4710 თანამედროვე ხელოვნების გალერეაა, რომელიც ქართველ ახალგაზრდა ხელოვანთა აღმოჩენის, წარდგენისა და მათი პოპულარიზაციის იდეით, ნინი დარჩიამ და ანა გაბელაიამ დააფუძნეს. გალერეა 2019 წელს დაარსდა და დღემდე არაერთი საინტერესო გამოფენის მასპინძლის როლი ერგო შენობაში, რომელიც სოლოლაკში, ამაღლების ქუჩაზე ერთ-ერთ პირველად აშენებულ სახლს წარმოადგენს. უძველესი ხის აივნებითა და გამორჩეული ექსტერიერით, 4710-ის გალერეა მნახველს შთაბეჭდილებებით მასში შებიჯებამდეც ავსებს და გალერეაში სტუმრობისას, კიდევ უფრო მეტ ინსპირაციას ჰპირდება… OK! 4710-ის ერთ-ერთ დამფუძნებელ ნინი დარჩიასთან ინტერვიუს გთავაზობთ, რომელიც პროექტის საძირკვლის ჩაყრიდან დღემდე განხორციელებულ იდეებამდე ყველა საინტერესო თავგადასავალზე გვიამბობს.
რომელი იდეის ირგვლივ გაერთიანდით და რა მიზნით შედგა თქვენი და ანა გაბელაიას თანამშრომლობა?
ჩემი და ანას თანამშრომლობა ჩვენს პროფესიას უკავშირდება. ორივემ თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ვისწავლეთ ხელოვნების ისტორია და წლების განმავლობაში, ამ სფეროში სხვადასხვა გამოცდილება მივიღეთ. 2 წლის წინ გადავწყვიტეთ ჩვენი ხედვები გაგვეერთიანებინა და სხვებისთვისაც გაგვეზიარებინა, გალერეის სახით.
გალერეის სახელწოდებამდეც შემთხვევით, ერთად მივედით. 4710 − ეს არის უშბის სიმაღლე. აღმოჩნდა, რომ ამ მთისადმი ორივეს განსაკუთრებული დამოკიდებულება გვაქვს.
გვიამბეთ გალერეის უახლესი გამოფენის შესახებ. ამჟამად ვის მასპინძლობთ და როგორია ზოგადად, გამოფენების ისტორია, მათი სპეციფიკა, თემატიკა 4710-ის ანგარიშზე?
26 თებერვლიდან გალერეა 4710 თამარ ნადირაძის სოლოგამოფენას „სადაც მივდივარ წყალი მომყვება“ მასპინძლობს, გამოფენა 28 მარტის ჩათვლით გაგრძელდება. გამოფენის გახსნამდე, ხელოვანთან ჩვენ 4 თვის განმავლობაში ვმუშაობდით, რა პერიოდშიც შეიქმნა ნამუშევრები, რომლებიც გამოფენაზეა წარმოდგენილი. ჩვენი გალერეის მთავარი ამოცანაა, ხელოვანს სრული თავისუფლება, ექსპერიმენტების საშუალება მისცეს, რასაც ყოველთვის ძალიან საინტერესო შედეგებამდე მივყავართ. ასე იყო თამარ ნადირაძის შემთხვევაშიც − მიმდინარე გამოფენაზე წარმოდგენილია თამარის თიხაზე შესრულებული ნამუშევრები და ნაქარგი, რომელიც ხელოვანის პირველი და ძალიან წარმატებული ცდაა. თამარ ნადირაძე პირველია, ვინც გალერეა 4710-ის ხელოვანი გახდა და ჩვენ მასთან გრძელვადიან თანამშრომლობას ვგეგმავთ. თამარ ნადირაძის შემდეგ, აპრილის დასაწყისში, კიდევ ერთი ჩვენი ხელოვანის − თორნიკე რობაქიძის პერსონალურ გამოფენას გავხსნით. თორნიკეს აქვს ნამუშევრების სერია, რომლის მედიუმი ტექსტია და გვინდა ეს ნამუშევრები დამთვალიერებელს პოეზიის სახით გავაცნოთ.
რას ანიჭებთ განსაკუთრებულ ყურადღებას გამოფენის ავტორების შერჩევისას? არიან მათ შორის უცხოელი არტისტებიც?
ამ ეტაპზე, მით უმეტეს პანდემიიდან გამომდინარე, გალერეა მხოლოდ ქართველ ხელოვანებთან თანამშრომლობს, თუმცა როცა 4710 გავხსენით, კონცეფცია რეზიდენციასაც მოიცავდა, რომელიც უცხოელ არტისტებს უმასპინძლებდა და გაცვლით პროგრამაზეც იმუშავებდა. იმედი გვაქვს, ამ იდეის განხორციელებას მალე შევძლებთ.
რაც შეეხება ხელოვანთა არჩევას, ჩვენთვის მნიშვნელოვანია მათი აღმოჩენაც. როდესაც თვალს მოვკრავთ საინტერესო ნამუშევრებს, შემდეგ ვიწყებთ ხელოვანზე დაკვირვებას. ეს ძალიან სასიამოვნო პროცესია და ჩვენი გალერეის კონცეფციის ერთ-ერთი ხიბლია. ძალიან ბევრი ხელოვანია, ვისთანაც უკვე ვთანამშრომლობთ და მომავალშიც ვაპირებთ თანამშრომლობას. განსაკუთრებულ ყურადღებას ხელოვანის ხედვას ვაქცევთ, თუ რამდენად რეფლექსირებს დღევანდელობაზე. ვფიქრობ, თანამედროვე ხელოვნებაში, მნიშვნელოვანია ხელოვანი დღევანდელობას გარკვეული ფორმით ასახავდეს.
რას მიიჩნევთ 4710-ის საქმიანობის მთავარ პრინციპებად, რომელიც ამ წარმატებულ პროექტს გამოარჩევს?
მთავარი პრინციპი, თუ შეიძლება ამას პრინციპი დაერქვას, ხელოვნების, ჩვენი საქმის სიყვარულია. ეს არის ის, რაზეც დგას ჩვენი გალერეაც და მთელი შემოქმედებითი პროცესიც.
როგორი ემოციაა თქვენთვის, როგორც კურატორებისთვის, თითოეული არტისტის ახლოს გაცნობა? რამდენად ახლებურ ხედვას გიყალიბებთ მათ შესახებ არტისტების მასპინძლობა?
რა თქმა უნდა, ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, ვეცნობით მათ სამყაროს, ძალიან ხშირად მივდივართ მათთან სტუდიაში, ვეცნობით ახალ ნამუშევრებს, კვლევისა და დაკვირვების ობიექტებს; ვსაუბრობთ და შემდეგ მოდის უკვე თანამშრომლობის, გამოფენების იდეები.
ნინი, რას მიიჩნევთ თქვენი პროფესიის, კურატორობის, ყველაზე საგულისხმო დეტალად, რომელშიც საკუთარ თავს, ხასიათს ხედავთ? ხვდებით, რომ ამ მიზეზით დაუკავშირეთ ცხოვრება საკუთარ საქმეს?
უპირველესად, ადამიანებთან ურთიერთობას, რაც ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია და რაც ძალიან მიყვარს. ასევე, ახალი ადამიანების გაცნობას, აღმოჩენას და შემდეგ ამ ახალი აღმოჩენების სხვისთვის ჩვენებას. კურატორობა ჩემთვის ძალიან საყვარელი საკომუნიკაციო საშუალებაა. ყოველი გამოფენის გახსნა და შემდეგი პერიოდი ჩემთვის უზომოდ მნიშვნელოვანი და საყვარელი დღეებია.
როგორ ჩნდება ახალი ნაბიჯების გადადგმის ინსპირაცია? როგორია 4710-ის სამომავლო გეგმები?
ახალი ნაბიჯების იდეები ხან საჭიროებიდან გამომდინარე ჩნდება, ხან ფიქრის პროცესში მოდის, ზოგჯერ კი შემთხვევითობას უკავშირდება.
საჭიროებიდან გამომდინარე, ჩვენი ახალი პროექტია ARTISCOOL, რომელიც ორიენტირებულია თანხის შეგროვებაზე, შემდეგ კი ხელოვანთა დაფინანსებაზე. #ARTISCOOL კამპანიის პირველი აქტივობის ფარგლებში გამოცხადებულ კონკურსში, ახალგაზრდა ხელოვანმა, მარი ყალაბეგაშვილმა გაიმარჯვა, რომელიც ლოტკინის მონუმენტზე ძალიან საინტერესო ნამუშევარს აკეთებს.
2021 წლის კალენდარი ძალიან საინტერესო გამოგვივიდა. თამარ ნადირაძის გამოფენის შემდეგ, თორნიკე რობაქიძის გამოფენას გავაკეთებთ, აპრილის ბოლოს კი ჯგუფურ გამოფენას ვგეგმავთ, სადაც ხელოვნების მოყვარულთათვის ძალიან სასიამოვნო სიურპრიზს ვამზადებთ.
ტექსტი: ელენე ბერიძე
ფოტო: მაკა მეგრელიძე
