OK!-ს სტუმარი მოციგურავე მარიამ ჩიტაძეა, რომელიც ფართო საზოგადოებამ სულ ცოტა ხნის წინ პროექტ „ცეკვავენ ვარსკვლავებიდან“ გაიცნო. თუმცა ბევრმა არ იცის, როგორია მისი ყოველდღიური ცხოვრება, რას საქმიანობს, რა მიზნები აქვს სამომავლოდ. სწორედ ამიტომ გთავაზობთ ინტერვიუს, რომელიც ჩვენს რესპონდენტს უფრო უკეთ გააცნობს ჩვენს მკითხველს.
მარიამ, ფართო საზოგადოება კარგად გიცნობთ, თუმცა ბევრმა არ იცის თქვენი ბიოგრაფია. ამიტომ გაგვეცანით და გვიამბეთ თქვენ შესახებ.
დავიბადე თბილისში. ოჯახში სულ 5 წევრი ვართ: მე, დედა, მამა, ჩემი პატარა ძმა და უკვე სახელგანთქმული თუთიყუში – კოტე. მას შემდეგ, რაც სკოლა მედალზე დავამთავრე, ჩავაბარე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სოციოლოგიური და პოლიტიკური მეცნიერების ფაკულტეტზე, სადაც ასევე ვსწავლობდი ჟურნალისტიკას. კოვიდის პერიოდი საკმაოდ პროდუქტიულად გამოვიყენე, იმ თვალსაზრისით, რომ გავხსენი ჩემი სარეკლამო კომპანია, რომელიც ბევრ სხვადასხვა პროექტზე მუშაობს. ასევე ახლა ვარ საქართველოში ერთადერთი შოკოლადის მწარმოებელი კომპანია „ბარამბოს“ მარკეტინგის გუნდის წევრი.
თქვენს პროფესიაზე მოგვიყევით. რა ასაკიდან დაინტერესდით ციგურაობით და რა ეტაპები გაიარეთ დღევანდელ დღემდე?
ხშირად მიწევს ამ შეკითხვაზე პასუხის გაცემა. ყინულზე სრიალი შეიძლება ითქვას, რომ მუცლად ყოფნის პერიოდში დავიწყე, რადგან დედა მოციგურავე იყო. 5 წლის ასაკში მიმიყვანეს მშობლებმა სპორტის ამ ულამაზეს სახეობაზე. მოვხვდი საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში, მქონდა ძალიან დატვირთული რეჟიმი. დილით 06:30-ზე ვიწყებდი ვარჯიშს, შემდეგ მივდიოდი სკოლაში, სკოლიდან ვბრუნდებოდი სახლში, რომ მემეცადინა და საღამოს ისევ მივდიოდი მეორე ვარჯიშზე, რომელიც 21:00-ზე მიმთავრდებოდა. ზოგადად, ფიგურული სრიალი სპორტის გარდა ხელოვნებაცაა და მოითხოვს სპორტსმენის მრავალი კუთხით განვითარებას, ამიტომ ამის გარდა დავდიოდი ქორეოგრაფიაზე, მხატვრულ ტანვარჯიშზე, აკრობატიკასა და რა თქმა უნდა, სატრენაჟორო დარბაზში. ვარ მრავალი ეროვნული ტურნირის და სხვადასხვა თასის გამარჯვებული, ყველაზე მეტად მეამაყება საქართველოს ჩემპიონის ტიტული. როდესაც გავხდი იუნიორთა თანრიგის ასაკის, ჩემით დაინტერესდნენ ამერიკაში მოღვაწე მწვრთნელები და მქონდა შემოთავაზება, გადავსულიყავი სავარჯიშოდ აშშ-ში, რადგან საქართველოში იმ დროისთვის სპორტსმენის განვითარებისთვის არანაირი პირობა და ხელშეწყობა არ იყო. ბევრი მსჯელობის შემდეგ ოჯახმა გადაწყვიტა, რომ დავრჩენილიყავი საქართველოში და მთელი ჩემი ძალისხმევა მიმემართა განათლების მისაღებად. დღევანდელი გადმოსახედიდან, მგონია, რომ ეს ნამდვილად სწორი გადაწყვეტილება იყო. თუმცა ამის შემდეგ არცერთი წუთით არ მქონია წყვეტა ფიგურულ სრიალთან, ვარ საქართველოს ფიგურული ციგურაობის ფედერაციის წევრი და ეროვნული კატეგორიის მსაჯი. ვარჯიშსა და სრიალს, რა თქმა უნდა, დღესაც ვაგრძელებ, თუმცა არა როგორც მოქმედი სპორტსმენი.
სულ ცოტა ხნის წინ საზოგადოებამ პროექტ „ცეკვავენ ვარსკვლავებში“გიხილათ. მოგვიყევით ამ გამოცდილებაზე.
ჩემთვის „ცეკვავენ ვარსკვლავებში“ მონაწილეობა დიდი სიურპრიზი და გამოცდილება იყო. 2 თვე ვიმოგზაურე სრულიად სხვა სამყაროში და შევიძინე უამარავი კარგი მეგობარი. ძალიან ბევრ დადებით ემოციასთან ერთად იყო გამოწვევებიც. პროექტის დაწყებისთანავე რთული ილეთის შესრულებისას მოვიტეხე ნეკნი. მქონდა საშინელი ტკივილები და მუდმივად ვიყავი გამაყუჩებელი ნემსების ქვეშ. აქაც დამეხმარა ჩემი სპორტული ხასიათი და იმდენად დიდი იყო ამ ულამაზეს პროექტში ცეკვის სურვილი, რომ, რა თქმა უნდა, ექიმების მეთვალყურეობის ქვეშ მაინც დავრჩი და ჩემს საამაყო მეწყვილესთან, რატი გაჩეჩილაძესთან ერთად შევქმენით უამრავი ლამაზი და დასამახსოვრებელი ნომერი.
რა არის თქვენი მუდმივი მოტივაცია და ინსპირაცია?
იცით? ყოველთვის ვეძებ ახალ გამოწვევებს, მომწონს განვითარების პროცესი, სირთულეების გადალახვა და სასურველი მიზნების მიღწევა მანიჭებს დიდ სიამოვნებას. ვარ მუდმივად შემოქმედებით პროცესში.
როგორია თქვენი სამომავლო გეგმები?
ვგეგმავ საინტერესო პროექტებში მონაწილეობის მიღებას. მინდა გავაგრძელო ჩემი საყვარელი საქმეების კეთება და ჩემი წვლილი შევიტანო მათ განვითარებასა და პოპულარიზაციაში.
ტექსტი: ციაკო ღამბაშიძე
ფოტო: ალექსეი სეროვი
