ჩვენი რუბრიკის გმირების სიყვარულისა და ოჯახის ისტორია 30 წელზე მეტს ითვლის. მშვიდი და ღრმა ჰარმონია – ეს ის განცდაა, რომელსაც ამ წყვილთან ურთიერთობის პირველივე წუთებიდან აუცილებლად იგრძნობთ. სიამოვნებით წარმოგიდგენთ ყველასათვის საყვარელ ხელოვანთა ოჯახს – რეჟისორ ლევან წულაძესა და მსახიობ მანანა კოზაკოვას, რომელთაც „თეატრი-სახელოსნო 42“-ში ვეწვიეთ და ჩვენი საინტერესო საუბარიც სწორედ აქ გაიმართა.
თქვენი სიყვარულის ისტორია 30 წელზე მეტს ითვლის. ეს ძალიან დიდი დროა. გვითხარით, რა არის ის მამოძრავებელი ძალა, ცხადია, სიყვარულთან ერთად, რაზეც დგას ასეთი ღრმა და ხანგრძლივი ურთიერთობა?
(ლევანი): ჩემს ანგელოზის მოთმინებაზე… და, რა თქმა უნდა, მანანასიც.
(მანანა): იმდენად ღრმა და რთული თემაა, რომ ასე მოკლედ ვერ გავცემ პასუხს ამ კითხვას. კი, ეს დამოკიდებულია მოთმინებაზე, დამთხვევაზე, სურვილზე, მამოძრავებელ ძალაზე, რომელიც ლევანს აქვს და მაძლევს სტიმულს, რომ ურთიერთობა გრძელდებოდეს, ახალ-ახალ აღმოჩენებზე…
მოდი, სამი სიტყვით დაახასიათეთ ერთმანეთი.
(ლევანი): მანანა არის ძლიერი, მიზანსწრაფული და თავდადებული.
(მანანა): პირველი რაც თავში მომდის – კოსმოსი, გალაქტიკა, ადამიანი, რომელიც ძალიან ბევრ არაყოფიერს იტევს. ლევანი ძალიან მასშტაბური პიროვნებაა, გლობალურად აზროვნებს და მერკანტილური ფიქრებისგან შორსაა.
შინამმართველი რომელი უფრო ხართ?
(მანანა): ორივე. სხვადასხვა საქმეს ვინაწილებთ. ხან ორივე ერთად ვაგვარებთ იმ საკითხებს, რომელშიც ორივეს ჩართულობაა საჭირო.
სამზარეულოში რომელი უფრო ფუსფუსებს?
(ლევანი): მე, რა თქმა უნდა. ჩემთვის ვიკეთებ ხოლმე საჭმელებს და თუ დამაკვირდებით, კარგი გამოკვებილიც ვარ. რთულ კერძებს არ ვამზადებ, უფრო ხორცის მომზადება მიყვარს. აი, მანანას, ზოგადად, არ უყვარს ჭამა, უყვარს უფრო შოკოლადები, კანფეტი, თხილეული, ნაყინი და ესაა მისი კვება.
(მანანა): კი, ძირითადად, ლევანია სამზარეულოში. მე სუსნაობა უფრო მიყვარს, ვიდრე სადილები. ყველაფრის კეთება ვიცი, მაგრამ რა არის იცით, ზოგადად, ინტერესთა სფერომ სხვა მიმართულებით გადაინაცვლა. ადრე, მაგალითად, სპექტაკლის შემდეგ ვიტყოდით, მოდი, წავიდეთ სადმე, რესტორანში დავსხდეთო, დღეს ასეთი სურვილები ნაკლებადაა, სხვა რამეებით უფრო ვერთობით, ვიდრე ჭამით.
როგორ იწყება დილა თქვენს ოჯახში?
(მანანა): ირთვება ტელევიზორი!
(ლევანი): იცი რა, ტელევიზორი არც ითიშება ღამე და სულ არის. დილით ადრე ვდგებით. ბოლო დროს მანანა იღვიძებს ძალიან ადრე, რადგან სკოლებში სპექტაკლებს აკეთებს. მე ვერ წარმომედგინა, რომ 6 საათზე ადგებოდა და სახლიდან უკვე 7-ზე გავიდოდა. მე 11-ზე გავდივარ. დილის საუზმე არც მე მიყვარს და არც მანანას, ასე რომ, დილის რიტუალი არ გვაქვს.
(მანანა): საპატრიარქოს ძალიან საინტერესო პროექტია, რომლის ფარგლებშიც ბავშვებისთვის, მოზარდებისთვის ვაკეთებთ სკოლებში პატარ-პატარა მინიატიურებს – სპექტაკლებს, ამიტომ ადრე ადგომა მიწევს. რიტუალზე თუ მიდგა საქმე, უფრო საღამოს გვაქვს ასეთი ჩვევა: კინოს ან სერიალს ერთად ვუყურებთ ან რამეს ვკითხულობთ. ახლა უკრაინის პოლიტიკაში ვართ გადავარდნილი და ამ თემის ირგვლივ სულ ვუსმენთ ექსპერტებს და ქვეყნიდან გაქცეულ რუსებს. მსოფლიო პოლიტიკის საკითხებით ძალიან ვართ მოცულები. სამეცნიერო სახის გადაცემებსაც ვუსმენთ. იყო პერიოდი, სულ RTVI-ს ვუყურებდით. ერთხელაც ჩემმა შვილმა რუსული ესტრადის რომელიღაც სიმღერის ღიღინი დაიწყო. მივვარდით მე და ლევანი, ეს რას ნიშნავს, საიდან იციო. იმან გვიპასუხა, თქვენ რომ იძინებთ, მერე იწყება კირკოროვის სიმღერები და მამახსოვრდება, რა ვქნაო.
ურთიერთობაში რომელი უფრო თბილი ხართ?
(მანანა): მე. ლევანი უფრო ნაკლებად. არც ბავშვებთან იცის ენის მოჩლექით ლაპარაკი და დიდად არც ჩემთვის კომპლიმენტების თქმა. მეც არ გამოვირჩევი დიდად ალერსიანობით. აი, შვილიშვილთან ყველაზე თბილი ვარ.
როგორ ფიქრობთ, ორი ადამიანის შეხვედრა ბედისწერაა თუ გამართლება?
(მანანა): ორივე ერთად, ალბათ. ჰარმონია კი მთლიანად ადამიანზეა დამოკიდებული.
(ლევანი): ადამიანების არჩევანია უფრო. თუ გინდა, შეინარჩუნებ, თუ არადა, ნებისმიერი ურთიერთობის დანგრევა შეიძლება. ურთიერთობების აწყობა, მგონი, უფრო ადამიანზეა დამოკიდებული.
რამე პირობა მიგიციათ ერთმანეთისთვის, რომელსაც არასდროს დაარღვევთ?
(მანანა): ლევანმა არ იცის პირობის დადება.
(ლევანი): არასდროს თქვა არასდროს.
ის, რომ მონათესავე პროფესიები გაქვთ, დისკომფორტია თუ ჰარმონია?
(ლევანი): ძალიან განსხვავებული პროფესიებია მსახიობი და რეჟისორი. ერთად ვმუშაობთ, ერთ შენობაში, თორემ სრულიად სხვადასხვა პროფესიებია და ამაში კიდევ უფრო ვრწმუნდები, რაც მეტი დრო გადის. იშვიათად, რომ სახლში საქმეზე ვილაპარაკოთ.
(მანანა): ის, რომ ერთ საქმეს ვემსახურებით და ერთი საქმე გვიყვარს, ეს რა თქმა უნდა, ჰარმონიის დიდი ხელშემწყობია. ახლა შემოგვემატა ოჯახის კიდევ ერთი წევრი, თინათინი, რომელიც სულ სხვა, ქორეოგრაფიის განხრით საქმიანობს. ის, რომ ჩვენ ერთმანეთისგან პროფესიით უცხონი არ ვართ, ძალიან სასიამოვნოა ურთიერთობისთვის. როგორც მინიმუმ, ახსნა-განმარტებები არ გვჭირდება ერთმანეთთან. ლევანი გვიანობამდე მორჩილად გველის ხოლმე. ღამის 12 სთ-ზე რომ დამთავრდება სპექტაკლი, მე და თინათინი მერე ვბრუნდებით შინ.
ფოტო: ნანო თენოშვილი
პროექტის ავტორი: ნიკა გომართელი
ტექსტი: თაკო გვაზავა
ვიზაჟი: მარიამ ბარბაქაძე
ლოკაცია: Theatre Factory 42
