ენდრიუ გარფილდი 1983 წელს, ლოს-ანჯელესში დაიბადა, თუმცა ინგლისში გაიზარდა.
მეტყველებისა და დრამის (Royal Central School of Speech and Drama) სკოლაში სწავლის
შემდეგ მან მოღვაწეობა თეატრში დაიწყო, შემდეგ კი კინოში გააგრძელა. ენდრიუ
გარფილდმა საზოგადოებას თავი არაერთი საკულტო როლით დაამახსოვრა,
რომლებისთვისაც მან British Academy of Film-ის, Television Arts Award-ისა და Tony Award-
ის ჯილდოები მიიღო. გარფილდი ასევე ნომინირებული იყო „ოსკარებზე“, „ოქროს
გლობუსსა“ და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოზე. არაერთი საინტერესო როლის
მორგების მიუხედავად ენდრიუ ფართო საზოგადოებამ ფილმებიდან Hacksaw Ridge და
The Amazing Spider-Man გაიცნო. განსაკუთრებით გაზიარდა მისი პოპულარობა Spider-
Man: No Way Home-ის გამოსვლის დროს, რომლის შემდეგაც გულშემატკივრებმა
ინტერნეტში პეტიცია შეადგინეს, სადაც ენდრიუს მონაწილეობით „ადამიანი-ობობას“
კიდევ ერთი ახალი ფილმის გადაღებას ითხოვდნენ.
რატომ დათანხმდით Spider-Man: No Way Home-ში მონაწილეობას?
„სიმართლე გითხრათ, არ ველოდი, თუ კი ოდესმე კიდევ მექნებოდა საშუალება პიტერ პარკერის
როლი მომერგო. წარმოუდგენლად გახარებული ვიყავი, როდესაც შემოთავაზება მივიღე, როგორც
„ადამიანი-ობობას“ დიდი გულშემატკივარი, ჩემთვის დიდი ბედნიერება იყო ერთ ფილმში სამივე
პიტერის ერთად დანახვა“.
„ჩვენ ბევრი ვისაუბრეთ მენტორობაზე, თანამშრომლობასა და ძმობაზე, თუ რას ნიშნავს იყო
უფროსი, უმცროსი და შუათანა ძმა. ასევე სასიამოვნოა ის ფაქტი, როდესაც ხედავ ადამიანს,
რომელმაც გაიარა იმავე გზა, რომელიც შენ გაიარე. ადამიანი-ობობას პერსონაჟი იზოლირებულია
თავისივე ემოციურ და ფიზიკურ გამოცდილებაში, თუმცა მოულოდნელად ყველაფერი იცვლება
და ის ხვდება, რომ თურმე მარტო არ არის, ხედავს ძმებს, რომლებმაც ზუსტად იგივე გაიარეს, რაც
მან. ეს მისთვის უდიდესი სულიერი მოგზაურობაა“.
თითოეულ როლზე ძალიან ბევრს მუშაობთ. საინტერესოა ის ფაქტი, რომ ყველა პერსონაჟი
რადიკალურად განსხვავდება ერთმანეთისგან, თითქოს ყველას სხვადასხვა ადამიანი ასრულებს.
ცოტა უცნაური შეკითხვა უნდა დაგისვათ. სად მიდიან ეს პერსონაჟები ფილმებზე მუშაობის
დასრულების შემდეგ და გრძნობთ თუ არა დროის გასვლის შემდეგ მათთან კავშირს?
„ამ მხრივ თითოეული როლი განსხვავებულია. მაგალითად, ფილმ tick, tick…BOOM!-ზე
მუშაობისას ჯონათანის პერსონაჟთან დიდ კავშირს ვგრძნობდი, სულისკვეთებას, რომელზეც
ბევრს ვმუშაობდი. ჩემი მოვალეობა იყო ეს კავშირი კიდევ უფრო გამეძლიერებინა, რათა
მუშაობის პროცესი კიდევ უფრო საინტერესო გამეხადა“.
„მუშაობის დროს პერსონაჟს გულის სიღმერში ვეძებ და ვავითარებ. ისინი ღრმად შემოდიან და
ინტეგრირდებიან ჩემში. მაგალითად დეზმონდ დოსი Hacksaw Ridge-იდან იყო შესანიშნავი
ადამიანი, რწმენით სავსე პიროვნება, რომელსაც ჰქონდა „აღმზრდელობითი“ სული. იმდენად
ბედნიერი ვიყავი გადაღებების პროცესში რომ შევძელი ცოტახნით მაინც მეცხოვრა, თუნდაც
თეორიულად, მისი ცხოვრებით… არ მინდოდა გადაღებების დასრულება, ზოგჯერ გული
მწყდებოდა, რომ ვერ მოვასწარი ამ პერსონაჟის განსაკუთრებული ას პექტების წარმოჩენა“.
ასაკის მატებასთან ერთად, გრძნობ თუ არა, რომ თქვენი დამოკიდებულება და მიდგომა
მსახიობობისადმი იცვლება? უფრო მარტივი და ბუნებრივი ხდება თამაშის პროცესი მიღებული
გამოცდილების გამო თუ უფრო რთული და გამომწვევი?
„ჩემი წარმოდგენა და აზროვნება ყოველთვის იცვლება, ისევე როგორც დამოკიდებულება. ბოლო
წლების განმავლობაში მიმართული ვიყავი იმისკენ, რომ მქონოდა თავისუფლება ჩემს
საქმიანობაში და იმის შეგრძნება გამერჩია ერთმანეთისგან სწორი და არასწორი, ისევე როგორც
კარგი და ცუდი. მინდოდა საკუთარი თავისთვის მიმეცა უფლება მეცხოვრა აწმყოთი,
მოვმზადებულიყავი როლებისთვის, მემუშავა და მესწავლა. ეს იყო ჩემი მიდგომა“.
„მე ს პორტსმენად გავიზარდე. ვარ ტანმოვარჯიშე და მოცურავე, ეს ყველაფერი გარკვეულწილად
დაბრკოლებაა ჩემთვის, რადგან ეს არის ვალდებულება იყო ყველაფერში იმაზე უკეთესი, ვიდრე
ხარ. ყოველთვის ვეუბნები საკუთარ თავს, რომ ყველაფერი უნდა შევძლო, ასეთია ჩემი
ფსიქოლოგია“.
ხშირად აღნიშნავთ, რომ მიუხედავად ყველაფრისა, პოზიტიურობას ყოველთვის ინარჩუნებთ, არ
აქვს მნიშვნელობა რამდენი პრობლემა გაქვთ ცხოვრებაში. ამ ყველაფერს როგორ ახერხებთ?
„კარგი შეკითხვაა, რომელსაც საკუთარ თავსაც ძალიან ხშირად ვუსვამ. ბალანსის პოვნა
აუცილებელია, ყველაფერს ყოველთვის ვერ შევცვლით, ზოგჯერ რაღაც გამოვა, რაღაც ვერა. ერთი
წარუმატებლობის შემდეგ უნდა ი პოვოთ გზა, თუ როგორ კონცენტრირდეთ თქვენს მიზანზე.
მთავარია ძალიან არ გადაიტვირთოთ და ი პოვნოთ ბალანსი მუშაობასა და რელაქსაციას შორის“.
„გამიმართლა, რომ გარშემო მყავს შესანიშნავი ხალხი, შესანიშნავი მეგობრები, მაქვს საკუთარი
საქმის ინტერესი. სიმართლე გითხრათ, ჩემთვის მნიშვნელოვანია ბუნებაში გასვლა, ოკეანის
დანახვა, სერფინგი, კალათბურთის თამაში. ეს ყველაფერი რელაქსაციაში ძალიან მეხმარება“.
და ბოლოს, შეკითხვა, რომელზეც პასუხი ძალიან ბევრ ადამიანს აინტერესებს, მზად ხართ
შემოთავაზების შემთხვევაში პიტერ პარკერის როლი კიდევ მოირგოთ?
„რა თქმა უნდა. ადამიანი-ობობა ღრმად ემ პათიური პერსონაჟია, რომელსაც ბევრი რამე აქვს
დაკარგული, მას ძალიან ბევრი პრობლემა შეექმნა ცხოვრებაში. დიდი სიამოვნებით მოვირგებდი
კიდევ ერთხელ მის როლს, რათა მისი ცხოვრების შესახებ საინტერესო დეტალები
მაყურებლისთვის ამჯერად უკეთესად გამეცნო“.
