რაზე საუბრობს ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერიდა მწერალი რიზ უიზერსპუნი საკუთარ წიგნში, იხილეთ ვრცელი ინტერვიუ:
ადამიანებთან კომუნიკაზე და საცხოვრებელისადგილის შეცვლაზე. რატომ გაუჭირდაახალგაზრდა ვარსკვლავს მეგობრების შეძენა.
როდესაც საცხოვრებლად გადმოვედიკალიფორნიაში, ყველას მიმართ ვიყავი მეგობრული. ამდროს 20 წლის ვიყავი და ადამიანებს ეგონათ რომაფერისტი ვიყავი და მათ ვატყუებდი. ძალიანგამიჭირდა მეგობრების შეძენა, ვერავის ვაჯერებდი, რომ მე ბუნებრივად ასეთივიყავი. ასე გავიზარდე, სულ ენთუზიაზმით ვხვდები ადამიანებს, განსაკუთრებით ახალგაცნობილებს.
ქალები სამხრეთიდან.
ის, რაც მკვეთრად გამიარჩევს სამხრეთ ქალებსსხვებისგან არის სიმკაცრე, პრინციპულობა დასაზღვრები. ისინი თბილები არიან, თუმცაამავდროულად მკაცრები. ისინი იცავენსაკუთაროჯახს, მეგობრებს და ახლობლებს, თუდააპირების ვინმე, რომ მათ რამე დაუშავონ, ანტკივილი მიაყენონ, ისინი აუცილებლადყველაფერს გააკეთებენ, რომ იბრძოლონ.
ქალებს უნდა ჰქონდეთ მეტი შესაძლებლობა, ჰოლივუდში რეჟისორებად იმუშაონ.
მახსოვს ერთხელ ვიღაცამ მითხრა: “ჩვენგამოგველია ქალი რეჟისორები”, ეს მართალია, იმიტომ რომ გოგონები ადრეული ასაკიდანვე არფიქრდებიან ამ პროფესიაზე. მათ ჰგონიათ, რომ თუამ საქმით დაინტერესდებიან, მათ ჰოლივუდშისამუშაო ადგილი არ ექნებათ. ჩვენმაქსიმალურადუნდა შევუწყოთ ხელი ქალებს, რომ განათლებამიიღონ, შემდეგ კი მათდასაქმებაში დავეხმაროთ.
ის მოუწოდებს ადამიანებს, რომ საკუთარიისტორიები მოყვნენ და მსოფლიოსთავიანთითავები გააცნონ.
დღეს ყველას აქვს შესაძლებლობა საკუთარიისტორია მოყვეს, მათ შორის არიან ადამიანები, რომლებიც ყოველდღიურად იყენებენ სოციალურიმედიის პლატფორმებს. აუცილებელიაერთმანეთსგავუზიაროთ გამოცდილება, რათა ვისწავლოთმაგალითებიდან და დაშვებულიშეცდომებიდან.
ცხოვრება ისეთი მშვენიერი არ არის, როგორიცეკრანზე ჩანს.
რა თქმა უნდა, ჩვენ რამდენიმე დღით, კვირით, ზოგჯერ კი თვეებით და წლებით ადრევემზადებითზოგიერთი ღონისძიებებისთვის. წითელ ხალიჩაზე“უნაკლოები” ვჩნდებით, თუმცა, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ჩვენი ცხოვრება ყოველდღიურად ბრჭყვიალადაგლამურულია. ჩვენ ზოგჯერ გვაავს პრობლემები, ზოგჯერ ცუდ ხასიათზე ვართ, ზოგჯერსაშინლადგვაცვია, ზოგჯერ კი მოუწესრიგებლები ვართ. ვფიქრობ, ადამიანები დაიღალნენ“არარეალური” კადრების ნახვით, ამიტომაც გადავწყვიტე წიგნშიუფრო რეალურყოველდღიურობაზე მესაუბრა.
რატომ გადაწყვიტე დაგეწერა შენი პირველიწიგნი?
მე ძალიან ვამაყობ ჩემი წარმომავლობით, ჩემიბავშვობით, Nashville-ში გატარებულბედნიერიდღეებითა და სასიამოვნო მოგონებებით, როგორ ჩამომაყალიბეს სკოლაში ძლიერ ქალად, როგორ ვცეკვავდი, ვაცხობდი ბებიასთან ერთად, ვთამაშობდი ჩემს თანატოლებთან ერთად, ძალიანბევრი მოგონება მქონდა, რომელიც ფურცლებზეაუცილებლად უნდა გადმომეტანა.
ჩემი შვილები ნელნელა იზრდებიან და მინდაიცოდნენ მათი დედა ვინაა. ერთ დღესაც გაუჩნდებათკითხვები როგორი წარმომავლობა აქვს მათ დედას. მინდოდა ყველაფერი დეტალურად დამეწერა.
