ჩვენ გვასწავლიან, თუ როგორ უნდა გავუფრთხილდეთ გარემოს, რომ მასზე ზრუნვა აუცილებელია. თუმცა, ამის პრაქტიკაში განხორციელება გვიჭირს, არქიტექტორი კი ის ადამიანია, რომელსაც შეუძლია დაგვეხმაროს იმ სივრცის გაჯანსაღებაში, სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ, ისე დაგეგმოს და მოაწყოს ჩვენი საცხოვრებელი ადგილი, რომ ადამიანი და ბუნება ერთმანეთთან ჰარმონიაში იყოს და შეგვიქმნას ჯანსაღი გარემო. დღევანდელი ჩვენი გმირი გამოცდილი არქიტექტორია. მისი შემოქმედებითი ცხოვრება მრავალფეროვანი, საინტერესო და გამოწვევებით სავსეა. ის მუდმივად ცდილობს განავითაროს და დანერგოს ინდივიდუალური მიდგომა თავის საქმიანობაში. თუ რისგან იღებს შთაგონებას და როგორ დაიწყო კარიერა ამ სფეროში, ამის შესახებ სალომე ავალიანი ჟურნალ OK!-ის ესაუბრა.
პირველად როდის გაგიჩნდათ ინტერესი არქიტექტურის მიმართ?
პროფესიის არჩევა ძალიან პატარა ასაკში ყველასგან დამოუკიდებლად მოხდა. ბავშვობიდან გამორჩეულად დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებდი და ვაკვირდებოდი გარემოს, შენობების ფასადებს, ყოველთვის ვცდილობდი წარმომედგინა, თუ რა ხდებოდა მათ შიგნით და რას შევცვლიდი მათში.
როგორ დაიწყო თქვენი კარიერის განვითარება?
ჩემი კარიერის განვითარება რეალურად უცხოეთში სწავლის გაგრძელებით დაიწყო, სადაც მივხვდი, თუ რას ნიშნავდა რეალურ პროექტზე მუშაობა, როგორ იმართებოდა პროცესები. ნათლად გავაცნობიერე, თუ როგორი სიღრმისეული შესწავლა სჭირდება საკითხს, რომელზეც მუშაობ.
შემდეგ კი იყო „არქი“, რომელსაც ჩემი ცხოვრების 8 წელი უკავშირდება, სადაც ბოლო წლებში მთავარი არქიტექტორის პოზიციაზე ვმუშაობდი. ამ წლების განმავლობაში, „არქიში“ 50-მდე მასშტაბური სასტუმროს, საცხოვრებელი თუ მრავალფუნქციური შენობა მაქვს დაპროექტებული, იყო უამრავი გამოწვევა, ჩემ თვალწინ იცვლებოდა საპროექტო წესები, მიდგომები. სწორედ აქ ვისწავლე პრაგმატულობა და დავინახე უსაზღვრო შესაძლებლობების არსებობა.
გამოარჩევდით თუ არა რომელიღაც პროექტს?
თითოეულ პროექტს თავისი ისტორია აქვს. პროექტის დასრულება ჩემთვის გარკვეული მიღწევა და დადებითი ემოციაა, თუმცა გამოვარჩევდი არცთუ მასშტაბურ, მაგრამ ბუნებასთან ყველაზე მიახლოებულ პროექტს ბაკურიანში, რომელშიც მაქსიმალურად მომეცა ბუნებრივი მასალების გამოყენების, ასევე, არსებული რელიეფისა და გარემოს გაანალიზების საშუალება.
რომელ მასალებს ანიჭებთ უპირატესობას?
რაც დრო გადის, უფრო და უფრო ვაფასებ და მიყვარს ბუნებრივი მასალა. ვფიქრობ, სწორედ ბუნებრივი მასალით, და არა მისი იმიტაციით შექმნილ პროექტებს შეუძლიათ გაუძლონ დროს.
რა გაძლევთ შთაგონებას? რა გიყვართ ყველაზე მეტად თქვენს პროფესიაში?
ვინაიდან ჩემი საქმიანობა საკმაოდ მრავლისმომცველი და კომპლექსურია, ყველაზე მეტად სირთულეების გადალახვა და სასურველი შედეგის მიღწევის მომენტი მიზიდავს. ძალიან მიყვარს საწყისი ეტაპიც, ესკიზზე მუშაობა, სადაც მარტო შენ და ჯერ არარსებული პროექტი ხართ, უზარმაზარ პასუხისმგებლობასთან ერთად. სწორედ აქ იგრძნობა თავისუფლება და სასიამოვნო მღელვარებაც.
როგორი მდგომარეობაა დღეს არქიტექტურის სფეროში?
ვფიქრობ, დღეს მრავალი საინტერესო ინიციატივაა წამოწეული და შესაბამისად, ბევრი ცვლილება ხდება, როგორც არქიტექტურის, ასევე სამშენებლო სფეროებში. ქვეყანაში ნელ-ნელა ხდება აქცენტის გამახვილება ჯანსაღი გარემოს ჩამოყალიბებაზე, სამომავლო სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურაზე, სარეკრეაციო ზონაზე, ადამიანების უსაფრთხოებაზე, და ეს ყველაფერი არა მხოლოდ არქიტექტორისა და მშენებლის, არამედ სახელმწიფოს საზრუნავია. კანონი ამყარებს ამ ყოველივეს, რაც, ვფიქრობ, ძალიან დიდი წინგადადგმული ნაბიჯია არქიტექტურის სფეროში, თუმცა პარალელურად გასააზრებელია, რომ აღნიშნული ცვლილებები ადაპტირებული იყოს ჩვენი ქვეყნისთვის და ასევე, არ შეიზღუდოს არქიტექტორის შემოქმედებითობა და ხედვა.
რას ურჩევდით ახალგაზრდა არქიტექტორებს?
ახალგაზრდა არქიტექტორებს ვურჩევდი, გამოიყენონ თითოეული შანსი და საკითხები, რომლებთანაც შეხება ექნებათ. დეტალურად გაიაზრონ, შეისწავლონ და მიუდგნენ მაქსიმალური პასუხისმგებლობით.
სამომავლო გეგმები…
საკმაოდ ბევრი საინტერესო გამოწვევა მაქვს. სამომავლოდ მინდა ჩემი ცოდნა და გამოცდილება გავუზიარო დამწყებ არქიტექტორებსა და სტუდენტებს. გავაცნო, თუ როგორია რეალობა და რასთან მოუწევთ კარიერის განმავლობაში ჭიდილი.
ტექსტი: სოფიო მალანია
