეალურად, „შავდია“ თავისით შეიქმნა. უფრო სწორად, ხალხმა შექმნა, მე კი კარგად დავამუშავე და როგორ ბრენდი, წარმოვადგინე. 4 წლის წინ ყველაფერი ნულიდან დაიწყო ისე, რომ არავითარი ინვესტიცია არ განმიხორციელებია ამ საქმეში. მხოლოდ ორი საკერავი მანქანა მქონდა, ისიც – განვადებით გამოტანილი. მიზნად დავისახე, ხელმისაწვდომი გამეხადა ხარისხიანი და განსხვავებული სამოსი, რომელიც მის ფესვებთან და ისტორიასთან იქნებოდა ახლოს. მე და ჩემს მეუღლეს არ გვინდოდა ადამიანებს სცმოდათ სამოსი, რომელიც არანაირი აზრის მატარებელი არ იქნებოდა. რომ არა ის, არ იქნებოდა „შავდია“. ვფიქრობ, თავდაუზოგავი შრომა და დასახული მიზნისკენ სწრაფვა აუცილებლად გამოიღებს შედეგს.
როდის გაგიჩნდათ სურვილი, დაინტერესებულიყავით დიზაინერობით და რამ იქონია გავლენა თქვენს ამ გადაწყვეტილებაზე?
პროფესიით იურისტი ვარ, თუმცა ადრეული ასაკიდან დაინტერესებული ვიყავი ხელსაქმითა და მოდის სიყვარულით, რის გამოც გადავწყვიტე ჰობი საკუთარ საქმედ მექცია, და შედეგმაც არ დააყოვნა. გერმანიაში, დიუსელდორფში, Kunstakademie Dusseldorf-ში გავაკეთე ხელოვნების კურსი, რის შემდეგაც იყო ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის (გაუ) Fashion Business − მოდის ბიზნესი.
რამ გადაგაწყვეტინათ ბრენდისთვის საკუთარი გვარის დარქმევა?
ძალიან მინდოდა, ემოციური კავშირი მქონოდა ჩემი ბრენდის თითოეულ მომხმარებელთან. ბრენდი არ არის მხოლოდ კომპანიის სახელი ან პროდუქტის შეფუთვა, თუმცა ესეც საკმაოდ მნიშვნელოვანი ნაწილია − ბრენდი კომპანიის პერსონაა… პიროვნება, რომელსაც თავისი ხასიათი და თვისება აქვს, და რომელიც სწორედ ამ დამახასიათებელი ნიშნებით ურთიერთობს საზოგადოებასთან. ამიტომ მარტივად აღქმადი და დასამახსოვრებელი იქნებოდა „შავდია“.
რა წარმოადგენს თქვენი ინსპირაციის მუდმივ წყაროს?
ცხოვრების ყველა ასპექტში შეიძლება ვიპოვოთ ინსპირაცია. ზოგჯერ ისეთი ადგილი შეიძლება გახდეს ინსპირაციის წყარო, რომელსაც ვერც კი წარმოვიდგენთ. ვფიქრობ, მოგზაურობა თავისთავად ინსპირაციაა, ახალი და უცხო ქვეყნის კულტურა, თუ როგორ არის ინტეგრირებული არქიტექტურისა და ბუნების თვალსაზრისით.
ხელოვნება თქვენთვის უბრალოდ პროფესიად ქცეული ჰობია თუ თავისუფლების გამოძახილი?
ის, რაც შენ შიგნით ხდება, რაც თვითმყოფადია და ინდივიდუალურია, მხოლოდ საკუთარი თავის იდენტურია, და, რა თქმა უნდა, აზრიანი…
სამი სიტყვით დაახასიათეთ თქვენი თავი.
კეთილი, შრომისმოყვარე, მიზანდასახული…
ყოველდღე საკუთარ თავს ტკბილ მოვალეობას ვუწესებ − არ დავიზარო სიკეთის კეთება. ვისახავთ მიზანს და ნაბიჯ-ნაბიჯ მივყვებით, რადგან თუ არ გვაქვს მიზანი, ვერ გავიმარჯვებთ.
რას ურჩევდით დამწყებ დიზაინერებს?
მეც დამწყები დიზაინერი ვარ და შესაბამისად, დიდი გამოცდილება, რა თქმა უნდა, ჯერ არ მაქვს, თუმცა რისი რჩევაც შემიძლია, ის არის, რომ მათ შეინარჩუნონ ინდივიდუალიზმი და ნაკლებად მოექცნენ სხვა დიზაინერების გავლენის ქვეშ, რადგან ინდივიდუალურობა გამოგვარჩევს ყველაფერში სხვებისგან. აღსანიშნავია ისიც, რომ როგორც ყველაფრისთვის, ამ მიზნის მისაღწევადაც საჭიროა ეტაპების გავლა. პრიორიტეტების სწორად დალაგებას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს, ასევე მნიშვნელოვანია დროის მენეჯმენტი, მიზნებთან მუშაობის უნარი, პრიორიტეტების გადანაწილება, დაგეგმვის საშუალებების ცოდნა და ჩვევების დაგროვება. აუცილებელია დაისახო მიზანი და მიჰყვე მას ნაბიჯ-ნაბიჯ, რადგან შრომითა და მონდომებით ყველაფერი მიიღწევა.
ტექსტი: მარიამ მთივლიშვილი
ფოტო: ალექსეი სეროვი
